Political Pedia  >   Σημαίες

Σημαίες Κρατών – εισαγωγικό σημείωμα

Πολλές χώρες έχουν αναπτύξει δικό τους κώδικα που αναφέρεται σε θέματα και κανόνες για εθνικές και κρατικές σημαίες. Δεν είναι άγνωστη η περίπτωση του Ηνωμένου Βασιλείου όπου μόνο πλοία του Βασιλικού Ναυτικού συμμορφώνονται με την αυστηρή ετικέτα, που, ανάμεσα σε άλλα, περιγράφει ότι η σημαίες θα πρέπει να υψώνονται την 8 π.μ. και να υποστέλλονται με τη δύση του ήλιου. Ένα πλοίο επίσης χαιρετά άλλο πλοίο με προσδιορισμένο τρόπο π.χ. κατεβάζοντας τη σημαία του.

Ειδικός κώδικας χρησιμοποιείται για τα στρατιωτικά χρώματα.
Μέριμνα λαμβάνεται όταν υψώνονται περισσότερες από μια εθνική σημαία: θα πρέπει να έχουν όλες το ίδιο μέγεθος και να βρίσκονται σε ισοϋψείς ιστούς. Σε καμιά περίπτωση δύο εθνικές σημαίες δεν θα μπορούσαν να υψωθούν στον ίδιο ιστό, η μια κάτω από την άλλη, και καμιά εθνική σημαία δεν μπορεί να υποτιμηθεί με κανένα τρόπο ή να υψωθεί σε ανάρμοστους χώρους.

Στις επόμενες σελίδες εμφανίζονται 1167 σημαίες που χωρίζονται σε:

194

Επίσημες σημαίες ανεξάρτητων κρατών

92

Άλλες (ανεπίσημες) σημαίες ανεξάρτητων κρατών

359

Ιστορικές σημαίες ανεξάρτητων κρατών

314

Σημαίες πολιτειών / επαρχιών ανεξάρτητων κρατών

2

Άλλες σημαίες πολιτειών / επαρχιών ανεξάρτητων κρατών

4

Ιστορικές σημαίες πολιτειών / επαρχιών ανεξάρτητων κρατών

52

Σημαίες εξαρτημένων εδαφών

28

Άλλες σημαίες εξαρτημένων εδαφών

14

Ιστορικές σημαίες εξαρτημένων εδαφών

11

Σημαίες μη αναγνωρισμένων κρατών

4

Άλλες (ανεπίσημες) σημαίες μη αναγνωρισμένων κρατών

7

Ιστορικές σημαίες μη αναγνωρισμένων κρατών

79

Σημαίες διεθνών οργανισμών

7

Σημαίες Θρησκευμάτων

ΕΘΝΟΣΗΜΑ

Η ιστορία των εθνοσήμων / οικοσήμων είναι επίσης πολύ παλιά, αλλά εθνόσημα / οικόσημα όπως τα γνωρίζουμε σήμερα δεν έχουν τις ρίζες τους στην Αρχαία Ελλάδα ή την Ρώμη. Αναπτύσσονται κατά τη διάρκεια της 2ης Σταυροφορίας στα μέσα του 12ου αιώνα όταν οι σταυροφόροι συναντούν την παλιά ανατολίτικη παράδοση. Αρχικά θυρεοί / εμβλήματα είναι αμιγώς προσωπικά ή οικογενειακά και χρησιμοποιούνται μόνο από ευγενείς. Μεταξύ των πρώτων κατόχων εθνοσήμων είναι συνήθως (αλλά όχι απαραίτητα) οι ηγεμόνες. Το κύριο συστατικό των οικοσήμων είναι η ασπίδα, μέρος του εξοπλισμού των ιπποτών. Στη συνέχεια, προστίθενται και άλλα συστατικά όπως κράνη με λοφίο, μανδύες, υποστηρικτές, περγαμηνές με αποφθέγματα κ.λπ.

Περίπου από τον 14ο αιώνα και μετά, οικόσημα ηγεμόνων συμβολίζουν τη χώρα τους και αργότερα γίνονται σύμβολα των κατοίκων της χώρας. Τα εθνόσημα παρέμεναν σαν σύμβολα ακόμη και όταν η βασιλική δυναστεία αλλάζει και οι νέοι κυβερνήτες παραλάμβαναν τα εθνόσημα των προκατόχων τους. Έτσι αναπτύσσονται τα κρατικά εθνόσημα. Σε μερικές ευρωπαϊκές χώρες τα οικόσημα των ηγεμόνων είναι πανομοιότυπα με τα κρατικά εθνόσημα. Υπάρχουν συχνά κύρια, δευτερεύοντα και μερικές φορές μεσαία εθνόσημα. Τα κύρια εθνόσημα περιλαμβάνουν τους υποστηρικτές και το ρητό και μπορούν να τοποθετούνται σε διακεκριμένη πτέρυγα του κτιρίου, τα μεσαία δεν τοποθετούνται πουθενά στο κτίριο και τα δευτερεύοντα δεν έχουν υποστηρικτές.

