Political Pedia  >   Πολιτικές δολοφονίες

Γρηγόρης Λαμπράκης

Η εφημερίδα Τα Νέα γράφει ότι ο Λαμπράκης αφού έκανε τρεις φορές το γύρο του Τύμβου με το λάβαρο του Ολντερμάστον «απηύθυνε λίγα λόγια περί δημοκρατίας, ελευθερίας και δικαιωμάτων του ανθρώπου προς όργανα της χωροφυλακής τα οποία τον άκουσαν» και «εν συνεχεία ανήλθεν επί του Τύμβου, εζητωκράυγασε πάλι υπέρ της ειρήνης και ήρχισε να κατέρχεται πραγματοποιών μόνος του την “Πορεία”».

Και ένα χρονικό από την ίδια εφημερίδα:
«10.21’: Οι χωροφύλακες προσεπάθησαν να εμποδίσουν τους δημοσιογράφους, διότι επρόκειο να γίνη η σύλληψις του κ. Λαμπράκη. 10.23’: Πέρασαν από το Χαρβάτι με κατεύθυνσι τη Ραφήνα, μέσα σε μια μαύρη κούρσα ο αρχηγός χωροφυλακής κ. Βαρδουλάκης και ο κ. Τομαράς, ανώτερος διοικητής Χωροφυλακής Πρωτευούσης. 10.27’: Οι δημοσιογράφοι ξεφεύγουν από τον κλοιό των ροπαλοφόρων ανδρών των Ταγμάτων Ασφαλείας. 10.30’: Περισσότεροι από 30 χωροφύλακες (…) συλλαμβάνουν τον κ. Λαμπράκη, ο οποίος προσεπάθησε να ξεφύγη. Δια της βίας τον επιβιβάζουν καμιονιού της χωροφυλακής στο οποίο επιβαίνουν 20 άνδρες. 10.33’: Ο κ. Λαμπράκης απάγεται προς Ραφήναν, όπου αναμένουν οι κ.κ. Βαρδουλάκης και Τομαράς. Τον συνοδεύουν τρία περιπολικά της Αμέσου Επεμβάσεως».

Την 27 Απριλίου ο Κόντας προώθησε το έγγραφο του Γιοσμά στον Ι. Χολέβα, Γενικό Γραμματέα του υπουργείου Βορείου Ελλάδος, με το ακόλουθο σημείωμα:

«Κύριε Γενικέ,
Έλαβον επιστολάς των εθνικών οργανώσεων Β. Ελλάδος “Εθνικοφρόνων Ελασιτών”, “Αναπήρων και Θυμάτων Εθνικής Αντιστάσεως” κ.ά. διαμαρτυρομένων δια την έλλειψιν ενδιαφέροντος παρά των αρμοδίων κομματικών και υπηρεσιακών παραγόντων προς συντονισμένην λαϊκήν αντίδρασιν κατά των κομμουνιστικών προκλήσεων. Συμμεριζόμενος τας ανησυχίας των, παρακαλώ εν συνεννοήσει με την Λέσχην του Κόμματος και τας λοιπάς επιτροπάς και οργανώσεις προβήτε εις τας δεούσας ενεργείας».

Το έγγραφο κοινοποιήθηκε και στα γραφεία της ΕΡΕ Θεσσαλονίκης. Φαίνεται πια καθαρά η σχέση του κομματικού μηχανισμού της ΕΡΕ με τις παρακρατικές οργανώσεις.
Οι Εθνικόφρονες Ελασίτες δρούσαν παράλληλα και σε συνργασία με την οργάνωση του Ξεν. Γιοσμά. Και οι δύο οργανώσεις χρηματοδοτούνταν από το παράτημα Βορ. Ελλάδος της Υπηρεσίας Πληροφοριών.

Οι ελληνικές πολιτικές αντιθέσεις μεταφέρθηκαν και στο εξωτερικό. Ιδιαίτερα στην Αγγλία, βουλευτές και άλλες προσωπικότητες υπέγραψαν εκκλήσεις για αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Ελλάδα και απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων. Η παρουσία του Μαν. Γλέζου στο Λονδίνο ενίσχυσε αυτή την κίνηση.

Και ενώ έτσι περιγραφόταν η πολιτική κατάσταση σε Ελλάδα και εξωτερικό, το παλάτι ετοίμαζε ταξίδι της βασίλισσας Φρειδερίκης και της πριγκίπισσας Ειρήνης στο Λονδίνο. Αφορμή οι γάμοι της πριγκίπισσας Αλεξάνδρας του Κεντ, κόρης της Μαρίνας του Νικολάου, πρωτεξαδέλφης του βασιλιά Παύλου.

Παρά τις συστάσεις του πρωθυπουργού Κων. Καραμανλή να ματαιωθεί το ταξίδι, η βασίλισσα και η κόρη της έφτασαν στο Λονδίνο την 20 Απριλίου 1963. Τις συνόδευαν ο Μεγάλος Αυλάρχης Δ. Λεβίδης και άλλοι Αυλικοί και καταλύουν στο ξενοδοχείο Κλάριτζ.

