Political Pedia  >   Πολιτικές δολοφονίες

Τζορτζ Πολκ

Και έτσι, ενώ το πρώτο σκέλος των προσπαθειών της υπερασπίσεως θα προσέκρουεν εις βράχον αδιαπέραστον, θα εμείωνε, εξ άλλου, την αξία των προσπαθειών διά το β’ σκέλος. Και εσκεπτόμην -τότε- ότι εάν εδεχόμην και εγώ εκείνο το οποίον αμεταπείστως εδέχοντο από πριν οι ένορκοι (αντιπρόσωποι της τόσον επίμονα και επιπόλαια καλλιεργηθείσης υπό του Τύπου κοινής γνώμης) ευμενέστερα θα έτειναν το ους εις το β’ σκέλος των προσπαθειών μου.

Δεν μπορώ βέβαια να παρηγορήσω τώρα τον εαυτόν μου με την σκέψι ότι και εάν δεν εδεχόμην τότε ως δεδομένον ότι κομμουνισταί ήσαν οι ένοχοι, κάπως διαφορετικό αποτέλεσμα θα είχαμε.

Το αποτέλεσμα ήτο προδιαγεγραμμένο, αλλά εγώ δεν ησυχάζω. Έσφαλα. Αυτές οι σκέψεις μου ανέστειλαν κατά πολύ την εργασία της ερεύνης μου και την σύνταξι του υπομνήματος-χρονικού.

Παρενεβλήθησαν όμως κατά διαβολικήν σύμπτωσι και άλλα. Εκτός του 24ημέρου ταξειδίου μου εις Θάσον, είχαμε και περιπέτειες της Εκθέσεως. Επισκέψεις και ξεναγήσεις από την Καβάλλα, και μια ανεψιά μου από την Αθήνα, ταξίδι μου στην Κοζάνη για κάποια υπόθεσι κληρονομιάς, πολύς ο χρόνος της απασχόλησης και στην Κοζάνη και εδώ, παρ’ ολίγον μάλιστα ταξείδι μου στην Αθήνα, που επί του παρόντος ανεβλήθη, απασχολήσεις μου εις Σωματείον Αγ. Βασιλείου (εκλογή μου ως Γεν. Γραμματέως) του οποίου προορισμός και σκοπός είναι η ανιστόρησις της μονής του Αγίου Βασιλείου και των ευαγών ιδρυμάτων του, μελέτης του νομικού θέματος της αποκτήσεως κατάλληλου χώρου εκ 50 στρεμμάτων κτιρίων εις τα περίχωρα της Θεσσαλονίκης κ.λπ.

Και έτσι τώρα, μόλις έχω σχεδιάσει τον σκελετόν-χρονικόν και υπόμνημα. Το νομικόν θέμα της υποθέσεως -αποζημίωσις δια την άδικην φυλάκισιν, αποκατάστασις πολιτικών δικαιωμάτων κ.λπ.- δεν το βλέπω με αισιοδοξία, εξ όσων μέχρι σήμερα εσχημάτισα την γνώμην, και σκέπτομαι κατά πόσον θα πρέπει να με απασχολήση.
Ελπίζω σε 3-4 ημέρες να το ετοιμάσω και σου το στείλω
Με αγάπη
1.10.66 Σάββατο απόγευμα».

Το 1976 προσέφυγε στον Άρειο Πάγο για αναψηλάφηση της δίκης. Συνήγοροί του οι Στ. Παπαθεμελής και Γρ. Παπαστεργίου. Η αίτησή του απορρίπτεται.

Το 1978, ένας απόστρατος Αμερικανός αντισμήναρχος ελληνικής καταγωγής, ο Τζέιμς Κέλις, που ήταν βοηθός του Ντόνοβαν το 1948 κατά την περίοδο των ανακρίσεων εις βάρος του Στακτόπουλου για τη δολοφονία του Πολκ, κατέθεσε στο Ελληνικό Προξενείο της Ν. Υόρκης επιστολή με την οποία παραδέχεται την όλη σκευωρία σε βάρος του άτυχου δημοσιογράφου:

«… Κατέληξα στο συμπέρασμα ότι κατεβάλλετο προσπάθεια συγκαλύψεως των πραγματικών δραστών του εγκλήματος από τας τοπικάς ελληνικάς, βρετανικάς και αμερικανικάς αρχάς…».

