Political Pedia  >   Πολιτικές δολοφονίες

Γρηγόρης Λαμπράκης

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΙΣ

Το δυσάρεστον και απρόοπτον τούτο συμβάν, οι κομμουνισταί ηθέλησαν να εκμεταλλευθούν, αποδίδιντες το τροχαίον ατύχημα εις εσκεμμένην ενέργειαν και ομιλούντες περί “βαλτού και ασυλλήπτου δράστου”. Η σύλληψις όμως του οδηγού μετά πάροδον ολίγης ώρας απεστόμωσε τους κομμουνιστάς, οι οποίοι είναι οι μόνοι υπαίτιοι των επεισοδίων και της δημιουργηθείσης καταστάσεως, αλλά και αυτοί οι οποίοι έλαβον εις την Θεσσαλονίκην ένα σκληρό μάθημα από τους ακραιφνείς πατριώτας, από τον ίδιον τον λαόν ο οποίος ωμίλησεν. Ωνειρεύθησαν χθες οι κομμουνισταί μίαν επιβλητικήν συγκέντρωσιν δια να αποδείξουν αφ’ ενός μεν την δύναμίν των και αφ’ ετέρου ότι οι αφέντες των οι Ρώσοι – μια και είναι πρόσφατον το διάγγελμα της Ρωσίας δι’ αποπυρηνικοποιημένην Μεσόγειον – ότι κόπτονται δια την ειρήνην. Ατυχώς όμως δι’ αυτούς οι Έλληνες κομμουνισταί δεν ελησμόνησαν τα αιμοβόρα ένστικτά των, με αποτέλεσμα να χυθή και πάλιν αίμα κατά την χθεσινήν συγκέντρωσιν».

Δυο μέρες αργότερα, το 2ο Επιτελικό Γραφείο του Γ.Ε.Σ. σε ανακοίνωσή του για τα γεγονότα περιελάμβανε και τα εξής:

«… Οι υπό το προσωπείον των “Φίλων της Ειρήνης”, κομμουνισταί, μετά την αποτυχούσαν προσπάθειαν εμφανίσεώς των εις Αθήνας διά της περιβοήτου πορείας ειρήνης, εξεστράτευσαν εις Θεσσαλονίκην […] Εγκατασταθέντες προχθές εις κεντρικήν αίθουσαν και τοποθετήσαντες έξωθι ταύτης, μεγάφωνα, ήρχισαν δια της εκφωνήσεως κομμουνιστικών συνθημάτων να προκαλούν τους διερχομένους πολίτας.

Ως ήτο φυσικόν η προκλητικότης αυτή των κομμουνιστών επροκάλεσεν των διερχομένων πολιτών, οίτινες απεδοκίμασαν τους εκτρεπόμενους ερυθρούς πράκτορες, διασωθέντας τελικώς εκ της δικαίας οργής του αγανακτισμένου λαού χάρις εις την άμεσον κινητοποίησιν ισχυράς δυνάμεως χωροφυλακής. Ο λαός της Θεσσαλονίκης, προκληθείς υπό των ερυθρών πρακτόρων, έδωσε την απάντησίν του διότι είναι πλέον γνωστόν ότι σκοπός των δήθεν φιλειρηνιστών δεν ήταν ο αγών δια την ειρήνην αλλά η προπαγάνδα δια την συνθηκολόγησιν και την παράδοσιν εις τους επιβουλευομένους την ελευθερίαν της χώρας μας, ερυθρούς τυράννους…».

Την 26 Μαΐου 1963 δόθηκε στη δημοσιότητα η Έκθεση Βαρδουλάκη προς τον υφυπουργό Ασφαλείας. Ο Γ. Βαρδουλάκης ήταν αρχηγός της Χωροφυλακής:

«”ΕΚΘΕΣΙΣ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΔΙΑΔΡΑΜΑΤΙΣΘΕΝΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΛΑΒΟΥΣΑΝ ΧΩΡΑΝ ΤΗΝ 22.5.1963 ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΝ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΣ ΤΩΝ ΟΠΑΔΩΝ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΔΙΕΘΝΗ ΥΦΕΣΙΝ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗΝ”.

Λαμβάνω την τιμήν ν’ αναφέρω ότι συνεπεία προφορικής διαταγής του κ. προέδρου της Κυβερνήσεως διαβιβασθείσης παρ’ υμών εις τον υποφαινόμενον, αφίχθην χθες και περί ώραν 18.10’ δια διατεθέντος εκτάκτως στρατιωτικού αεροσκάφους, με την εντολήν όπως διενεργήσω προσωπικώς επιτόπιον έρευναν περί των συνθηκών υφ’ άς διεδραματίσθησαν τα σημειωθέντα επεισόδια κατά την εν περιλήψει συγκέντρωσιν και καθ’ ήν ετραυματίσθησαν σοβαρώς μεν ο βουλευτής Πειραιώς κ. Γρηγόριος Λαμπράκης, ελαφρότερον δε ο βουλευτής Καβάλας κ. Τσαρουχάς Γεώργιος.

