Political Pedia  >   Πολιτικές δολοφονίες

Μάης ’36

Μια ακόμη συνέπεια των εργατικών κινητοποιήσεων ήταν η υπογραφή Συμφωνητικού κοινής δράσης ανάμεσα στο Αγροτικό Κόμμα Ελλάδας και το ΚΚΕ, την 26 Ιουλίου 1936:

«Αι υπογραφόμεναι κομματικαί οργανώσεις αγωνιζόμεναι δια την υπεράσπισιν των λαϊκών συμφερόντων, την καταπολέμησιν του φασισμού, την προαγωγήν του συγχρόνου κράτους εις μίαν λαοκρατομένην δημοκρατίαν και την δημιουργίαν μιας δικαιοτέρας κοινωνίας που θα σέβεται την εργασίαν των ανθρώπων, απεφάσισαν την σύμπτηξιν του ΛΑΪΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ.

Το Λαϊκόν Μέτωπον θα επιδιώξη να έλθη εις την εξουσίαν δια της διαφωτίσεως και του προσεταιρισμού της πλειοψηφίας του λαού προς τας αρχάς και το πρόγραμμά του.

Τα κόμματα που απαρτίζουν το Μέτωπο τούτο δεν παραιτούνται της οργανωτικής των αυτοτέλειας, περιοριζόμενα δε να επιτύχουν την άμεσον λύσιν των ουσιωδών προβλημάτων που προβάλλουν σήμερον ενώπιον του ελληνικού λαού, συμφωνούν εις τον συντονισμόν της πολιτικής των δράσεως τόσον εντός όσον και εκτός του Κοινοβουλίου. Εις τας μέλλουσας εκλογάς θα κατέλθουν με κοινούς συνδυασμούς και κοινό σήμα, εάν δε τυχόν της εμπιστοσύνης του ελληνικού λαού θα θέσουν εις εφαρμογήν τας επομένας πολιτικάς και οικονομικάς επιδιώξεις.

1) Συνταγματική κατοχύρωσις των λαϊκών ελευθεριών (ελευθεροτυπία, ελευθερία λόγου, απεργίας, συγκεντρώσεων και οργανώσεων) και της λαϊκής κυριαρχίας και της υπερασπίσεως αυτών από πάσης επιβουλής.
2) Πλήρης ελευθερία της συνειδήσεως και σεβασμός των θρησκευτικών πεποιθήσεων όλων πολιτών.
3) Πλήρης ισοτιμία ων δύο φύλων.
4) Κατάργησις του ιδιωνύμου και πασών των τροποποιήσεων αυτού ως και των επιτροπών ασφαλείας.

5) Καταπολέμησις των δικτατορικών φασιστικών οργανώσεων, που αποβλέπουν εις παρομοίους σκοπούς.
6) Παροχή γενικής αμνηστίας προς όλους τους πολιτικούς καταδίκους, εξορίστους και διωκομένους.
7) Καθιέρωσις της αναλογικής ως μονίμου εκλογικού συστήματος.
8) Οργάνωσις αποκεντρώσεως και αυτοδιοικήσεως δι’ απ’ ευθείας εκλεγομένων αιρετών οργάνων».

Αυτοί ήταν οι βασικοί όροι.
Ακολουθούσαν οι θέσεις των συμβαλλομένων κομμάτων για εξωτερική πολιτική και άμυνα:

1) προσανατολισμός της χώρας προς τις φιλειρηνικές δυνάμεις,
2) κινητοποίηση του λαού για απόκρουση τυχόν ιμπεριαλιστικής επέμβασης ή επίθεσης,
3) εκδημοκρατικοποίηση των ενόπλων δυνάμεων και 4) προστασία των μειονοτήτων.

Στο τομέα της εθνικής οικονομίας το Σύμφωνο προέβλεπε ρύθμιση της πιστωτικής πολιτικής υπέρ της εθνικής παραγωγής, εθνικοποίηση των τραπεζών, ενιαία συγκέντρωση και διαχείριση των κυριοτέρων αγροτικών προϊόντων από τους γεωργικούς συνεταιρισμούς και βαθμιαία εθνικοποίηση των βιομηχανικών προϊόντων και λιπασμάτων. Επίσης προβλεπόταν κρατικός έλεγχος του χονδρικού εισαγωγικού εμπορίου, εθνικοποίηση της πολεμικής βιομηχανίας και των μεταφορών.

Και κατέληγε:
«Μόνον η συσπείρωσις και η πάλη του εργαζόμενου λαού κάτω από τη σημαία του Λαϊκού Μετώπου θα οδηγήση εις την ικανοποίησιν όλων των παραπάνω απαιτήσεων.

Το Λαϊκόν Μέτωπον καλεί όλα τα αντιφασιστικά δημοκρατικά κόμματακαι δυνάμεις εις το κοινόν αγώνα δια την προάσπισιν των λαϊκών ελευθεριών και την επικράτησιν της λαϊκής δημοκρατίας».

Το Σύμφωνο υπέγραφαν για το Αγροτικό Κόμμα ο Ι. Σοφιανόπουλος και για το ΚΚΕ ο Βασ. Νεφελούδης.
Τα σχέδια του Ι. Μεταξά για την επιβολή δικτατορίας βοήθησε ο Σοφ. Βενιζέλος με τη στάση του. Συγκατατέθηκε στην επιβολή δικτατορικού καθεστώτος με δύο όρους: α) να επαναφερθούν στο στράτευμα οι απότακτοι βενιζελικοί αξιωματικοί και β) να διατηρηθεί το δικτατορικό καθεστώς ένα έτος και μετά να γίνουν εκλογές.

Μπροστά στον υπαρκτό πια κίνδυνο της δικτατορίας το Ενωμένο Εργατικό Κίνημα της χώρας πήρε την απόφαση να αντιδράσει με 24ώρη πανελλαδική απεργία, που θα άρχιζε τα μεσάνυκτα της 4ης Αυγούστου 1936.
Ο Ι. Μεταξάς, αποφάσισε να δράσει ραγδαία, πριν κινητοποιηθούν οι εργατικές δυνάμεις και το ίδιο βράδυ κάλεσε τους υπουργούς του, έναν-ένα χωριστά, στο υπουργείο Εξωτερικών και τους ανακοίνωνε ότι, έχοντας την συγκατάθεση του βασιλιά, αποφάσισε να καταργήσει το Σύνταγμα, να διαλύσει την Γ’ Αναθεωρητική Βουλή και να ματαιώσει τις εξαγγελθείσες εκλογές.

Οι υπουργοί Γ. Μαντζαβίνος, Δ. Ελευθεριάδης και Αρ. Βαλαωρίτης διαφώνησαν και υπέβαλαν τις παραιτήσεις τους. Την 22.00 ώρα ο βασιλιάς Γεώργιος Β’ υπέγραψε τα διατάγματα που δημοσιεύτηκαν σε έκτακτα φύλλα της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως και καθιέρωναν ένα φασιστικό σύστημα διακυβέρνησης της χώρας.

Μετάβαση σε: << Προηγούμενη Επόμενη >>