Political Pedia  >   Πολιτικές δολοφονίες

Γρηγόρης Λαμπράκης

Στις αρχές Μαΐου 1963, η Επιτροπή Ειρήνης Θεσσαλονίκης είχε αποφασίσει να πραγματοποιήσει την πρώτη της εκδήλωση για την Ειρήνη την 22 Μαΐου. Πρόεδρος της Τοπικής Επιτροπής Ειρήνης στη Θεσσαλονίκη ήταν ο δημοσιογράφος Νίκος Καστρινός, αντιπρόεδρος ο δικηγόρος Γιάνης Πάτσας και γραμματέας ο δικηγόρος και δημοτικός σύμβουλος Γιώργος Τριανταφυλλίδης. Η Τοπική Επιτροπή Ειρήνης της Θεσσαλονίκης είχε ζητήσει για ομιλητή στην εκδήλωση της 22 Μαΐου από την Αθήνα τον πρόεδρο της Επιτροπής για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη Ανδρέα Ζιάκκα. Για το λόγο αυτό ο Ι. Πάτσας μίσθωσε από τον Δ. Κούμπο την αίθουσα Πικαντίλλυ στην οδό Αριστοτέλους.

Την 21 Μαΐου δημοσιεύθηκε η ακόλουθη είδηση:
«Ο δικηγόρος Θεσσαλονίκης κ. Ιωάννης Πάτσας, μέλος της Επιτροπής Θεσσαλονίκης της Κινήσεως δια την Διεθνή Ύφεσιν και την Ειρήνην, απηύθυνε τηλεγραφικήν διαμαρτυρίαν προς τον υπουργόν Βορείου Ελλάδος, την Αστυνομικήν Διεύθυνσιν Θεσσαλονίκης, τον Εισαγγελέα και τον Δικηγορικόν Σύλλογον διότι όργανα της Ασφαλείας έθεσαν υπό στενήν παρακολούθησιν την κίνησιν της επί της οδού Ρογκότη στοάς του γραφείου του και τον ίδιο προσωπικώς. Εις την διαμαρτυρίαν τονίζεται ότι η ανωτέρω ενέργεια των αστυνομικών επαναλαμβάνεται δια δευτέραν φοράν και ζητείται η επέμβασις των αρμοδίων δια την επιβολήν κυρώσεων κατά των παρανομούντων οργάνων».

Ο Διευθυντής Αστυνομίας, Ευθ. Καμουτσής τον πληροφόρησε ότι υπήρχε ειδική εντολή του υφυπουργείου Ασφαλείας για στενή παρακολούθηση της Κίνησης για την Ειρήνη στη Θεσσαλονίκη και τον διαβεβαίωσε ότι θα εισηγηθή να αρθούν τα μέτρα.

Εν τω μεταξύ, ο Δ. Κούμπος έδειχνε σημάδια υπαναχώρησης από τη συμφωνία πιεζόμενος από την Ασφάλεια. Για το λόγο αυτό ο Ι. Πάτσας, το απόγευμα της 21 Μαΐου, προσπάθησε να εξασφαλίσει, εναλλακτικά, την αίθουσα του θεάτρου Θυμέλη. Αλλά ο επιχειρηματίας Λαγανίδης, ενώ λίγο πριν είχε προσφερθή να τη δώσει, τώρα αρνήθηκε, με τη δικαιολογία ότι δεν είναι τακτοποιημένα τα καθίσματα. Το θέατρο Θυμέλη βρισκόταν σε μικρή απόσταση από τη Γενική Ασφάλεια Θεσσαλονίκης.

Το βράδυ της 21 Μαΐου (ώρα 22.30) ο Δ. Κούμπος ειδοποίησε τον Πάτσα ότι δεν μπορούσε να παραχωρήσει την αίθουσα Πικαντίλλυ αν δεν του έφερναν άδεια από την Αστυνομία. Παρ’ όλη τη διαβεβαίωση του Πάτσας ότι δεν απαιτείτο άδεια για συγκέντρωση σε κλειστό χώρο εκείνος επέμενε.

Το πρωί της 22 Μαΐου έγιναν από την πλευρά της Κίνησης όλα τα απαραίτητα διαβήματα (προς εισαγγελέα και αστυνομία) για την έκδοση της περίφημης άδειας ή την αλλαγή γνώμης του Κούμπου για να πάρουν, τελικά το απόγευμα, την απάντηση ότι η αίθουσα Πικαντίλλυ είχε ελλείψεις και προπαντός δεν είχε έξοδο κινδύνου. Και ο Καμουτσής πρότεινε στους υπεύθυνους της Κίνησης να βρούν άλλη αίθουσα. Έτσι, άρχισε ένας αγώνας δρόμου για να εξασφλισθή νέα αίθουσα και να καταλήξουν στην αίθουσα του Δημοκρατικού Συνδικαλιστικού Κινήματος, όπου και άλλοτε είχαν γίνει συγκεντρώσεις.

