Political Pedia  >   Πολιτικές δολοφονίες

Γρηγόρης Λαμπράκης

«Είμαι η βασίλισσα της Ελλάδος. Σας παρακαλώ να μπω μέσα με την κόρη μου, γιατί έξω υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να μας βλάψουν». Η Αμερικανίδα τους παραχώρησε άσυλο. Σε λίγο έφτασε και ο σωματοφύλακας.

Η αγγλική κυβέρνηση αναγκάστηκε να της ζητήσει ψυχρά συγνώμη: «Θλιβόμαστε που η Μεγαλειότητά σας είχε μια τέτοια εμπειρία».

Το γεγονός όμως δεν πέρασε απαρατήρητο από τον ελληνικό, κατ’αρχήν, και βρετανικό τύπο. Την επόμενη μέρα δυσάρεστα για τη Φρειδερίκη δημοσιεύματα είδαν το φως στο βρετανικό τύπο. Η ίδια συνεχίζει στην αφήγησή της:
«Την άλλη μέρα, η ιστορία παρουσιάσθηκε με μεγάλους τίτλους εις τις ελληνικές εφημερίδες και μια θύελλα αγανακτήσεως διέτρεξε την χώρα μας. Παρά το γεγονός ότι η κυρία Αμπατιέλου και οι κομμουνισταί φίλοι της είχαν εγκατασταθή ημέρα και νύκτα γύρω από το ξενοδοχείο, κραυγάζοντας και κρατώντας πλακάτ με συνθήματα εναντίον μου, ο βρεταννικός Τύπος αγνόησε κατ’ αρχήν το επεισόδιο, όταν όμως η βρεταννική κυβέρνησις εζήτησε επισήμως συγνώμην, και αυτό εδημοσιεύθη στην Ελλάδα, μερικές εφημερίδες άρχισαν να μαίνωνται εναντίον “αυτής της φασίστριας Βασιλίσσης”. Εκύτταξα το “Νταίηλυ Εξπρές” και είδα τον τίτλο του της πρώτης σελίδος: “Την θέλαμε αυτή την προσκεκλημένη στον γάμο;”».

Από εκείνη την ημέρα το ξενοδοχείο της βασίλισσας έμενε κυκλωμένο από διαδηλωτές, που φωνάζουν τα ενοχλητικά για τη Φρειδερίκη συνθήματα για αμνηστία και δημοκρατία. Στις εκδηλώσεις αυτές έπαιρναν μέρος και Εργατικοί βουλευτές, ενώ η βασίλισσα της Ελλάδας κυκλοφορούσε πια μόνο με τη Ρολς-Ρόυς που της είχε διατεθεί.

Παρ’ όλα αυτά, ένας 16χρονος Κύπριος διαδηλωτής προσπάθησε να ανοίξει την πόρτα του αυτοκινήτου και χτύπησε με τη γροθιά του το τζάμι. Ο νεαρός διαδηλωτής συνελήφθη αλλά ο δικαστής τον αθώωσε με το αιτιολογικό ότι:
«Οιοσδήποτε πολίτης ημπορεί να ομιλεί προς μίαν βασίλισσαν, αλλά και να εκφράζει τας γνώμας του προς αυτήν με πινακίδας, έστω και αν αι γνώμαι είναι δυσάρεστοι δια την βασίλισσαν. Εις μίαν χώραν εις την οποίαν υπάρχει πλήρης ελευθερία λόγου, η πράξις του κατηγορουμένου δεν συνιστά αδίκημα».

Αλλά κι ένα άλλο περιστατικό τσαλάκωσε τις μοναρχικές αντιλήψεις της Φρειδερίκης: μια μέρα πριν από τους γάμους η Μπέττυ Μπάρλετ-Αμπατιέλου έγινε δεκτή στα Ανάκτορα του Ουίνσδορ και αρμόδιος υπάλληλος παρέλαβε προσωπική της επιστολή προς τη βασίλισσα Ελισάβετ, με την οποία ζητούσε τη μεσολάβηση της βασίλισσας της Αγγλίας για την απελευθέρωση του συζύγου της και των άλλων πολιτικών κρατουμένων.

Την 25 Απριλίου 1963, έφτασε στο Λονδίνο ο Γρ. Λαμπράκης. Ο βουλευτής της Αριστεράς προσπάθησε να μεσολαβήσει για να γίνει δεκτή η Αμπατιέλου από την Φρειδερίκη. Τον δέχτηκε στο ξενοδοχείο ο υπασπιστής του διαδόχου, ταγματάρχης Αρναούτης, που, ύστερα από μισή ώρα αναμονής, τον πληροφόρησε ότι η βασίλισσα επέμενε στην άρνησή της και ήταν αμετάπειστη.

