Political Pedia  >   Πολιτικές δολοφονίες

Γεώργιος Α’

Ευρισκόμην επί του αυτοκρατορικού πλοίου “Καισαροβασίλισσα Μαρία Θηρεσία”, όταν ειδοποιηθείς περί του συμβάντος και αποβιβασθείς αμέσως εις την ξηράν εύρον τον κήπον του γενικού προξενείου ήδη πλήρη από Μουσουλμάνους και Ισραηλίτας ζητούντας άσυλον. Μάλιστα ακόμη και τραυματισμένους είχαν μεταφέρει εις τον κήπον. Από όλας τας πλευράς ερρίπτοντο πυροβολισμοί.

Αφού έδωσα τας αναγκαίας εντολάς σχετικώς προς τους τραυματισμένους και τα προληπτικά μέτρα, μετέβην δι’ αμάξης κατ’ αρχάς εις το Ελληνικόν νοσοκομείον όπου εξέφρασα τα συλλυπητήριά μου εις τους εκεί παρόντας ανωτάτους Έλληνας αξιωματούχους, και ακολούθως εις την έπαυλιν της Α. Β. Υψηλότητος του πρίγκηπος Νικολάου όπου και ενέγραψα το όνομά μου εις το εκεί ανοιχθέν βιβλίον. Κατά την επιστροφήν ενέπεσα πάλιν εις πυροβολισμούς ενώ προ των οφθαλμών μου μετεφέρετο είς νεκρός.

Όταν ηπλώθη η νύκτα κατέστη δυνατόν τελικώς δια της επιρροής των ανωτέρων διοικητών να κατασταλή ο δια της νευρικότητος των ιδίων χωροφυλάκων και στρατιωτών προκληθείς πανικός και να αποκατασταθή η ησυχία. Η νυξ διέρρευσεν άνευ επεισοδίων…
Η σορός της Α. Μεγαλειότητος του βασιλέως διεκομίσθη την 10ην νυκτερινήν ώραν εκ του στρατιωτικού νοσοκομείου εις την βασιλικήν έδραν, την έπαυλιν Κλέωνος Χατζηλαζάρου.

Η υπό την επήρειαν του πρώτου τρόμου γενομένη από ελληνικής πλευράς υπόθεσις, ότι ο δολοφόνος ήτο Τούρκος ή Βούλγαρος, δεν απεδείχθη αληθής. Ο άθλιος είναι είς περίπου 52 ετών Έλλην εκ Θεσσαλονίκης, και μάλιστα πρώην διδάσκαλος με ποιάν τινα πανεπιστημιακήν μόρφωσιν, περιφερόμενος από ετών άνευ εργασίας και εξαρτώμενος από βοηθήματα. Ήδη υπό την τουρκικήν κυριαρχίαν είχε κακήν φήμην δι’ αυτό και απηλάθη. Μόλις μετά την είσοδον των Ελλήνων ενεφανίσθη πάλιν εδώ, μεταβάς προ ολίγων εβδομάδων εις Βόλον και επιστρέψας πάλιν εις Θεσσαλονίκην πρό τινων ημερών.

Λέγεται ότι είχεν απαιτήσει από την ενταύθα κυβέρνησιν μίαν θέσιν και είχε ζητήσει ακρόασιν παρά τη Α. Μεγαλειότητι. Μετά την σύλληψίν του συμπεριεφέρθη ο δολοφόνος κατά τρόπον κυνικόν, αρνηθείς αρχικώς πάσαν πληροφορίαν, δηλώσας μόνον ότι είναι σοσιαλιστής. Δεν φαίνεται μέχρι τούδε ότι είχε συνενόχους, η δήλωσίς του όμως, ότι “εάν δεν είχε προβή εις την πράξιν του, θα εξετελείτο αύτη υπό άλλων” είναι πάντως αξία προσοχής.

