Political Pedia  >   Πολιτικές δολοφονίες

Γρηγόρης Λαμπράκης

Ο εισαγγελέας Π. Δελαπόρτας αξιολόγησε τη δράση του παρακράτους με αυτά τα λόγια:
«Οι άνθρωποι οι οποίοι εκλήθησαν δύο ημέρας προηγουμένως και εβοήθησαν τους “Γορίλλας” της προσωπικής Ασφαλείας του Στρατηγού Ντε Γκωλ εις το έργον των εκαλούντο δια να παίξουν το εσπέρας της 22ας Μαΐου 1963 εκ του φυσικού τους “Ρινοκέρους” του Ιονέσκο, τους οποίους πράγματι έπαιξαν, και με μεγάλην επιτυχίαν. […]

Αποτελεί δεινήν ύβριν και μείωσιν του Στρατού και των Σωμάτων Ασφαλείας η καταφυγή προς ενίσχυσίν των εις την ιδιωτικήν οργάνωσιν οιουδήποτε αποτελουμένην από κατάλοιπα υποπροϊόντων του Χίτλερ, γιγαντο-κύτταρα δοσιλογικής λευχαιμίας εισέτι εις το ελληνικόν αίμα, διαφόρων βαθμών και ειδών κακοποιούς, ιδεολογικούς σκηνίτας, ων εμνήσθην ανωτέρω, και άλλους πτωχούς διαβόλους, οίτινες εκ πάσης περιστάσεως κατά τον ποιητήν “ζητούν οι ταλαίπωροι να μπαλωθούν”.

[…] Από τοιαύτα βυθοκορήματα ανεμένετο βοήθεια και εις αυτά θα ανετίθετο εν ώρα κρίσεως, έστω και η ενίσχυσις των Σωμάτων Ασφαλείας, η μεγάλη και αγία υπόθεσις “της υπερασπίσεως της Πατρίδος και του Ελληνοχριστιανικού Πολιτισμού παντού και πάντοτε και δι’ όλων των μέσων” κατά την όπισθεν της ταυτότητος του Γκοτζαμάνη αναγραφήν των σκοπών της οργανώσεως Γιοσμά;

Άλλοτέ ποτε οι επί ζωοκλοπή καταδικαζόμενοι εστερούντο της τιμής του υπηρετείν εις το Στράτευμα επί τη σκέψει ότι η υπεράσπισις της Πατρίδος είναι έργον των αγνών, των τιμίων, των ανιδιοτελών και ολοκληρωμένης αρετής, με κορωνίδα την φιλοπατρίαν, ανθρώπων. Εδώ έν σύμφυρμα κλεπτών, βιαστών, δοσιλόγων και παντός είδους κακοποιών εν τη κοινωνία ενεφανίζετο προς εθνοκαπηλίαν και ανομολογήτους ιδιοτελείς σκοπούς ως προστάτης κοινωνικών καθεστώτων, φύλαξ των ιερών και των οσίων. Κέρβερος του Νόμου και της τάξεως! Τι άλλο έπρεπε να αναμένη τις εξ αυτου ειμή ότι θα εξειλίσσετο εις κακοήθη νεοπλασίαν εν τη κοινωνία;».

10 Δεκεμβρίου 1966. Αμέσως μετά την απολογία του Καπελώνη και πριν απολογηθούν ο Μήτσου και οι άλλοι αξιωματικοί της Χωροφυλακής, αποχωρούν οι συνήγοροι της πολιτικής αγωγής. Ο Στ. Ηλιόπουλος διαβάζει και καταθέτει στα πρακτικά την ακόλουθη δήλωση:

«Αξιωματική αρχή διέπουσα πάσαν ποινικήν δίκην είναι η αναζήτησις και ανεύρεσις της αλήθειας καθ’ όλην αυτής την έκτασιν και όσον αφορά τους ενόχους. Και είναι πρόδηλον ότι η αρχή αυτή δεν κάμπτεται χάριν οιασδήποτε σκοπιμότητος, ούτε οσάκις πρόκειται περί πολιτικών εγκλημάτων.

Η πολιτική αγωγή, υπήκουσα εις τας βασικάς αρχάς, έλαβε μέρος κατά το στάδιον της προδικασίας και κατά την παρούσαν επ’ ακροατηρίω συζήτησιν, και πιστεύει ότι έπρξε παν ό,τι ηδύνατο υπό τας δεδομένας συνθήκας δια την ανεύρεσιν της αληθείας.

