Political Pedia  >   Πολιτικές δολοφονίες

Γρηγόρης Λαμπράκης

Στο μεταξύ, όμως, μπροστά από το μέγαρο όπου ήταν η αίθουσα της συγκεντρώσεως, μαζεύθηκε ένα άλλο πλήθος. Δεν ήσαν οπαδοί της Επιτροπής Ειρήνης.

Αποτελούσαν μια μάζα ανθρώπων ποικίλης συνθέσεως και εμφανίσεως, που οι επίσημες εκθέσεις θα τους αναφέρουν ως “αντιφρονούντας προς τους οπαδούς της Επιτροπής Ειρήνης”. Στην πραγματικότητα επρόκειτο για μια “αντισυγκέντρωσι”, όπως την καθόριζαν τα σχέδια του παρακρατικού μηχανισμού που προαναφέραμε. Μόλις εγνώσθη ότι επρόκειτο να γίνη η συγκέντρωσι εκείνη, το παρακράτος κινήθηκε. Τα μέλη των ειδικευμένων, εντεταλμένων οργανώσεων συνέρευσαν στον χώρο της συγκεντρώσεως, με σκοπό να την διαλύσουν, να την ματαιώσουν και να τρομοκρατήσουν την αριστερά ώστε να ψυχρανθή η διάθεσίς της για τέτοιες εκδηλώσεις.

Στις 8.15’ είχε γεμίσει η αίθουσα της συγκεντρώσεως. Τότε ο δικηγόρος Ι. Πάτσας, μέλος της Επιτροπής, ξεκίνησε για να φέρη τους ομιλητάς. Όταν βγήκε από το κτίριο, δυσκολεύθηκε να ανοίξει δρόμο ανάμεσα στην μάζα των “αντιφρονούντων”, που απέκλειε πια την είσοδο και παρεμπόδιζε σε άλλους “οπαδούς της Ειρήνης” να προσέλθουν. Δεν τον επείραξε, όμως, κανείς, μολονότι φαίνεται ότι πολλοί τον γνώριζαν. Έφτασε στο ξενοδοχείο “Κοσμοπολίτ” που βρισκόταν εκεί κοντά, συνήντησε τον Λαμπράκη και τον Ρηγόπουλο και όλοι μαζί κατευθύνθηκαν προς το κτίριο της συγκεντρώσεως.

Όταν όμως φθάσαν στην είσοδο, οι συγκεντρωμένοι πολίτες αναταράχθηκαν. Ακούστηκε η κραυγή: – Ο Λαμπράκης είναι!

Και αμέσως ένα πλήθος ατόμων χύθηκε στον βουλευτή, κραυγάζοντας. Δεν επρόκειτο για φραστική απλώς αποδοκιμασία. Γροθιές πέσαν επάνω του, χέρια τον αρπάξαν, πόδια τον κλωτσούσαν. Αλλ’ ο πρωταθλητής αντέδρασεν και μοιράζοντας γροθιές, άνοιξε δρόμο ως την πόρτα, ακολουθούμενος από τους συνοδούς του, που κανείς δεν έθιξε. Η πόρτα άνοιξε, ο Λαμπράκης με τον Πάτσα ριχθήκαν μέσα. Έκλεισε όμως αμέσως και ο Ρηγόπουλος έμεινε απ’ έξω. Μωλωπισμένος, χτυπημένος στο μέτωπο ο Λαμπράκης, έγινε δεκτός από τους συγκεντρωμένους με ενθουσιασμό και με κραυγές οργής για την εναντίον του επίθεσι.

Αλλά μόλις πέρασε η πρώτη στιγμή της εξάψεως, μια ανήσυχη ερώτησις διέτρεξε την αίθουσα:
– Τι απέγινε Ρηγόπουλος;
Και ακούστηκε η ανεύθυνη απάντησις:
– Τον απήγαγαν και τον κρατούν όμηρο…

Τι είχε απογίνει πράγματι ο δικηγόρος Ρηγόπουλος; Βλέποντας την πόρτα της εισόδου να κλείνη, ενώ περιβαλλόταν από εχθρική ατμόσφαιρα –δεν τον έθιξε όμως κανείς, αν και τον είδαν ότι συνώδευε τον Λαμπράκη– έκανε μεταβολή και επέστρεψε στο ξενοδοχείο “Κοσμοπολίτ”. Η φήμη όμως ότι “απήχθη και κρατείται όμηρος”, προκάλεσε έξαψι των πνευμάτων μέσα στην αίθουσα της συγκεντρώσεως.

