Political Pedia  >   Σημαίες

Μη αναγνωρισμένα Κράτη

Οσετία, Νότια

Δημοκρατία της Νότιας Οσετίας
Pecпyблкæ Xyccap Иpыcтoн
Pecпyблкa Южнaя Oceтия
სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქი

Θέση

Σημαία

Εθνόσημο

Η Νότια Οσετία είναι μια αυτοανακηρυγμένη δημοκρατία μέσα στα διεθνώς αναγνωρισμένα σύνορα της Γεωργίας. Έχει πληθυσμό 70.000 κατοίκους (εκτίμηση 2004). Αυτή η πρώην σοβιετική αυτόνομη περιφέρεια διακήρυξε την ανεξαρτησία της κι έχει έναν de facto έλεγχο σε ένα σημαντικό μέρος της περιφέρειας. Ο διαχωρισμός της από τη Γεωργία έχει αναγνωριστεί μόνο από τη Ρωσία, τη Νικαράγουα και τη Βενεζουέλα. Η Γεωργία δεν αναγνωρίζει τη Νότια Οσετία ως διαφορετική κρατική οντότητα ή αυτόνομη περιοχή, αλλά αναφέρεται σε αυτήν είτε με το μεσαιωνικό όνομα Samachablo, είτε, πιο πρόσφατα, Tskhinvali. Το 1991, οι Γεωργιανοί επιτίθενται και καίουν τα Οσσετικά χωριά με αποτέλεσμα 1000 νεκρούς σε πρώτη φάση και 100.000 Οσέτιοι εγκαταλείπουν την περιοχή. Με την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν τις αποσχισθείσες περιοχές από την Ρωσία, με τα σύνορα που ίσχυαν πριν από τη συμφωνία Μολότοφ – Ρίμπεντροπ το 1939. Η Γεωργία εξαναγκάζεται σε κατάπαυση πυρός με την Οσσετία , με την Ρωσία να αποτελεί μερος της ειρηνευτικής δύναμης, και με εγγυήσεις εκατέρωθεν για μη χρήση βίας. Η Γεωργία επανειλημμένα έχει καταπατήσει τους όρους της συμφωνίας αυτής, μεταξύ άλλων κατέχοντας παράνομα ακόμα το Akhalgori. Το 2006, γίνεται ανεπίσημο δημοψήφισμα, που αποφαίνεται υπέρ της ανεξαρτητοποίησης. Το θέμα της Ν. Οσετίας αλλά και της Αμπχαζίας, άλλης περιοχής που διεκδικεί την απόσχισή της από τη Γεωργία, γίνεται αίτιο τριβής στις σχέσεις μεταξύ Γεωργίας και Ρωσίας, καθώς η δεύτερη επιβάλλει κυρώσεις στην πρώτη. Οι κυρώσεις άρθηκαν τον Απρίλιο του 2008, με παράλληλη απόφαση της Ρωσίας για σύσφιξη των σχέσεων με τη Ν. Οσετία. Πρωτεύουσα είναι το Τσχινβάλι, νόμισμα το ρούβλι Ρωσίας και το λάρι Γεωργίας, επίσημες γλώσσες η οσετική, η ρωσική και η γεωργιανή.
ΣΗΜΑΙΑ ΤΗΣ ΝΟΤΙΑΣ ΟΣΕΤΙΑΣ
Η σημαία της Δημοκρατίας της Νότιας Οσετίας είναι τρίχρωμη και αποτελείται από τρεις λωρίδες λευκού, κόκκινου (στη μέση) και κίτρινου. Η σημαία προτείνεται με βάση το Σύνταγμα της 26ης Νοεμβρίου 1990 και εγκρίνεται με ειδική Οδηγία για τη Σημαία την 30 Μαρτίου 1992. Τα χρώματα συμβολίζουν την ανδρεία στον πόλεμο (κόκκινο), την ηθική αγνότητα (λευκό) και την ευημερία (κίτρινο). Η σημαία χρησιμοποιείται επίσης από την εναλλακτική κυβέρνηση της Νότιας Οσετίας, η οποία αντιτίθεται στην κυβέρνηση των αυτονομιστών στο Τσκινβάλι.
ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΑΙΕΣ ΤΗΣ ΝΟΤΙΑΣ ΟΣΕΤΙΑΣ
Προσωρ. Διοίκηση