Στο χρόνο αυτό, ειδοποίησαν από την Αθήνα, ότι τελικά θα ερχόταν για την ομιλία ο ανεξάρτητος βουλευτής Πειραιά Γρηγόρης Λαμπράκης, που ήταν και αντιπρόεδρος της Ελληνικής Επιτροπής για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη.

Ο Γρηγόρης Λαμπράκης γεννήθηκε στο χωριό Κερασίτσα της Τρίπολης την 3 Απριλίου 1912. Ήταν παιδί πολύτεκνης αγροτικής οικογένειας. Σπούδασε οικονομικά στην Εμπορική Σχολή και στη συνέχεια ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Αποφοίτησε το 1939. Παράλληλα ασχολήθηκε με τον αθλητισμό. Υπήρξε πρωταθλητής στα άλματα και στους αγώνες ταχύτητας με 10 πανελλήνιες και 12 βαλκανικές νίκες στα χρόνια 1934-1939. Ειδικεύτηκε στη Μαιευτική και Γυναικολογία.

Τον Απρίλιο του 1943 αναγορεύτηκε διδάκτορας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Αθήνας και το 1950 εκλέχθηκε υφηγητής στο ίδιο Πανεπιστήμιο. Στη διάρκεια της Κατοχής πρωτοστάτησε στην ίδρυση της περίφημης Ενώσεως των Ελλήνων Αθλητών που παραστάθηκε στους αθλητές τη δύσκολη εκείνη περίοδο εξασφαλίζοντας την επιβίωσή τους. Μετά την Απελευθέρωση πρωτοστάτησε στην ίδρυση του Ταμείου Υγείας Αθλητών.

Το 1961 πολιτεύθηκε ως ανεξάρτητος με το Πανδημοκρατικό Αγροτικό Μέτωπο Ελλάδος (ΠΑΜΕ) και εκλέχτηκε βουλευτής Πειραιά. Τον ίδιο χρόνο εκλέχτηκε αντιπρόεδρος της Ελληνικής Επιτροπής για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη. Υπήρξε και ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Επιτροπής για τη Βαλκανική Συνεννόηση. Έγραψε δύο σημαντικά επιστημονικά συγγράμματα: τη Γενική Ενδοκρινολογία και την Κλινική Ενδοκρινολογία.

Τα γεγονότα της νύχτας της 22 Μαΐου 1963 θα τα δούμε μέσα από ρεπορτάζ και έγγραφα.
Ο Τ. Μαλέογλου έγραφε στην εφημερίδα Ελεύθερος Λόγος της Θεσσαλονίκης, που απηχούσε κυβερνητικές απόψεις:

«ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΑΙ ΤΑΡΑΧΑΙ ΕΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΝ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΣ ΔΗΘΕΝ ΠΕΡΙ ΕΙΡΗΝΗΣ ΜΕΤΕΒΛΗΘΗ ΕΙΣ ΑΛΗΘΗ ΜΑΧΗΝ ΕΙΣ ΤΑΣ ΟΔΟΥΣ ΕΡΜΟΥ ΚΑΙ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ.
ΕΤΡΑΥΜΑΤΙΣΘΗ ΘΑΝΑΣΙΜΩΣ Ο ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΤΗΣ ΕΔΑ ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ. ΕΝΩ ΗΓΕΙΤΟ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΩΣ, ΑΠΟ ΔΙΕΡΧΟΜΕΝΗΝ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΤΑ.
ΈΤΕΡΟΙ ΤΡΑΥΜΑΤΙΑΙ: 10 ΠΟΛΙΤΑΙ, ΔΥΟ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΕΣ

Εις μίαν θρασυτάτην επίδειξιν δυναμισμού προσεπάθησαν να προβούν χθες οι κομμουνισταί της πόλεώς μας μετατρέψαντες μίαν δήθεν ομιλίαν περί ειρήνης του βουλευτου κ. Λαμπράκη εις καθαρώς κομμουνιστικήν και ξενοκίνητον συγκέντρωσιν, προκαλούντες τους εθνικόφρονας εις αναμέτρησιν πεζοδρομίου. Είναι νωπά εδώ ακόμη τα αίματα των σφαγιασθέντων και εκτελεσθέντων υπό των κομμουνιστών.

Μετάβαση σε: << Προηγούμενη Επόμενη >>