Τα εθνόσημα συχνά παραμένουν σύμβολα ηγεμονίας σε πείσμα αλλαγής καιρών και κοινωνικών συνθηκών. Πολλές ευρωπαϊκές χώρες ακόμη συνεχίζουν να χρησιμοποιούν εθνόσημα που προέρχονται από τους φεουδαρχικούς χρόνους μολονότι οι κάτοικοί τους έχουν εδώ και πολύ καιρό εγκαταλείψει τον φεουδαρχικό τρόπο ζωής. Ένα εθνόσημο κουβαλάει μαρτυρίες των ιστορικών παραδόσεων και της εθνικής υπερηφάνειας. Άλλες χώρες, ωστόσο, εγκαταλείπουν τα παλιά τους εθνόσημα με την αλλαγή του πολιτικού συστήματος και δημιουργούν νέα σύμβολα. Η Γαλλία είναι ένα παράδειγμα: από τα μέσα του 19ου αιώνα, στη Γαλλία, το σύμβολο του βασιλικού κράτους μοιάζει με εκείνο του Τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής, η ΕΣΣΔ είχε ένα εντελώς άλλο εθνόσημο απ’ αυτό της Τσαρικής Ρωσίας και απαρτιζόταν από στοιχεία των εθνοσήμων αρκετών σοσιαλιστικών χωρών, ενώ στο εθνόσημο της Ιταλίας το άσπρο πεντάκτινο αστέρι θυμίζει το οικόσημο του Οίκου της Σαβοΐας.

Οι Αμερικανικές Πολιτείες απελευθερώθηκαν από την ευρωπαϊκή αποικιακή κυριαρχία σε χρόνο που η ευρωπαϊκή ηγεμονία ήταν σε παρακμή. Αυτό είναι, ίσως, η αιτία που τα εθνόσημά τους, κυρίως των νοτιοαμερικανικών χωρών, δεν ακολουθούν το γνωστό τύπο. Είναι, συνήθως, ελλειπτικού σχήματος αποτελούμενα από πολλές σημαίες και συχνά απεικονίζουν τοπία. Οι χώρες της Ασίας, για πολύ καιρό απομονωμένες από την Ευρώπη, επίσης συχνά διαφέρουν τα εθνόσημά τους από τις ιδέες της ευρωπαϊκής ηγεμονίας επηρεασμένα από τοπικές παραδόσεις. Τα νέα αραβικά κράτη, ωστόσο, προσπαθούν να μιμηθούν το πρόσφατο αιγυπτιακό πρότυπο. Στην Αφρική υπάρχει μεγάλη ποικιλία: από τη μια μεριά, βρίσκονται εθνόσημα που έχουν ευρωπαϊκό χαρακτήρα, από την άλλη, εθνόσημα που δεν είναι τίποτα άλλο από κυκλική κρατική σφραγίδα. Αυτή η πρακτική κυριαρχεί στις πρώην γαλλικές αποικίες (Μαδαγασκάρη, Μάλι κ.λπ.). Εθνόσημα ευρωπαϊκού τύπου βρίσκονται σε μερικές βρετανικές αποικίες (Κένυα, Ουγκάντα, Τανζανία, Μποτσουάνα, και Λεσότο), αλλά με εγχώριες ασπίδες.

Σε χώρες όπου η οικοσημολογική παράδοση είναι πλήρως σεβαστή δεν υπάρχει συνήθως μια μοναδική εκδοχή αλλά χρησιμοποιούνται και παραλλαγές. Σε χώρες με χαμένες οικοσημολογικές παραδόσεις τα εθνόσημα έχουν προσκολληθεί σε επίσημα εγκεκριμένες φόρμες. Τέτοια σύμβολα θα μπορούσαν να μην ονομάζονται εθνόσημα, αλλά κρατικά εμβλήματα εξουσίας, ειδικά σε περιπτώσεις που η ασπίδα, το κύριο συστατικό του εθνοσήμου, έχει εξαφανιστεί. Για πρακτικούς λόγους αυτά τα σύμβολα περιγράφονται σαν κρατικά εθνόσημα.

Μετάβαση σε: << Προηγούμενη Επόμενη >>