Political Pedia  >   Πολιτικές δολοφονίες

Ενωτικό Εργατικό Κέντρο

ΤΙ ΗΤΑΝ Η «ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ»
Παρ’ όλη την καταστολή το εργατικό κίνημα βρίσκει τρόπους στήριξης του αγώνα των εργαζομένων. Στη Θεσσαλονίκη δρα η Εργατική Βοήθεια, ένα πλατύ δίκτυο κοινωνικής αλληλεγγύης και υποστήριξης των φυλακισμένων συνδικαλιστών και εργατών και των πολιτικών κρατουμένων. Ένα ιατρικό και ένα νομικό τμήμα στήριζαν τις παρεμβάσεις της. Μοναδικοί οικονομικοί πόροι της ήταν τα κουπόνια που αγόραζαν εργάτες και συμπαθούντες. Η Εργατική Βοήθεια συγκέντρωνε την ευρεία αποδοχή των λαϊκών στρωμάτων της Θεσσαλονίκης.

Την 1η Φεβρουαρίου 1934 η αστυνομία διαλύει την Εργατική Βοήθεια. Οι εργάτες αντέδρασαν με αρπαχτές συγκεντρώσεις, αφού η αστυνομία δεν έδινε άδεια για νόμιμες. Οι συγκεντρώσεις αυτές γίνονταν ως εξής: Στη βόλτα στη Βενιζέλου, την παραλία ή την Αγίου Δημητρίου κάποιος ανέβαινε σ’ ένα πεζούλι, ή σε μια καρέκλα, ή σ’ ένα κασόνι, έλεγε ό,τι είχε να πει και εξαφανιζόταν. Οι συγκεντρωμένοι χειροκροτούσαν, φώναζαν συνθήματα και τραγουδούσαν επαναστατικά τραγούδια. Η αστυνομία, που ερχόταν έπιανε στην τύχη μερικούς παρευρισκόμενους και τους παρέπεμπε στην Επιτροπή για εξορία. Ωστόσο η Εργατική Βοήθεια εξακολουθεί να παρεμβαίνει με ανακοινώσεις-διαμαρτυρίες στον τύπο. Στην Εφημερίδα των Βαλκανίων της 7 Ιουλίου 1934 διαβάζουμε:

«… Η Εργατική Βοήθεια Θεσσαλονίκης διαμαρτύρεται έντονα για την απόφασιν της εκτοπίσεως στη Φολέγανδρο του Μισέλ Καλές […] για τους αγώνες του για τους φτωχούς Εβραίους […] Καλεί τα τμήματα και τους ομίλους της με μαζικές επιτροπές να παρουσιασθούν στην Διοίκηση και στην Εισαγγελία και να απαιτήσουν την ματαίωσιν των κακουργικών ομαδικών εκτοπίσεων […] και την κατάπαυσιν της τρομοκρατίας και των βασνιστηρίων στα οποία υποβάλλουν τα όργανα της ασφαλείας, στα μπουντρούμια, τους εργάτες που συλλαμβάνουν».

Μετάβαση σε: << Προηγούμενη