Η ανάκρισις περί την εξακρίβωσιν του περιβάλλοντός του και ενδεχομένως των συνενόχων του διεξάγεται μετά μεγάλης ενεργητικότητος. Ασφαλές είναι ότι πρόκειται περί ενός ψυχικώς ταραγμένου, εξοκείλαντος, ηθικώς διεφθαρμένου υποκειμένου. Η εκδοχή, όμως, ότι είναι παράφρων απορρίπτεται από αρμοδίους, οι οποίοι τον θεωρούν το πολύ-πολύ ως ένα νευρασθενικόν εξημμένον τύπον. Ενώ ο υπουργός Ρακτιβάν και ο νομάρχης Αργυρόπουλος, τους οποίους συνελυπήθην σήμερον, μου είπον, ότι προς το παρόν δεν είναι δυνατόν να γίνεται λόγος περί συνωμοσίας, ο κόμις Τσέρνοβιτς, ο σταυλάρχης του βασιλέως, μου εδήλωσεν, ότι ο δολοφόνος δεν ενήργησε μόνος του και ότι πρόκειται ασφαλώς περί δολοφονικής αποπείρας αποδιδομένης εις “μακεδονικά στοιχεία”».

Αυτό είναι το κύριο μέρος της αναφοράς του Αυστριακού πρόξενου. Στη συνέχεια περιέγραφε το χαρακτήρα και τη δημοτικότητα του βασιλιά Γεώργιου Α’ σε Έλληνες, Τούρκους και Εβραίους της Θεσσαλονίκης και κατέληγε:
«Τέλος θα ήτο ενδιαφέρον να αναφέρωμεν, ότι η εκτύλιξις της σκηνής της αποπείρας κατωρθώθη να περιγραφή ακριβώς εις τας λεπτομερείας της μόνον από ένα νεαρόν Ούγγρον, τον ενδεκαετή Ευγένιον, υιόν του ελεγκτού σιδηροδρόμων Καρόλου Κοέπε, ο οποίος και υπήρξε αυτόπτης μάρτυς ολοκλήρου της φοβεράς σκηνής από τον απέναντι κείμενον κήπον».

Την ίδια μέρα ο Αυστριακός πρεσβευτής στην Αθήνα φον Μπράουν τηλεγραφούσε στη Βιέννη:
«Ο κ. Βενιζέλος, τον οποίον μόλις επεσκέφθην την 10ην π.μ. ώραν, πιστοποιεί κατ’ ουσίαν το περιεχόμενον του προηγουμένου μου τηλεγραφήματος ως προς τον δράστην της δολοφονίας και απορρίπτει την τελευταίαν εκδοχήν, την δημοσιευθείσαν εις τας πρωινάς εφημερίδας, καθ’ ην η δολοφονία προϋποθέτει συνωμοσίαν και πολλούς συνωμότας».

Τη ληξιαρχική πράξη θανάτου του βασιλιά Γεωργίου Α’ συνέταξε ο υπουργός Δικαιοσύνης και εκπρόσωπος της κυβέρνησης στη Θεσσαλονίκη Κων. Ρακτιβάν και την υπέγραψαν ο πρίγκιπας Νικόλαος, στρατιωτικός διοικητής τότε της Θεσσαλονίκης, ο υποστράτηγος και αρχηγός του Στρατιωτικού Οίκου του βασιλιά Α. Πάλλης και ο υπασπιστής του Γεωργίου Α’ αντισυνταγματάρχης Ι. Φραγκούδης. Το σχετικό κείμενο έχει ως εξής:

«Ληξιαρχική πράξις αποβιώσεως της Α.Μ. του Βασιλέως Γεωργίου Α’.
Εν Θεσσαλονίκη πέμπτη του μηνός Μαρτίου του χιλιοστού εννεακοστού δεκάτου τρίτου, ημέρα της εβδομάδος Τρίτη και ώρα 11η μ.μ. ημείς ο Υπουργός της Δικαιοσύνης Κωνσταντίνος Δ. Ρακτιβάν εκπληρών κατά νόμον καθήκοντα ληξιάρχου δια τας αφορώσας τον Βασιλέα ληξιαρχικάς πράξεις μετέβημεν εις το ενταύθα ανάκτορον της Α.Μ. του Βασιλέως προς σύνταξιν ληξιαρχικής πράξεως θανάτου της Α.Μ. του βασιλέως Γεωργίου Α’. Επί τούτω η Αυτού Βασ. Υψηλότης ο Βασιλόπαις Νικόλαος εδήλωσεν ημίν επί παρουσία των κάτωθι μνημονευομένων μαρτύρων ότι η Αυτού Μεγαλειότης ο Βασιλεύς Γεώργιος ο Α’ απεβίωσε σήμερον περί ώραν 5½ εν τη πόλει ταύτη.

Μετάβαση σε: << Προηγούμενη Επόμενη >>