Political Pedia  >   Πολιτικές δολοφονίες

Γρηγόρης Λαμπράκης

«Την 21η Απριλίου 1967 ο “γραμματεύς” του “Σχεδίου Περικλής” Γ. Παπαδόπουλος άρπαξε “αριστοτεχνικώς” την εξουσία. Αυτός ήταν ο μοναδικός πραγματικός σκοπός του ίδιου και των “συνεργατών” του. Και η δολοφονία του Λαμπράκη δεν ήταν παρά ένας κρίκος σε μια μακρυά αλυσίδα σχεδίων, συνωμοσιών και εγκλημάτων. Το γεγονός ότι ακόμη και ο ΑΣΠΙΔΑ ήταν δημιούργημα των ίδιων συνωμοτών, όπως αποκαλύφθηκε πρόσφατα, δίνει το μέτρο των μεθόδων που χρησιμοποιήθηκαν από τους “εξπέρ” του “ψυχολογικού πολέμου” και τους εκπαιδευομένους πράκτορες των ελληνικών και ξένων μυστικών υπηρεσιών για την άλωση του κράτους από το παρακράτος.

Έπρεπε όμως να έρθη η 21η Απριλίου για να πληροφορηθούμε κι’ εμείς (που δουλέψαμε τόσο κοντά στα γεγονότα και που είχαμε την ευκαιρία να μελετήσουμε μερικά ιδιαιτέρως αποκαλυπτικά κείμενα της Υπηρεσίας Πληροφοριών του Υπουργείου Προεδρίας) ποιοι είναι ο πραγματικοί οργανωταί εκείνου του εγκλήματος και ποιος ο απώτερος σκοπός τους. Το παρακράτος Γωγούση-Παπαδόπουλου-Γεωργαλά εμφανιζόταν παραπλανητικά, πριν από το 1961, ότι εξυπηρετούσε τα στενά κομματικά συμφέροντα της ΕΡΕ. Κάτω όμως από την κάλυψη αυτή ο Παπαδόπουλος στο Στρατό και οι Γωγούσης-Γεωργαλάς στο χώρο της Διοικήσεως διέβρωναν συστηματικά ολόκληρο τον κρατικό μηχανισμό, δημιουργώντας στελέχη με “ματωμένα χέρια” και πηρύνες που θα εστήριζαν τελικά το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου.

Αξίζει να σταματήσουμε σε τρία αποκαλυπτικά στοιχεία του περιβοήτου “Συμβουλίου Μελετων” της Υπηρεσίας Πληροφοριών του Υπουργείου Προεδρίας, που όπως αποκάλυψε ο δημοσιογράφος Γ. Ρωμαίος στο ΒΗΜΑ τον Αύγουστο του ’63, ήταν ο εγκέφαλος και χρηματοδότης ενός κυκλώματος παρακρατικών οργανώσεων που εκάλυπταν όχι μόνο τις μεγάλες πόλεις, αλλά και τα πιο απομακρυσμένα σημεία της επικρατείας.

Στη συνεδρίαση της 23.3.62 ο Γ. Γεωργαλάς, ο πολιτικός εγκέφαλος της χούντας, παρετήρησε ότι “στις συγκεντρώσεις των κομμουνιστών οι υπηρεσίες μας ακολουθούν την τακτική της παρεμβολής προσώπων για την πρόκληση συγχύσεως. Πράγμα που εάν δεν επιτύχη ενθαρρύνει τους κομμουνιστάς και αποθαρρύνει τους παρεμβαλλομένους”. Προτείνει: “Ως αποτελεσματική μέθοδο προς εξουδετέρωση, τις αντισυγκεντρώσεις…”.
Στη συνεδρίαση της 30.3.62 ο έτερος “σοβιετολόγος” της Υπηρεσίας Γραμματικόπουλος υποβάλλει πρόταση στην οποία αναφέρονται μεταξύ άλλων:

“Εις την Ελλάδα υπάρχουν όχι ολίγοι καλοί πατριώται, οι οποίοι, φοβούμενοι ότι η Δημοκρατία δεν θα είναι εις θέσιν να προασπίση τελικώς το Έθνος από τον Κομμουνισμόν, άγονται εις συμπερασμα ότι η μόνη διέξοδος από την δημιουργουμένην κατάστασιν είναι η εγκαθίδρυσις εθνικής προοδευτικής δικτατορίας. Η εξέλιξις, εξ άλλου, της καταστάσεως δεν αποκλείει πραγματικήν περίπτωσιν της ανωμάλου λύσεως χάριν της σωτηρίας της Πατρίδος. Με ποίαν λογικήν δυνάμεθα να αποκλείσωμεν την περίπτωσιν αυτήν;”.