Παλαιστίνη

Κράτος της Παλαιστίνης
السلطة الوطنية الفلسطينية

Θέση

Σημαία

Εθνόσημο

Με το όνομα Παλαιστίνη, γενικά, ονομάζεται περιοχή της ανατολικής Μεσογείου που περιλαμβάνει τμήμα του σημερινού Ισραήλ. Συνορεύει ανατολικά με την Ιορδανία, βόρεια, δυτικά και νότια με το Ισραήλ. Έχει έκταση 6.020 τετρ. χλμ. και πληθυσμό 4.013.126 κατοίκους (εκτίμηση 2009). Από τις αρχές του 20ου αιώνα η περιοχή αυτή αποτελεί πεδίο εθνικών διεκδικήσεων και συγκρούσεων μεταξύ Εβραίων και Αράβων. Κατά τους βιβλικούς χρόνους στην περιοχή αυτή εγκαταστάθηκαν τελικά οι περιφερόμενοι μέχρι τότε Εβραίοι, καθοδηγούμενοι από τον Γιαχβέ ως μοναδικός «τόπος Επαγγελίας» όλης της Υδρογείου. Έτσι ξεκινώντας οι Εβραίοι τους πρώτους πολέμους με άλλους βιβλικούς λαούς της περιοχής δημιουργούν δύο βασίλεια, του Ιούδα και του Ιακώβ (που μετονομάστηκε από τον Γιαχβέ σε Ισραήλ), υπό τη κυριαρχία των οποίων περιέρχεται όλη η περιοχή. Και για τον Χριστιανισμό η ίδια αυτή περιοχή χαρακτηρίζεται ως «Άγιοι Τόποι» επειδή εκεί έζησαν και δίδαξαν ο Ιησούς Χριστός και οι Απόστολοι. Αλλά ακόμη και για τον Ισλαμισμό αυτός ο τόπος είναι επίσης ιερός αφού κάποιες τοποθεσίες συνδέονται με τον Προφήτη Μωάμεθ. Το 1964 δημιουργείται εξ ανάγκης η Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, (PLO). Με τη συμφωνία του Εθνικού Παλαιστινιακού Συνεδρίου, που αποτελεί το νομικό σώμα της PLO, την 15 Νοεμβρίου 1988, το Κράτος της Παλαιστίνης διακηρύσσει ανεξαρτησία. Ωστόσο, δεν είναι ούτε υπήρξε ανεξάρτητο κράτος, ούτε είχε κυριαρχία σε κάποια εδάφη. Η Εθνική Παλαιστινιακή Αρχή (ΕΠΑ) οραματίζεται την ίδρυση ενός Παλαιστινιακού κράτους, το οποίο θα περιλαμβάνει όλη ή μέρος της Δυτικής Όχθης, τη Λωρίδα της Γάζας και την ανατολική Ιερουσαλήμ, ζώντας ειρηνικά με το Ισραήλ υπό μια δημοκρατικά εκλεγμένη και αξιόπιστη κυβέρνηση. Πρωτεύουσα είναι η Ραμάλα, νόμισμα η λίρα Αιγύπτου, το σεκέλ Ισραήλ και το δηνάριο Ιορδανίας, επίσημη γλώσσα η αραβική.
ΣΗΜΑΙΑ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ
Η σημαία της Παλαιστίνης (αραβικά علم فلسطين) αρχικά σχεδιάζεται από το Σαρίφ Χουσεΐν για την αραβική επανάσταση κατά των Οθωμανών, το 1916. Το 1917 χρησιμοποιείται ως σημαία του αραβικού εθνικιστικού κινήματος. Την 18 Οκτωβρίου του 1948 η κυβέρνηση όλων των Παλαιστινίων υιοθετεί ξανά τη σημαία στη Γάζα και στη συνέχεια ο Αραβικός Σύνδεσμος την αναγνωρίζει ως τη σημαία του λαού της Παλαιστίνης. Την 15 Νοεμβρίου του 1988 η Οργάνωση αυτή υιοθέτησε τη σημαία αυτή, ως σημαία του Κράτους της Παλαιστίνης. Σήμερα χρησιμοποιείται ευρύτατα για να αντιπροσωπεύσει τις περιοχές που διοικούνται από την Παλαιστινιακή Αρχή. Η σημαία αποτελείται από τρεις ισομεγέθεις οριζόντιες λωρίδες, χρώματος μαύρου, λευκού και πράσινου, από πάνω προς τα κάτω, με ένα κόκκινο ισοσκελές τρίγωνο να βρίσκεται στο μέρος από το οποίο κυματίζει η σημαία.