Μετά απ’ αυτό, ο Γρ. Λαμπράκης δήλωσε στους δημοσιογράφους:
«Ήλθα στο Λονδίνο να παρακαλέσω τη βασίλισσα να δεχθή την κ. Αμπατιέλου, γιατί είναι πλέον γνωστό ότι ούτε η Βουλή ούτε η κυβέρνησις κυβερνούν την Ελλάδα, αλλά η βασίλισσα Φρειδερίκη. Δυστυχώς, η βασίλισσα ηρνήθη να δεχθή και εμέ, που σαν βουλευτής εκπροσωπώ τον ελληνικό λαό, ένα λαό που ζητεί δημοκρατία και ελευθερία και απόλυση όλων των πολιτικών κρατουμένων. Προειδοποιώ την βασίλισσα ότι με την πολιτική της οδηγεί τον Θρόνο στον όλεθρο».

Οι δηλώσεις του αυτές, που θα έπερναν μεγάλη δημοσιότητα στον αγγλικό Τύπο και γενικά η δραστηριότητά του στο Λονδίνο ήταν ένας ακόμα σοβαρός λόγος για να προγραφεί ο ζωηρός και θαρραλέος βουλευτής από τις φιλοβασιλικές και φιλοδικτατορικές παρακρατικές οργανώσεις και τον ΙΔΕΑ…

Τα επεισόδια του Λονδίνου, σε συνδυασμό με την ματαίωση της Πορείας Ειρήνης στο Μαραθώνα, δημιούργησαν νέες περιπλοκές και αδιέξοδα στο ελληνικό πολιτικό πρόβλημα, που διερχόταν εκείνες τις μέρες από κρίσιμη φάση. Από την πλευρά της κυβέρνησης, η επίσκεψη της βασίλισσας Φρειδερίκης στη βρετανική πρωτεύουσα ερμηνεύτηκε ως αφορμή για να εκδηλωθεί μια οργανωμένη ανθελληνική εκστρατεία του διεθνούς κομμουνισμού, με κύριους στόχους τον επαναπατρισμό των Ελλήνων κομμουνιστών από τις ανατολικές χώρες, τη νομιμοποίηση του ΚΚΕ και γενικότερα την αποσταθεροποίηση του δημοκρατικού πολιτεύματος της χώρας.

Από την πλευρά της, η αντιπολίτευση κατηγόρησε την κυβέρνηση ως υπεύθυνη για την αναταραχή που προκάλεσε η απαγόρευση της Πορείας Ειρήνης στο Μαραθώνα, καθώς και για τη χλιαρή στάση απέναντι στα επεισόδια του Λονδίνου, με αποτέλεσμα να αφήσει απροστάτευτη και ακάλυπτη τη βασίλισσα Φρειδερίκη, που, φυσικά, δεν είχε παύσει να αιτιάται τον πρωθυπουργό για την ανύπαρκτη ή υποτονική ευαισθησία του στη διαφύλαξη του κύρους του Στέμματος.

Παράλληλα το δεύτερο δακήμερο του Μαΐου πραγματοποιήθηκε με άκρα μυστικότητα στον Πειραιά σύσκεψη των αρχηγών παρακρατικών οργανώσεων με κυβερνητικούς και κρατικούς αξιωματούχους. Εκεί αποφασίστηκε:

«1. Ενιαία δράσις δι’ όλων των μέσων,
2. Εξοπλισμός των μελών των οργανώσεων,
3. Δυναμική δράσις κατά βουλευτών δημοκρατικών κομμάτων και κατά των οργανώσεων υπέρ της ειρήνης,
4. Δημιουργία “Συντονιστικής Επιτροπής Εθνικών Οργανώσεων” σε πανελλήνια κλίμακα».

Την 16 Μαΐου 1963, ο πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας στρατηγός Σαρλ ντε Γκολ πραγματοποιούσε επίσημη επίσκεψη στην Αθήνα, κάτω από δρακόντεια μέτρα ασφαλείας, ύστερα από πρόσκληση της ελληνικής κυβέρνησης.
Ο αθηναϊκός λαός υποδέχτηκε με θερμές εκδηλώσεις τον Γάλλο πρόεδρο και στην επίσημη χοροεσπερίδα που δόθηκε στα Ανάκτορα παρευρέθηκαν και οι Γ. Παπανδρέου και Σοφ. Βενιζέλος σπάζοντας το μποϋκοτάζ που είχαν κηρύξει κατά της Αυλής

Μετάβαση σε: << Προηγούμενη Επόμενη >>