Στα αρχεία της Υπηρεσίας Πληροφοριών απεκαλύφθη και η …“υλοποίηση” της προτάσεως Γεωργαλά περί “αντισυγκεντρώσεων”. Πρόκειται για τον “Φάκελλο 1193”, τον “Κώδικα του εγκλήματος”. Πρόκειται για το πλέον εκπληκτικό “παρακρατικό” κείμενο που μπορεί να έχη κυκλοφορήσει ποτέ σ’ ολόκληρο το μηχανισμό της Διοικήσεως, στο Στρατό και στα Σώματα Ασφαλείας.

Αναφέρει: “Έγκαιρος ενημέρωσις της διοικήσεως επί των προγραμματισμένων περιοδειών βουλευτών της ΕΔΑ προς λήψιν αποτελεσματικών και συντονισμένων μέτρων αντιμετωπίσεως και ματαιώσεως των επιδιωκομένων σκοπών… Επί πλέον ενδείκνυται η προετοιμασία και οργάνωσις εκδηλώσεων αποδοκιμασίας των βουλευτών της ΕΔΑ, υπό ομάδων καταλλήλων προσώπων…”.

Από τη δικαστική έρευνα αποκαλύφθηκε ότι η δολοφονία Λαμπράκη έγινε από μια “ειδική ομάδα καταλλήλων προσώπων”, που έδρασε στα πλαίσια της διατεταγμένης αντισυγκεντρώσεως των “αντιφρονούντων” παρακρατικών. Και άμεσος σκοπός των οργανωτών του εγκλήματος ήταν να αποδοθή το έγκλημα στην Αριστερά και να δημιουργηθή κατάσταση χάους, πράγμα που θα προωθούσε τον απώτερο σκοπό των συνωμοτών: Τη δημιουργία προϋποθέσεων για ένα στρατοκρατικό πραξικόπημα (πολύ νωρίτερα από τον Απρίλιο του ’67).

Με ασύλληπτους και άγνωστους τους φυσικούς αυτουργούς, η Χωροφυλακή, βάσει των υποδείξεων της ΚΥΠ, θα έλεγε στην αρχή ότι επρόκειτο για “τροχαίον ατύχημα”, όπως και το είπε. Αργότερα, όμως, πράγμα που επίσης προκύπτει από όσα διοχετεύθηκαν τότε σε μερίδα του Τύπου, από την αστυνομική προανάκριση θα “προέκυπτε” ότι επρόκειτο για έγκλημα της Αριστεράς. Προς τον σκοπό αυτό είχε επιλεγή ως ένας εκ των φυσικών αυτουργών ο Εμμ. Εμμανουηλίδης, ο οποίος είχε χρηματίσει για “ένα φεγγάρι” μέλος της ΕΠΟΝ.

Τα σχέδια αυτά ανετράπησαν από την πρώτη στιγμή χάρις σε εκείνο το εκπληκτικό πήδημα του “Τίγρη” Εμμ. Χατζηαποστόλου, που οδήγησε στην αναγκαστική σύλληψη του οδηγού του τρικύκλου Σπ. Γκοτζαμάνη. Η αποκάλυψη, σε λίγες μέρες, χάρις στην ευσυνειδησία και την δεξιοτεχνία του ανακριτή Χρ. Σαρτζετάκη, της παρακρατικής ταυτότητας του Γκοτζαμάνη, ως μέλους του αντικομμουνιστικού “Συνδέσμου Αγωνιστών και Θυμάτων Εθνικής Αντιστάσεως”, έφερε σε φως το πλαίσιο στο οποίο οργανώθηκε η δολοφονία.

Στο μεταξύ, ο Τύπος είχε αποκαλύψει ότι εκείνος ο Σύνδεσμος των… αντιστασιακών δεν ήταν παρά μια νεοφασιστική οργάνωση, που είχε ως αρχηγό ένα καταδικασμένο δοσίλογο, τον Ξεν. Γιοσμά, γερμανοντυμένο επί κατοχής και “υπουργό” στην προδοτική “κυβέρνηση Τσιρονίκου”, η οποία ακολούθησε τα χιτλερικά στρατεύματα κατά την αποχώρησή τους από την Ελλάδα.

Μετάβαση σε: << Προηγούμενη Επόμενη >>