Political Pedia  >   Πολιτικές δολοφονίες

Τζορτζ Πολκ

Περί ώραν 10:30’ πρώτος επιβιβάζεται της λέμβου ο Πολκ και ακολουθεί ο Στακτόπουλος, όστις εν τω προσώπω του λεμβούχου αναγνωρίζει τον Μουζενίδην Αδάμ, παλαιόν γνώριμόν του από την “Λαϊκήν Φωνήν” και ήδη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ.Ε. Η λέμβος λαμβάνει κατεύθυνσιν προς την ακτήν του μικρού Καραμπουρνού και πλησιάζει εις ωρισμένο σημείον της ακτής οπόθεν επιβιβάζονται ταύτης ο Βαγγέλης Βασβανάς και έτερον άτομον άγνωστον εις τον Στακτόπουλον.

Την κωπηλασίαν της λέμβου από της στιγμής εκείνης αναλαμβάνει ο Βασβανάς, ενώ ο Μουζενίδης τοποθετείται εις την πρύμνην της λέμβου και ακριβώς όπισθεν του Πολκ και Στακτοπούλου, του ετέρου αγνώστου λαβόντος θέσιν εις την πρώραν. Η λέμβος λαμβάνει κατεύθυνσιν προς τα ανοικτά του κόλπου, ότε ο Μουζενίδης λέγει εις τον Στακτόπουλον ν’ ανακοινώσει εις τον Πολκ ότι διά λόγους ασφαλείας θα του δεθούν οι οφθαλμοί και θα του δεθούν συνάμα οι χείρες και οι πόδες.

Ο Πολκ συγκατίθεται και ο Μουζενίδης δένει διά τίνος μανδύλας ψαράδικου τους οφθαλμούς του και μετ’ ολίγον τας χείρας και τους πόδας του διά τεμαχίων σχοινίου κατά τρόπον χαλαρόν, ως διεπιστώθη άλλως τε και εκ της ενεργηθείσης ιατροδικαστικής εξετάσεως, άμα τη ανευρέσει του πτώματος του Πολκ, φωτογραφηθέντος κατά την στιγμήν της ανευρέσεως.

Χαρακτηριστικώς προστίθεται ότι ο Πολκ καθ’ ην στιγμήν ο Μουζενίδης του έδενε τα μάτια είπεν “και τυφλός ακόμη ας φθάσω εκεί που πρέπει να φθάσω”, όταν δε ο ίδιος ο Μουζενίδης του έδεσε τας χείρας και τους πόδας ο Πολκ προσέθεσεν “και τώρα βαίνομεν προς τον προορισμόν μας”. Αυτά ήσαν τα τελευταία λόγια του ατυχούς Πολκ.

[…] τον θανάσιμο τραυματισμόν του Πολκ, όστις εσωριάσθη εντός της βάρκας με επιθανάτιον ρόγχον. Προς στιγμήν ανακόπτεται η κωπηλασία και ο Μουζενίδης ερευνά τα εσωτερικά θυλάκια του σακακίου του Πολκ, αφαιρέσας από μεν του αριστερού εσωτερικού θυλακίου διάφορα έγγραφα, επιστολάς και σημειώσεις, εκ δε του δεξιού ανέσυρεν το πορτοφόλιον του θύματος, εξ ου αφήρεσεν την ταυτότητα του Πολκ ως πολεμικού ανταποκριτού και ένα δελτίον (ημερολόγιον) της Παναμέρικαν, ευρεθέντα τοποθετημένα εντός των θηκών του πορτοφολίου, χωρίς να θίξουν ουδέν έτερον από το περιεχόμενον.

Ταύτα παραδίδει εις τον Στακτόπουλον, ενώ η λέμβος πλέει ήδη προς την ακτήν όπου και αποβιβάζουν τον Στακτόπουλον με την εντολήν να ταχυδρομήση ταύτα εις το 3ον Αστυνομικόν Τμήμα, συστήσαντες εις αυτόν την τήρησιν άκρας σιωπής επί απειλή θανάτου, ως ο ίδιος διατείνεται. Ο Στακτόπουλος προσθέτει “όταν βγήκα από την βάρκα και άρχισα να ανεβαίνω το ύπερθεν της αυτής ύψωμα φοβόμουνα ότι θα με πυροβολήσουν και μένα για να με σκοτώσουν γιατί τέτοιοι είναι αυτοί (οι κομμουνισταί), όταν κάνουν ένα έγκλημα, κάνουν και δεύτερον για να καλύψουν το πρώτο”.