Σαχάρα, Δυτική

Δυτική Σαχάρα
الصحراء الغربية

Θέση

Σημαία

Εθνόσημο

Η Δυτική Σαχάρα είναι μια από τις πιο αραιοκατοικημένες περιοχές του κόσμου, αποτελούμενη κυρίως από έρημο. Είναι μια περιοχή της βορειοδυτικής Αφρικής που συνορεύει με το Μαρόκο βόρεια, την Αλγερία βορειοανατολικά, την Μαυριτανία ανατολικά και νότια και τον Ατλαντικό Ωκεανό δυτικά. Έχει έκταση 266.000 τετρ. χλμ. και πληθυσμό 393.831 κατοίκους (εκτίμηση 2009) . Είναι η πρώην ισπανική αποικία της Ισπανικής Σαχάρας. Η Ισπανία εγκαταλείπει την περιοχή το 1975-1976. Με την αποχώρηση των Ισπανών ο ΟΗΕ προτείνει το διαχωρισμό της περιοχής σε τρία τμήματα και την παραχώρηση εδαφών στο Μαρόκο, την Αλγερία και τη Μαυριτανία. Την 27 Φεβρουαρίου 1976, το Μετωπο Πολισάριο ανακηρύσσει την περιοχή ως ανεξάρτητη χώρα με το όνομα Λαϊκή Αραβική Δημοκρατία της Σαχάρας. Οι τρεις χώρες παραιτούνται του δικαιώματος, με αποτέλεσμα να προταθεί από τον ΟΗΕ η δημιουργία ανεξάρτητου κράτους. Η δημοκρατία αναγνωρίζεται σήμερα από 49 χώρες και είναι πλήρες μέλος της Αφρικανικής Ένωσης. Η Ελλάδα δεν την έχει αναγνωρίσει. Το 1991 ανακαλύπτονται μεγάλα κοιτάσματα φωσφόρου κοντά στα σύνορα με το Μάρόκο. Το Μαρόκο καταλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος της χώρας (δυτικό τμήμα) και έως σήμερα το κατέχει και το διεκδικεί. Από το 1991 ισχύει εκεχειρία υπό την αιγίδα του ΟΗΕ που προσπαθεί να διοργανώσει δημοψήφισμα για το τελικό καθεστώς της περιοχής. Η μεγαλύτερη πόλη είναι η Λααγιούν, νόμισμα το ντιρχάμ Μαρόκου και επίσημη γλώσσα η αραβική.
ΣΗΜΑΙΑ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΣΑΧΑΡΑΣ
Η σημαία της Δυτικής Σαχάρας (αραβικά: علم الصحراء الغربية) καθιερώνεται από την Αραβική Λαοκρατική Δημοκρατία του Λαού της Σαχάρας την 27 Φεβρουαρίου του 1976. Το σχέδιό της αποτελείται από τα παναραβικά χρώματα (άσπρο, μαύρο, κόκκινο και πράσινο – σύμβολα των μουσουλμανικών χαλιφάτων) και το ισλαμικό σύμβολο, την ημισέληνο με το αστέρι. Είναι σε χρήση από τις αρχές της δεκαετίας του ‘70 ως σημαία του κινήματος Πολισάριο για την ανεξαρτησία της Δυτικής Σαχάρας. Το μεγαλύτερο μέρος της χώρας αυτής κυβερνάται σήμερα από το Μαρόκο, με την Αραβική Λαοκρατική Δημοκρατία του Λαού της Σαχάρας να διεκδικεί τον έλεγχο μιας ακατοίκητης λωρίδας γης, πίσω από το τείχος του Μαρόκου. Οι Πολισάριο θεωρούν το μέρος αυτό ως Ελεύθερη Ζώνη, ενώ το Μαρόκο τη θεωρεί ουδέτερη ζώνη. Οι Πολισάριο ισχυρίζονται ότι η Δυτική Σαχάρα είναι ανεξάρτητο κράτος υπό κατοχή του Μαρόκου, κάτι που αντικρούει το Μαρόκο.
Μετάβαση σε: << Προηγούμενη Επόμενη >>