Political Pedia  >   Πολιτικές δολοφονίες

Γεώργιος Α’

«… Εκ της ανακρίσεως δεν προέκυψαν στοιχεία επιβαρύνοντα άλλα πρόσωπα. Ο δολοφόνος είνε έκφυλος, αλήτης, ουχί βεβαίως παράφρων, πάντως όμως ανισόρροπος ζων δι επαιτείας. Προ επταετίας εις ουδεμίαν σχέσιν ευρίσκετο μετά της ενταύθα αδελφής του. Αφίκετο ενταύθα προ 20 ημερών εξ’ Αθηνών, μετά ολιγοήμερον διαμονήν εν Βόλω οπόθεν διήλθε. Εις τινας πλησιάζοντας αυτόν τελευταίως ανέπτυσσε περιέργους ιδέας περί σοσιαλισμού, ότι όλοι οι άνθρωποι, εκτός ολίγων, θα είνε ίσοι, ότι δεν θα υπάρχουσι πλέον πλούσιοι και πτωχοί και ότι οι εργάτες θα εργάζωνται μόνο δύο ώρας την ημέραν.

… Έζη εις εν άθλιον χάνι, δίδων δύο γρόσια την ημέραν δια τον ύπνον του. Δεν έτρωγε παρά μόνο γάλα. Είχεν εγγραφή προ ετών εις την Ιταλικήν Σχολήν του Πανεπιστημίου Αθηνών, αλλά δεν εφοίτησε σοβαρώς. Ήτο αποδιοπομπαίος τράγος εις την οικογένειάν του… Εις υποβληθείσας εις αυτόν ερωτήσεις απαντά μετά ειρωνίας. “Τι είχες με τον Βασιλέα” ερωτά ο ανακριτής. “Προ δύο ετών” απήντησε “υπέβαλα μίαν αναφοράν εις το Παλάτι ζητών βοήθεια και ο υπασπιστής με εξεδίωξε με τρόπον βάναυσον”».

Την 8η Μαρτίου 1913, σε έκτακτη συνεδρίαση της Βουλής, ο Κωνσταντίνος ορκίστηκε βασιλιάς των Ελλήνων. Πριν από την τελετή της ορκωμοσίας, ο πρωθυπουργός Ελ. Βενιζέλος μίλησε για την προσωπικότητα και το ήθος του Γεωργίου Α’. Ο Βενιζέλος τόνισε με έμφαση, προειδοποιώντας ταυτόχρονα και τον Κωνσταντίνο:

«Υπήρξεν ηγεμών κατ’ εξοχήν συνταγματικός. Πλήρης ανεξικακίας, ελησμόνησεν πάντοτε βασιλικώς τας προσωπικάς προστριβάς, εις άς ήγαγεν Αυτόν η άσκησις των βασιλικών καθηκόντων, και παρέσχεν αμέριστον αείποτε την συνδρομήν του εις τους πολιτικούς άνδρας, ους ανεδείκνυεν εκάστοτε εις την εμπιστοσύνην Αυτού, η νομίμως εκδηλουμένη θέλησις του Έθνους».

Στο διάγγελμά του προς τον ελληνικό στρατό, που εξέδωσε αμέσως μετά την ορκωμοσία, ο Κωνσταντίνος αναφέρει:
«Στυγερόν έγκλημα διαπραχθέν κατά του ιερού προσώπου της Α.Μ. του βασιλέως αειμνήστου Γεωργίου Α’ εστέρησεν ημάς του αρχηγού μας εις την στιγμήν κρισιμωτάτην διά το Ελληνικόν Έθνος. Καλούμενος ήδη υπό της Θείας Πρόνοιας να διαδεχθώ τον Βασιλέα Πατέρα μου επί του θρόνου, ον εδόξασε και ετίμησε επί μακρά έτη, αναγγέλω τούτο εις τον Στρατόν Μου, εις ον αφιέρωσα όλην μου την ζωήν και μετά του οποίου ατυχείς και ευτυχείς πόλεμοι με συνέδεσαν αρρήκτως.

Πάσης εν τω παρελθόντι παρεξηγήσεως διαλυθείσης από πολλού δηλώ εις τον στρατόν ότι, οδηγών αυτόν πάντοτε, ουδέποτε θα παύσω να μεριμνώ περί αυτού και του στόλου, του ο-ποίου τα ένδοξα κατορθώματα εμεγάλυναν και εδόξασαν την Πατρίδα μας.

Κωνσταντίνος Βασιλεύς».

Μετά τα τελετουργικά, ο βασιλιάς πια Κωνσταντίνος έσπευσε στη Θεσσαλονίκη, όπου βρισκόταν όλη η βασιλική οικογένεια με τη βασίλισσα Όλγα, για να γίνει η μεταφορά της σορού του δολοφονημένου βασιλιά Γεωργίου Α’ στην Αθήνα. Την 12 Μαρτίου 1913, η νεκρική πομπή ξεκίνησε από έπαυλη Χατζηλαζάρου, όπου διέμενε η βασιλική οικογένεια και διασχίζοντας την γεμάτη από κόσμο σημερινή οδό Βασ. Όλγας, κατέληξε στην αποβάθρα του Λευκού Πύργου. Εκεί το φέρετρο τοποθετήθηκε στο ατμόπλοιο Αμφιτρίτη όπου επιβιβάστηκαν και όλοι οι επίσημοι, για να καταλήξει στο Φάληρο συνοδευόμενο από τα πλοία του ελληνικού στόλου Πάνθηρ, Νέα Γενεά και Σφενδόνη.

Η νεκρώσιμη τελετή ολοκληρώθηκε την 20 Μαρτίου 1913, στην Αθήνα, με εξαιρετική μεγαλοπρέπεια, παρουσία πλήθους κόσμου, σε ατμόσφαιρα θλίψης και πένθους, παρά τις επιτυχίες του στρατού στα πολεμικά μέτωπα.

Ο δράστης Αλ. Σχινάς, μετά τη σύλληψή του, ανακρίθηκε για μέρες, χωρίς ποτέ να γίνει καμιά επίσημη ανακοίνωση σχετικά με τα αποτελέσματα των ανακρίσεων. Έγινε μόνο γνωστό ότι ο Σχινάς δεν μίλησε. Η πρώτη ανακοίνωση της αστυνομίας Θεσσαλονίκης έλεγε ότι ο Σχινάς ήταν σοσιαλιστής από το Βόλο. Ο διοικητής τα αστυνομίας, χωρίς να συμβουλευτεί τον Γενικό Στρατιωτικό Διοικητή πρίγκιπα Νικόλαο, ανακάλυψε ότι ο Σχινάς ήταν σοσιαλιστής!

Η συκοφαντία αυτή δεν έπιασε. Τότε διέρρευσε, μάλλον σκόπιμα, ότι ο δράστης ήταν ένας ανισόρροπος φρενοβλαβής ή ακόμα αναρχικός. Δηλαδή δεν ήξερε τι έλεγε και τι έκανε. Έτσι διευκολυνόταν ο περιορισμός του θέματος. Πάνω του βρέθηκε μια αυτοβιογραφία του: «Αλέξανδρος Σχινάς, όστις παρά των σοφών θα θεωρηθεί σοφός, παρά των ηρώων ως ήρως και παρά των χυδαίων ως χυδαίος και ανισόρροπος».

Μετάβαση σε: << Προηγούμενη Επόμενη >>