Ο Στακτόπουλος βεβαιώνει, ότι αποβιβασθείς έσπευσεν προς την στάσιν Ντεπώ, οπόθεν επιβιβάζεται λεωφορείου και μεταβαίνει εις την εργασίαν του, αποχωρήσας εκ ταύτης τας πρωϊνάς ώρας της Κυριακής. Εις την οικία του αναθέτει εις την μητέρα του να αναγράψη επί φακέλου επιστολής την διεύθυνσιν “Προς 3ον το τρίτον Αστυνομικόν Τμήμα ενταύθα” και εντός αυτού εσωκλείει την ταυτότητα μετά του δελτίου της Παναμέρικαν τα οποία και ταχυδρομεί την επομένην πρωΐαν ο ίδιος, ρίψας τον φάκελον εις το γραμματοκιβώτιον του Παραρτήματος ταχυδρομείου παρά τον Λευκόν Πύργον.

Ο Στακτόπουλος καταθέτει, ότι εις την επιγραφήν του φακέλου προσέθεσεν ο ίδιος τον αριθμόν “3ον” προ των λέξεων “το τρίτον Αστυνομικόν Τμήμα” διά το εμφανέστερον. Τούτο είναι άξιον ιδιαιτέρας παρατηρήσεως, διότι το περιστατικόν αυτό, ως κατετέθη και υπό της μητρός Στακτοπούλου, συμπίπτει ακριβώς με την επίσημον έκθεσιν των πραγματογνωμόνων, ήτις καταλήγει διά των εξής λέξεων “Η επιγραφή του φακέλου “προς το τρίτον Αστυνομικόν Τμήμα ενταύθα” εγράφη υπό της Άννης χήρας Ιωάννου Στακτοπούλου και ότι το σημείον 3 μετά του σημείον “ον” κατά την γνώμην ημών φαίνεται να εγράφησαν υπό άλλου προσώπου.

Αυτά είναι τα μέχρι της στιγμής πραγματικά γεγονότα του φόνου του ατυχούς Πολκ, διά τα αίτια του οποίου ο Στακτόπουλος προσθέτει επί λέξει τα εξής: Η προσωπική μου γνώμη είναι ότι τον φόνον του Πολκ τον εσχεδίασεν η Κομινφόρν και τον εξετέλεσεν το Κομμουνιστικόν Κόμμα της Ελλάδος διά τον φόνον εις βάρος της δεξιάς, να δυσφημήσουν έτσι την Ελλάδα εις το εξωτερικόν και ν’ ανακόψουν την εφαρμογήν του σχεδίου Μάρσαλ εις την Ελλάδα με διαμαρτυρίας εις την Αμερικήν εις βάρος της Ελλάδος, όπως και εγένετο, όπως επίσης ματαιώσουν την στρατιωτικήν βοήθειαν εις την Ελλάδα. Γνωρίζω ότι το Κ.Κ.Ε. δεν δύναται να κάμη τίποτα ούτε και να αναπνεύση ακόμη, εάν δεν πάρη εντολήν από την Κομινφόρν(μ)”».

Την 18 Οκτωβρίου 1948, την επομένη από την έκδοση της μακροσκελούς αυτής ανακοίνωσης, οι ελληνικές εφημερίδες και ιδιαίτερα εκείνες που απηχούσαν τις απόψεις της δεξιάς την υιοθέτησαν άκριτα και με απίστευτη ελαφρότητα και επιπολαιότητα. Απόδειξη αποτελεί η εφημερίδα Το Φως της Θεσσαλονίκης, στην οποία μάλιστα είχε εργαστεί για δέκα χρόνια ως συντάκτης ο Γρ. Στακτόπουλος, που κυκλοφόρησε αφιερώνοντας δυο σελίδες της (1η και 5η) και με πρωτοσέλιδο ολόστηλο τίτλο:

Μετάβαση σε: << Προηγούμενη Επόμενη >>