Political Pedia  >   Πολιτικές δολοφονίες

Χαρίτων Σταμπουλίδης

Μετά το οικονομικό κραχ του 1929, το βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων οδηγείται στην εξαθλίωση. Ιδιαίτερα άθλια είναι η κατάσταση στους προσφυγικούς οικισμούς και σύμφωνα με τη μαρτυρία του νομάρχη Θεσσαλονίκης, Αχ. Καλεύρα:

«Οι πέριξ των πόλεων συνοικισμοί μικροαστικής εγκαταστάσεως θ’ αποτελέσουν μετά δεκαετίαν, ενωρίτερα ή αργότερα, τον πυρήνα της επαναστατικής Ελλάδος. Ο κόσμος αυτός τώρα ψευτοζεί. Όταν όμως δεν θα ημπορεί να ψευτοζεί;».

Τα ημερομίσθια δεν παρακολουθούν τη ραγδαία αύξηση του πληθωρισμού, με αποτέλεσμα να εξανεμίζεται το πενιχρό εργατικό εισόδημα. Κατά την περίοδο αυτή η χώρα συγκλονίζεται από αλλεπάλληλες απεργιακές εκδηλώσεις.

Το 1930 κάνει την εμφάνισή της στην πόλη η εθνικιστική-φασιστική οργάνωση ΕΕΕ (Εθνική Ένωσις Ελλάς) με δράση εναντίον και του εργατικού κινήματος.

Η δράση των παρακρατικών οργανώσεων στηρίχθηκε στην ανοχή ή ακόμα και την ενθάρρυνση των δυνάμεων Ασφαλείας και του επίσημου κράτους, με απώτερο σκοπό την ποδηγέτηση και τρομοκράτηση του συνδικαλιστικού κινήματος.
Το Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης συνεχίζει τη δραστηριότητά του, αν και το 1931 αναγκάστηκε να μεταφερθεί από την πλατεία Αριστοτέλους στην πλατεία Βλάλη, μετά από έξωση που του έκανε ο ιδιοκτήτης του κτιρίου στο οποίο στεγαζόταν.

Στα απομνημονεύματα του Μάρκου Βαφειάδη διαβάζουμε:
«…Θάταν άνοιξη του 1931. Το ΕΚΘ τόχαν πια διαλύσει πριν από κάμποσους μήνες με δικαστική απόφαση, σύμφωνα με τον νόμο περί ιδιώνυμου [...] Επειδή δεν είχε λεφτά να πληρώσει και κυρίως γιατί ο νοικοκύρης έκανε έξωση, ύστερα από πίεση της Ασφάλειας, έμεινε χωρίς γραφεία όπως και τα σωματεία που στεγάζονταν σ’ αυτό.

Δημιουργήθηκε μια Λέσχη σε μια αίθουσα σε κτίριο της οδού Βενιζέλου [...] όπου μαζεύονταν εργάτες και εργάτριες προ παντός νέοι για εκπολιτιστικές εκδηλώσεις… »
Την 18 Αυγούστου 1932 στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης (γωνία Χαρ. Παπαμάρκου και Δικαστηρίων στο Καπάνι) συνεδριάζει το γραφείο του Συνδικάτου Οικοδόμων. Άγνωστοι οπλοφόροι εισέβαλαν στο γραφείο και επιτέθηκαν με πυροβολισμούς σε όσους βρίσκονταν στο γραφείο. Στη διάρκεια του επεισοδίου τραυματίστηκε θανάσιμα ο συνδικαλιστής Χαρίτων Σταμπουλίδης.

Την επομένη 19 Αυγούστου διαβάζουμε στα Μακεδονικά Νέα:
«Οι “εθνικιστικοί κύκλοι” αποδίδουν τας “αιματηράς σκηνάς” εις την προκλητικότητα των κομμουνιστών εργατών, οι οποίοι καθημερινώς εκδίδουν προκηρύξεις εις τας οποίας περιλούουν με τας αισχροτέρας των ύβρεων συναδέλφους των, προκαλούντες ούτω την εξέγερσιν…».

Την 20 Αυγούστου τα Μακεδονικά Νέα επανέρχονται και πληροφορούν ότι για το επεισόδιο συνελήφθησαν 5 ύποπτοι και παρατηρούν:
«Οι εδώ εθνικισταί μιμούνται την δράσιν των φασιστικών εκτελεστικών ομάδων της Ευρώπης».
Ο Κ. Τομανάς στο Χρονικό της Θεσσαλονίκης σημειώνει:

«Στις 20 Αυγούστου, σε συμπλοκή στο Καπάνι, Τριεψιλίτες τραυματίζουν θανάσιμα τον εργάτη Χαρίτωνα Σταμπουλίδη. Ο Μάρκος Βαφειάδης καταγγέλλει στην αστυνομία ως δράστες του φόνου τους αδελφούς Μελεμενλή, ηγετικά στελέχη των ομάδων κρούσεως της ΕΕΕ. Η αστυνομία, όμως, τους αφήνει ελεύθερους και ανακοινώνει στις εφημερίδες ότι “οι δράσται καταζητούνται και οι ανακρίσεις διεξάγονται προς πάσα κατεύθυνσιν” και προσπαθεί να φορτώσει τον φόνο στους εχθρούς του ΚΚΕ αρχειομαρξιστές».