Η πολιτική αγωγή πιστεύει ότι κατά τρόπον αναμφίβολον δια πάντα καλής πίστεως άνθρωπον κατεδείχθη από τα δεδομένα εν γένει της διαδικασίας ότι ετελέσθησαν εκ προθέσεως α) εγκλήματα της ανθρωποκτονίας του Γρ. Λαμπράκη και του βαρέως τραυματισμού του Γ. Τσαρουχά, β) ότι τα ανωτέρω εγκλήματα εσκοπήθη να πλήξουν το Κίνημα Ειρήνης εις το πρόσωπον του ικανωτέρου και ενθουσιώδους προμάχου και εκφραστού εν Ελλάδι του ιδεώδους της Ειρήνης Γρ. Λαμπράκη και να επιτείνουν το κλιμα της τρομοκρατίας, γ) ότι απεδείχθη πλήρως από καταθέσεις εκατοντάδος μαρτύρων και από πλήθος εγγράφων η ενοχή των παντων των εν τη παρούση δίκη κατηγορουμένων δια τα αδικήματα δια τα οποία παραπέμθησαν και δικάζονται.

Κατά γενικήν εκτίμησιν προέκυψε εκ της διαδικασίας και των αποδεικτικών εν γένει στοιχείων αφ’ ενός ότι δια πολλούς εκ των δικαζομένων κατηγορουμένων υφίσταται βαρυτέρα ευθύνη εκείνης δι’ ήν παραπέμφθησαν και αφ’ ετέρου ότι άλλοι ένοχοι δεν ευρίσκονται, όπως θα έπρεπε, εις το εδώλιον.

Ούτως απεδείχθη πλήρως ότι κατά την νόμιμον συγκεντρωσιν των Φίλων της Ειρήνης έλαβε χώραν πέριξ του χώρου αυτής αντισυγκέντρωσις υπερτριακοσίων “αντιφρονούντων” οργανωθείσα υπό της υπευθύνου ηγεσίας της Χωροφυλακής Θεσσαλονίκης και των κατ’ εντολήν τούτων συμμετασχόντων αξιωματικών των Παραρτημάτων ιδίως Εθνικής Ασφαλείας.

Εις τα πλαίσια της παρανόμου ταύτης αντισυγκεντρώσεως και εντός ατμοσφαίρας πρωτοφανούς αγριότητος και τρομοκρατίας υπό τα όμματα και την εγκληματικήν αδράνειαν των κατηγορουμένων, Επιθεωρητού Χωροφυλακής στρατηγού Μήτσου, Διευθυντού της Αστυνομίας συνταγματάρχου Καμουτσή, του Διοικητού Εθνικής Ασφαλείας Δόλκα και όλων των λοιπών παρισταμένων αξιωματικών, έλαβον χώραν προοδευτικώς πλείσται και ποικίλαι βιαιοπραγίαι, τραυματισμοί, λιθοβολισμοί, ύβρεις, απειλαί κ.λπ. με αποκορύφωμα την καννιβαλικήν επίθεσιν κατά του Γ. Τσαρουχά και τελικώς την τραγικήν δολοφονίαν του αειμνήστου Γρ. Λαμπράκη.

Η ως άνω αντισυγκέντρωσις, ήτις, οργανωθείσα υπό της Αστυνομίας, καθιστά αναμφίβολον την συνέργειαν των υπευθύνων αξιωματικών εις τα ανωτέρω αδικήματα κατά την κατηγορηματικήν σκέψιν και του υπ’ αριθ. 167/1964 του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης, αποτελεί εφαρμογήν γενικωτέρου σχεδίου αντιμετωπίσεως δι’ αντισυγκεντρώσεων πάσης εκδηλώσεως των αντιπάλων προς την κυβερνώσαν τότε μερίδα πολιτικών παρατάξεων.

Η ύπαρξις του σχεδίου τούτου και η χορήγησις οδηγιών δια την εφαρμογήν αυτού απεδείχθη πλήρως εκ των κατατεθέντων εις το Δικαστήριον δημοσίων εγγράφων της Υπηρεσίας Πληροφοριών του υπουργείου Προεδρίας της Κυβερνήσεως, διευθυνομένης υπό του στρατηγού Γωγούση, της δευτεροβαθμίου επιτροπής του γνωστού Σχεδίου “Περικλής” υπό την αρχηγίαν του στρατηγού Β. Καρδαμάκη και τέλος του κλιμακίου της Υπηρεσίας Πληροφοριών παρά τω Υπουργείω Βορείου Ελλάδος.

Μετάβαση σε: << Προηγούμενη Επόμενη >>