Ο δικηγόρος Πάτσας πήρε τότε στο τηλέφωνο τον διοικητή του Ε’ Τμήματος.
– Έχει απαχθή ο κ. Ρηγόπουλος, του είπε. Σπεύσατε να τον σώσετε.

Την ίδια στιγμή, ο Λαμπράκης που είχε αρχίσει την ομιλία του, ανέφερε την εξαφάνισι του δικηγόρου και τον φόβο του ότι τον κρατούν ως όμηρο. Στη διοίκησι Χωροφυλακής απησχολήθησαν με το ζήτημα. Και ο ίδιος ο συνταγματάρχης πήρε μαζί του τον ταγματάρχη Δόλκα και σπεύσαν στο ξενοδοχείο “Κοσμοπολίτ”. Ο Ρηγόπουλος, όμως βρισκόταν στο δωμάτιό του.

Οι δύο αξιωματικοί της Χωροφυλακής επεκοινώνησαν μαζί του με το εσωτερικό τηλέφωνο και του πρότειναν:
– Αν θέλετε να επιστρέψετε, θα σας συνοδεύσουμε εμείς ως την είσοδο.
Εκείνος δέχτηκε και σε λίγο βρισκόταν στην αίθουσα της συγκεντρώσεως. Η εμφάνισίς του κατηύνασε τα πνεύματα των Οπαδών της Ειρήνης. Όχι όμως και των συγκεντρωμένων έξω από το κτίριο, που δεν άργησαν να εκδηλωθούν τα αισθήματά τους.

Στο βήμα ήταν ακόμη ο Λαμπράκης. Και ξαφνικά ξέσπασε άγριος πετροπόλεμος, που μετεβλήθη σε γραφική ομηρική μάχη. Οι απ’ έξω, οι “αντιφρονούντες” ρίχνουν ομαδικώς. Οι πέτρες σπάσαν τα παράθυρα και πολλές πέσαν μέσα στην αίθουσα, που τις άρπαζαν οι “Οπαδοί της Ειρήνης” και τις εκφενδόνιζαν προς τα έξω. Άγριες φωνές εξεχύνοντο και οι δύο πλευρές και αντηλλάσσοντο με πάθος βρισιές.

– Έξω οι Βούλγαροι, φώναζαν απ’ έξω.
– Πουλημένοι, χαφιέδες, απαντούσαν οι άλλοι.

Τα πράγματα χειροτέρευαν, γιατί μια μεγάλη ομάδα εφώρμησε πάνω στην πόρτα και προσπαθούσε να την παραβιάση, για να εισορμήση μέσα. Πιθανώτατα θα το κατώρθωνε και θα ακολουθούσε εισβολή με άγνωστες συνέπειες. Αλλ’ εκείνη την στιγμή κατέφθασαν οι πρώτοι χωροφύλακες με επί κεφαλής τον διοικητή του Ε’ Τμήματος. Απώθησαν τους επιτιθέμενους κατά της πόρτας, η κατάστασις όμως επεδεινούτο από στιγμή σε στιγμή και ο διοικητής ζήτησε ενίσχυσι.

Αμέσως εμφανίσθηκε απόσπασμα με επί κεφαλής τον ταγματάρχη Σέττα, που άρχισε να απωθή το μαινόμενο πλήθος. Αλλά συγχρόνως ο διοικητής του Ε’ Τμήματος μοίραρχος Παπατριανταφύλλου ανέβηκε στην αίθουσα και ζήτησε να σταματήση το μεγάφωνο, γιατί εκείνο ερέθιζε τους “αντιφρονούντας”.

– Όχι, όχι, δεν μπορεί να σταματήση, είπε ο Λαμπράκης, σε έντονο ύφος. Και επί τη ευκαιρία, ιδού πως με κατήντησαν.
Του έδειχνε τους μώλωπες και το χτύπημα στο μέτωπο. Ο μοίραρχος τα κοίταξε με ενδιαφέρον και του είπε:
– Να είσθε βέβαιος, ότι δεν θα επαναληφθή αυτό.

Βαθμιαία φθάναν και άλλες δυνάμεις Χωροφυλακής και φαινόταν να αποκαθίσταται η τάξις. Τότε εθεάθη και ο Επιθεωρητής Χωροφυλακής στρατηγός Μήτσου να περιφέρεται με πολιτικά στον χώρο μπροστά στο κτίριο. Σε λίγο όμως γεννήθηκε το πρόβλημα: Πως θα αποχωρήσουν χωρίς να υποστούν επιθέσεις οι Οπαδοί της Ειρήνης; Γιατί οι ομιλιταί τελείωσαν και οι συγκεντρωμένοι άρχισαν να κατεβαίνουν για να φύγουν.

Μετάβαση σε: << Προηγούμενη Επόμενη >>