Άμα τη αφίξει κατηυθύνθην αμέσως εις το υπουργείον Βορείου Ελλάδος, όπου ευρίσκοντο οι υπουργοί Δικαιοσύνης και Βορείου Ελλάδος κ.κ. Παπακωνσταντίνου και Μανέντης.

Αμέσως επελήφθην συντόμου διοικητικής εξετάσεως προς διαπίστωσιν των συνθηκών υφ’ άς ευρέθη και ενήργησεν η Διεύθυνσις Αστυνομίας Θεσσαλονίκης δια την αντιμετώπισιν της καταστάσεως, ήτις εδημιουργήθη λόγω της συγκεντρώσεως της Οργανώσεως “Οπαδοί της Ειρήνης” και της κατά τον αυτόν χρόνον εις τον αυτόν χώρον συγκεντρώσεως αντιφρονούντων και των επικολουθησάντων γεγονότων, τα οποία είχον ως αποτέλεσμα τους προαναφερθέντας τραυματισμούς των δύο βουλευτών.

Προκειμένου να διαμορφώσω αντικειμενικήν, σαφή, δικαίαν και αμερόληπτον εικόνα των διαδραματισθέντων, εξήτασα τόσον τους επικεφαλής της δυνάμεως χωροφυλακής, οίτινες εχρησιμοποιήθησαν και ευρέθησαν εντός και πέριξ του χώρου ένθα έλαβον χώραν τα έκτροπα, όσον και πολίτας πάσης τάξεως και αποχρώσεως.

Επεσκέφθην και εζήτησα την μαρτυρίαν υπευθύνων κρατικών λειτουργών και εγκρίτων μελών της κοινωνίας Θεσσαλονίκης, ενηργήσα αυτοψίαν και ουδέν παρέλειψα, κατά την κρίσιν μου, ώστε η παρούσα έκθεσίς μου, απηλλαγμένη παντός επηρεασμού, ν’ απεικονίζη κατά το ανθρωπίνως δυνατόν την πραγματικότητα.

ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ
Το ιστορικόν των διαδραματισθέντων γεγονότων έχει ως εξής:

Η προσωρινή Επιτροπή της Διεθνούς Υφέσεως και Ειρήνης και Οργανωτική Επιτροπή της συγκεντρώσεως Θεσσαλονίκης, αποτελουμένη εκ των: 1) Καστρινού Νικολάου, προέδρου (τυπογράφου – δημοσιογράφου), 2) Πάτσα Ιωάννου, αντιπροέδρου (Δικηγόρου), 3) Τριανταφυλλίδη Γεωργίου, γενικού γραμματέως (Δικηγόρου), 4) Μαυροβίτη Χριστοδούλου, μέλους (αρωματοπώλου), 5) Κοτζιά Γεωργίου, μέλους (Δικηγόρου), 6) Σκλαβούνου Δήμητρας, μέλους (Οικιακά), 7) Παπαδημητρίου Σύλλα, μέλους (Δικηγόρου), 8) Εμμανουήλ Βύρωνος, μέλους (εμπορικού αντιπροσώπου), το δεύτερον δεκαήμερον του μηνός Μαΐου ε.έ. επρογαμμάτισε συγκέντρωσιν εις την αίθουσαν επι της οδού Αριστοτέλους 11 χειμερινού κέντρου διασκεδάσεως “Πικαντίλλυ”, δια την 22αν Μαΐου, ημέραν Τετάρτην και ώραν 19.30’ με ομιλητάς τους Λαμπράκην Γρηγόριον, βουλευτήν Πειραιώς και Δραγούμην Μάρκον, τέως βουλευτήν Αθηνών.

Δια την επιτυχίαν της συγκεντρώσεως η Επιτροπή Διεθνούς Υφέσεως και Ειρήνης Θεσσαλονίκης εκυκλοφόρησε χιλιάδας προκηρύξεων. Τας πρωϊνάς ώρας της 22.5.1963 ο ιδιοκτήτης της αιθούσης υπανεχώρησε και δεν παρεχώρησε ταύτην. Οι οργανωταί της συγκεντρώσεως την τοιαύτην υπαναχώρησιν ετήρησαν μυστικήν, τόσον έναντι των οπαδών των, όσον και έναντι των Αρχών, δια να μη αποτύχη αύτη. Απεφάσισαν, ως εκ των υστέρων απεδείχθη, να πραγματοποιήσουν την συγκέντρωσιν εις την επί της οδού Ερμού και Βενιζέλου (Γ’ όροφον) αίθουσαν του Δημοκρατικού Συνδικαλιστικού Κινήματος (Δ.Σ.Κ.). Και την τοιαύτην των νεωτέραν απόφασιν επίσης δεν εγνωστοποίησαν εις τας Αρχάς, ούτε εις το κοινόν.

Μετάβαση σε: << Προηγούμενη Επόμενη >>