Πολλά ντοκουμέντα του Στέιτ Ντιπάρτμεντ που ήρθαν στη συνέχεια στο φως αποδεικνύουν ότι η δίκη Στακτόπουλου για τη δολοφονία του Πολκ ήταν μια κακοστημένη και απάνθρωπη σκευωρία σε βάρος ενός αθώου.
Τον Μάρτιο του 1979 ο Γρ. Στακτόπουλος προσέφυγε για δεύτερη φορά στον Άρειο Πάγο ζητώντας δικαίωση. Το αίτημά του και πάλι απορρίφθηκε. Ο εισαγγελέας που έκρινε το αίτημα αποφάνθηκε ότι ο αιτών:

«… ηρέμως, ψυχραίμως, με διαύγειαν σκέψεως, εξόχως δ’ ευφραδώς και εμπεριστατωμένως ομολόγησε τα πάντα με εκπλήσσουσα φραστικήν ευχέρειαν».

Ο Αντ. Ρουπακιώτης σχολιάζοντας τις άκαρπες προσπάθειες του Στακτόπουλου για δικαίωση, δήλωσε:
«… Η υπόθεση Πολκ, ο εξανδραποδισμός ενός αθώου πολίτη [του Στακτόπουλου] από τις θεσμοθετημένες εξουσίες, παρά την αποκάλυψη της σκευωρίας, δεν συνάντησε την ευαισθησία της ελληνικής δικαιοσύνης, ούτε σε μεταγενέστερη περίοδο, όταν αυτός με αιτήσεις του στον Άρειο Πάγο πρόβαλε το αίτημα επανάληψης της διαδικασίας και διεκδικούσε την αποκατάστασή του».

Ο Γρ. Στακτόπουλος πέθανε τον Μάιο του 1998 χωρίς να δικαιωθεί.
Μετά το θάνατο του Γρ. Στακτόπουλου, το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΜΘ κήρυξε ομόφωνα το 1998 άκυρη και ηθικά ανυπόστατη την απόφαση διαγραφής αποφασίζοντας «… τόσο η συγκεκριμένη απόφαση όσο και οι συμπαρομαρτούσες εγγραφές στο μητρώο και στα λοιπά βιβλία της ΕΣΗΕΜΘ είναι αντίθετες με την πραγματικότητα και ως εκ τούτου θεωρούνται ως μη γενόμενες».

Η χήρα του Θεοδώρα συνέχισε τις προσπάθειες για την έστω και μετά θάνατο δικαίωσή του
Έτσι, τον Ιούλιο του 2001 προσέφυγε στο Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου. Η προσφυγή απορρίφθηκε με οριακή πλειοψηφία (3 κατά, 2 υπέρ). Το Τμήμα έκρινε (οριακά) ότι τα νέα στοιχεία που παρουσιάστηκαν δεν δικαιολογούν την επανάληψη της διαδικασίας.

Το 2003 υποβλήθηκε νέο αίτημα αναψηλάφηση της δίκης του Στακτόπουλου του 1949. Αυτή τη φορά υποβλήθηκαν και σημαντικά ντοκουμέντα υπέρ του Στακτόπουλου. Μεταξύ των ντοκουμέντων ήταν και το βιβλίο της Κέιτ Μπράουν, συζύγου του διπλωμάτη Ρ. Χόλμπρουκ, με τον τίτλο The Polk Conspiracy: Murder and Cover-up in the case of CBS news correspondent. Η Κ. Μπράουν επικαλείται διάφορα στοιχεία για να καταλήξει ότι τον Τζ. Πολκ δολοφόνησε ένας Πειραιώτης παρακρατικός που είχε πάει στη Θεσσαλονίκη ειδικά για το σκοπό αυτό.

Ο συγκεκριμένος παρακρατικός ήταν βαλτός από τον ηγέτη του Λαϊκού Κόμματος, Κων. Τσαλδάρη, επειδή ο Πολκ είχε βρει σε βάρος του στοιχεία που αφορούσαν μεγάλα οικονομικά σκάνδαλα.

Μετάβαση σε: << Προηγούμενη Επόμενη >>