Από την πρώτη στιγμή που η Φρειδερίκη έφτασε στο Λονδίνο, έξω από το ξενοδοχείο συγκεντρώθηκαν Κύπριοι του Λονδίνου και Άγγλοι, με επικεφαλής την Μπέττυ Μπάρλετ-Αμπατιέλου, σύζυγο του Αντ. Αμπατιέλου. Ο Αντ. Αμπατιέλος είχε παρασημοφορηθεί από τη βρετανική κυβέρνηση για τη δράση του στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και βρισκόταν από το 1948 σε ελληνικές φυλακές καταδικασμένος για κομμουνιστική αντικυβερνητική δραστηριότητα στη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου. Οι διαδηλωτές κρατούσαν πλακάτ με συνθήματα για την απελευθέρωση των Ελλήνων πολιτικών κρατουμένων και την αποκατάσταση της δημοκρατίας στη Ελλάδα.

Η Αμπατιέλου είχε ζητήσει να δει τη βασίλισσα για να της δώσει υπόμνημα για τον σύζυγό της και τους άλλους πολιτικούς κρατουμένους, αλλά το αίτημα δεν έγινε δεκτό. Της αρνήθηκαν να δει έστω τον Μεγάλο Αυλάρχη Δ. Λεβίδη.

Το ίδιο απόγευμα, Φρειδερίκη και Ειρήνη αποφάσισαν να πάνε μια βόλτα στα μαγαζιά. Βγήκαν από την πίσω πόρτα του ξενοδοχείου. Ξαφνικά, βρέθηκαν κυκλωμένες από διαδηλωτές. Η Αμπατιέλου κρατούσε ένα πλακάτ που έγραφε:
«Βασίλισσα Φρειδερίκη, απελευθέρωσε τον σύζυγό μου» και ζητά να της μιλήσει. Η Φρειδερίκη προσπάθησε να ξεφύγει. Η Αμπατιέλου την έπιασε από τους ώμους. Όταν έφτασε ο σωματοφύλακας της βασίλισσας οι διαδηλωτές τον έσπρωξαν και τον έριξαν κάτω.

Το περιστατικό αφηγείται και ή ίδια η Φρειδερίκη στα Απομνημονεύματα της (Μέτρον Κατανονήσεως), που προσπαθεί να είναι συγκρατημένη, λόγω θέσης:

«Τα παιδιά μου κι εγώ παρευρεθήκαμε εις τους γάμους της πριγκιπίσσης Αλεξάνδρας, εις την Αγγλία. Προτού πάμε στον πύργο του Ουίνδσωρ, περάσαμε και πάλι μερικές ημέρες στο “Κλάριτζ” του Λονδίνου. Εφθάσαμε απόγευμα με την Ειρήνη και απεφασίσαμε να ιδούμε λίγο τις βιτρίνες. Εβγήκαμε από το ξενοδοχείο από την πίσω πόρτα. Το ενοικιασμένο αυτοκίνητό μου ευρισκόταν μπροστά στην πόρτα, αλλά είπα εις τον οδηγό ότι προτιμούσα να περπατήσω. Ακολουθούμενες από ένα Άγγλο αστυνομικό η Ειρήνη κι εγώ επροχωρήσαμε στον δρόμο. Αιφνιδίως, μια γυναίκα με άρπαξε από τους ώμους και με στριφογύρισε. Αργότερα, έμαθα ότι ήταν κάποια κυρία Αμπατιέλου, Αγγλίς σύζυγος ενός φυλακισμένου Έλληνος κομμουνιστού. Την εποχή εκείνη δεν είχα καν ακούσει ούτε το όνομά της, ούτε τον αγώνα της να επιτύχη μείωση της ποινής του συζύγου της. Ως σύζυγος, μπορώ να κατανοήσω πόση πίεση ήσκησαν οι συγκινήσεις επάνω της.

Ο αστυνομικός την απεμάκρυνε από μένα, και μαζί με την Ειρήνη επεράσαμε γρήγορα στο απέναντι πεζοδρόμιο, ώστε να φανή ότι δεν είχαμε σχέση με το επεισόδιο. Άνθρωποι που κρατούσαν μεγάλα μπαστούνια, επρόβαλαν από δύο γωνίες, απελευθέρωσαν την γυναίκα που εκραύγαζε κι έρριξαν τον αστυνομικό μου κατά γης. Η γυναίκα έτρεξε πίσω μας, ξεφωνίζοντας και βλασφημώντας».

Η Φρειδερίκη και η κόρη της βρήκαν την ευκαιρία να ξεφύγουν από τον κλοιό των διαδηλωτών. Πέρασαν στο απέναντι πεζοδρόμιο και τρέχοντας μπήκαν σ’ ένα αδιέξοδο. Τρομαγμένες χτύπησαν δυο κουδούνια. Μια πόρτα άνοιξε. Τις υποδέχτηκε μια νεαρή Αμερικανίδα. Ήταν η τραγουδίστρια Μάρτι Στάβενς, που με έκπληξη άκουσε τη Φρειδερίκη να της λέει:

Μετάβαση σε: << Προηγούμενη Επόμενη >>