Political Pedia  >   Πολιτικές δολοφονίες

Μάης ’36

«ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΚΑΠΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ
ΔΙΑΚΗΡΥΞΙΣ
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΛΑΟΝ

Τριάντα πέντε χιλιάδες καπνεργάτες και καπνεργάτριες ολοκλήρου της Ελλάδος, υφιστάμενοι ανεκδιήγητα μαρτύρια, συνεπεία στερήσεων οικονομικών και της χειροτερεύσεως εν γένει των όρων και συνθηκών ανεργίας, ζώντες διαρκώς κάτω από την εργοδοτικήν αφ’ ενός και την κρατικήν αφ’ ετέρου τρομοκρατία, ηνωμένοι και αδιάσπαστοι σήμερα για την κατοχύρωση του ημερομισθίου και την υπεράσπιση των συνδικαλιστικών τους ελευθεριών.

Χρόνια ολόκληρα ο Καπνεργατικός κόσμος, αυτός που με τον ιδρώτα του μεταβάλλει σε χρυσό εις τα ταμεία των Καπνεμπόρων το μοναδικόν μας προϊόν, τον καπνό και παίρνει για ανταμοιβή στερήσεις, κακουχίες, ανεργία και διώξεις μονάχα, δεν μπορούσε να σηκώσει κεφάλι, δεν μπορούσε να διαμαρτυρηθή όταν τα μεροκάματα κατέβαιναν στις 40 δραχμές και όταν, όσο γύρευε δουλειά για να ζήση τα πεινασμένα του παιδιά, αντίκρυζε πάντοτε τον βούρδουλα, την τρομοκρατία και την φυλακή.

Και το μαχαίρι έφτασε στο κόκαλο. Η τυραννία και η πείνα, η αρρώστια και η φυματίωσις που παραδέρνουν τους εξασθενημένους οργανισμούς αυτών των απόκληρων της ζωής, τους έκαμαν πλέον να συναισθανθούν ότι ήταν καιρός ηνωμένοι και δυνατοί να διεκδικήσουν ένα κομμάτι ψωμί περισσότερο και τις ελευθερίες τους, που αχόρταγο το καπνεμπορικό κεφάλαιο μία-μία βρίσκοντάς τους ασθενείς και χωρισμένους τες είχε αφαιρέσει.

Αλλά αν απευθυνόμεθα σήμερα προς όλον τον εργαζόμενον λαόν το κάμνουμε, γιατί και πάλι τα όργανα του Κεφαλαίου θα μεταχειρισθούν όλα τα μέσα, και τον τύπο ακόμα, για να δυσφημήσουν τον αγώνα μας, και να μας κατηγορήσουν ότι άλλους δήθεν επιδιώκουμε σκοπούς.

Δηλώνουμε εις ολόκληρο την κοινωνία μας και δεν αμφιβάλλομεν ότι ο αγώνας των καπνεργατών θα εύρη γενική συμπάθεια απ’ όλους, ότι αγωνιζόμαστε μόνον για την βελτίωση των άθλιων οικονομικών όρων της ζωής μας και για την ελευθέρα λειτουργία των επαγγελματικών μας οργανώσεων.

ΖΗΤΟΥΜΕΝ
1) Το ημερομίσθιο των καπνεργατών ν’ αυξηθή σε 135 δρχ. με κατώτατο 105, εφόσον εργαζόμαστε μόνον 5-6 μήνες το χρόνο. Το ημερομίσθιο αυτό να κατοχυρωθή με Νόμο.
2) Για τες καπνεργάτριες 60 δρχ. ημερομίσθιο με κατώτατο 50 δρχ.
3) Εξίσωσις των ημερομισθίων Παλαιάς και Νέας Ελλάδας και ενιαίο τοιούτο εις όλα τα συστήματα της επεξεργασίας του καπνού.

4) Υγιεινότερους όρους εργασίας και όχι εις τα ανθυγιεινά υπόγεια και τρώγλες, όπου φθείρεται η υγεία μας και αναπτύσσεται η φυματίωσις.
5) Κατά τι μεγαλυτέρα αμοιβή εις τους στιβαδόρους, που κάμνουν σχεδόν αχθοφορική δουλειά και φθείρουν περισσότερο ιματισμό.
6) Να γίνει οριστικός ο Νόμος περί τόγκας και να επεξεργάζωνται όλα τα καπνά εις την χώρα μας.

7) Ζητούμεν ακόμα το Ταμείον μας, το Τ.Α.Κ., να γίνει στοργικώτερος οργανισμός, να ενισχυθή περισσότερο, να χορηγή ανεξαρτήτως ικανοποιητικά βοηθήματα εις τους ανέργους, μεγαλυτέρα και αρτιωτέρα περίθαλψη των ασθενών, των παιδιών και ικανοποιητική σύνταξη εις τους φυματικούς, τους γέροντας και ανίκανους και για εγγύησι όλων αυτών να περιέλθη κατά πλειοψηφίαν η Διοίκησή του στους αντιπροσώπους των Μετόχων.
8) Και τέλος την αναγνώριση των σωματείων και των επιτροπών μας, την ελευθέρα και ανεμπόδιστη λειτουργία αυτών εκ μέρους των κρατικών οργάνων και την χορήγηση γενικής αμνηστείας εις τους καταδιωκόμενους αγωνιστάς της τάξεώς μας.

Μόνον οι εχθροί των εργατών θα αντιτάξουν ότι τα αιτήματα αυτά δεν είναι νόμιμα, δίκαια και ηθικά. Αλλά από την συναίσθηση αυτού του δικαίου και ο καπνεργατικός κόσμος ορμώμενος, είνε αποφασισμένος να εμμείνει στον αγώνα του με όλη την πίστη και την αυταπάρνηση που του εμπνέει η προσήλωσίς του στη σιδερένια του οργάνωση και στην απόφασή του να νικήση και να ζήση.

Κάνουμε έκκληση προς όλους τους εργαζόμενους, προς τους διανοούμενους, προς όλον εν γένει τον Ελληνικόν Λαόν και ζητούμεν να μας ενισχύσουν τον δίκαιον και αποφασιστικόν μας αγώνα.

Η συμπάθεια και η εκδήλωσίς της εκ μέρους της Κοινωνίας ολοκλήρου, θα μας είναι το ασφαλέστερο εφόδιο και η καλύτερη αποστομωτική απάντηση σ’ εκείνους που θα θελήσουν, συκοφαντώντας τον αγώνα μας, να χαλκεύσουν χειρότερα δεσμά και πλήρη την υποδούλωσίν μας στα νύχια του αχόρταγου κεφαλαιοκρατικού θηρίου.

Τα παραδείγματα των πόλεων Καβάλας, Ξάνθης, Σερρών και Δράμας που πολλές φορές όλος ο Λαός αδιακρίτως κοινωνικής τάξεως και συμφερόντων, έμπρακτα εξεδήλωσε την συμπάθεια, αλλά ακόμα και την συμμετοχή του στους καπνεργατικούς αγώνας, μας πείθουνε και τώρα ότι και στην σημερινή μας πάλη όλοι θα βρεθούν σύμφωνοι να ενισχύσουν τον ηθικότερο, τον δικαιότερο, μα και τον σκληρότερο αγώνα στον οποίον κατέρχονται τριανταπέντε χιλιάδες (35.000) Καπνεργάται. Με την πεποίθησιν αυτήν αναφωνούμε:

Μετάβαση σε: << Προηγούμενη Επόμενη >>