Political Pedia  >   Πολιτικές δολοφονίες

Γιώργος Τσαρουχάς

Η ταφή του Τσαρουχά έγινε την ίδια μέρα του θανάτου του χωρίς να προηγηθεί εξώδειος ακολουθία. Μόνο αργά το βράδυ έφεραν άρον-άρον ένα παπά για ψάλει τον ήδη θαμμένο νεκρό…

Ο Χριστόφορος Τζανακάκης υπηρετούσε ως εισαγγελέας στη Θεσσαλονίκη το 1968. Χειρίστηκε τότε την υπόθεση Τσαρουχά. Τότε, βέβαια, είχε στα χέρια του τις καταθέσεις και τα στοιχεία που η Χούντα και η Αστυνομία επέβαλαν στους εμπλεκόμενους να καταθέσουν. Το 1974 μετά την πτώση της Χούντας, ο Χριστ. Τζανακάκης αποκάλυψε την αλήθεια:

Είχε μεταβεί, τότε, στο νεκροτομείο όπου είχαν μεταφέρει νεκρό τον Γ. Τσαρουχά και διαπίστωσε φανερά ίχνη ραβδισμού στο πρόσωπο, τραύματα στο τριχωτο της κεφαλής, χτυπήματα από γροθιές, κακώσεις στο μάτι και τα μάγουλα, πολλαπλά τραύματα στους γλουτούς και στην πλάτη. Ακόμα διαπίστωσε κακώσεις στα γεννητικά όργανα, εγκαύματα από ηλεκτροσόκ, διάσπαρτες κακώσεις στα πόδια και στις πατούσες, προφανώς από φάλαγγα.

Βεβαίωσε, ακόμα, ότι οι αστυνομικοί του παρουσίασαν, τότε, ένα μικρό σημείωμα τυλιγμένο σε σελοφάν, αυτό που κατάπιε ο Τσαρουχάς κατά τη σύλληψή του, για να μην περιέλθει στα χέρια των διωκτικών αρχών. Ήταν η απόφαση της ΚΟΘ του ΚΚΕ που αναφερόταν στη 12η Ολομέλεια και την αντίσταση κατά της Χούντας. Κατέληξε δε ότι: «Ο Τσαρουχάς πέθανε βασανιζόμενος» και αποφάνθηκε το 1974 ότι ο θάνατος του Τσαρουχά επήλθε από θανατηφόρες σωματικές βλάβες που υπέστη κατά την ανάκριση και συνιστά κακούργημα.

Τη δικογραφία που είχε σχηματιστεί, το 1968, στην Εισαγγελία Θεσσαλονίκης μετά το θάνατο του Τσαρουχά την άρπαξαν στην κυριολεξία ο Φωκ. Καραπάνος, διευθυντής Δικαστικού του Γ’ Σώματος Στρατού και πρόεδρος του Έκτακτου Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης και ο Δημ. Τασόπουλος, στρατιωτικός διοικητής της 87ης Στρατιωτικής Διοίκησης Θεσσαλονίκης.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι στη διάρκεια της θητείας του Καραπάνου ως προέδρου του Έκτακτου Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης πολλοί αντιστασιακοί της πόλης καταδικάστηκαν, φυλακίστηκαν και εξορίστηκαν. Η δικογραφία κατέληξε στην ΚΥΠ και με απόφαση του Καραπάνου μπήκε στο αρχείο με αποτέλεσμα να σταματήσει κάθε δίωξη των υπαιτίων για το έγκλημα.

Μια άλλη μαρτυρία-καταγγελία, που έγινε μετά την πτώση της Χούντας το 1974, ήταν εκείνη του ανθυπασπιστή της Εθνικής Ασφάλειας Θεσσαλονίκης, Βασ. Καραμήτσου. Ο Βασ. Καραμήτσος συμμετείχε στην ομάδα που είχε κάνει το μπλόκο στα διόδια της Λεπτοκαρυάς για τη σύλληψη του Τσαρουχά και στη συνέχεια στην ανάκριση που ακολούθησε.

Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, ο Τσαρουχάς μεταφέρθηκε από τα διόδια της Λεπτοκαρυάς στη Θεσσαλονίκη ζωντανός και πέθανε στα κρατητήρια της ΚΥΠ στο Γ’ Σώμα Στρατού από βασανιστήρια στη διάρκεια της ανάκρισης.
Με την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, το 1974, και με βάση αυτές τις αποκαλύψεις η οικογένεια του Γιώργου Τσαρουχά υπέβαλε μήνυση κατά παντός υπευθύνου για το θάνατό του από βασανιστήρια στα κρατητήρια της ΚΥΠ, στο Γ’ Σώμα Στρατού στη Θεσσαλονίκη, την 9η Μαΐου 1968.

Οι ανακρίσεις κράτησαν δύο χρόνια και οι υπεύθυνοι για τη δολοφονία του Τσαρουχά παραπέμφθηκαν σε δίκη, που μετά από δύο αναβολές, με διάφορες δικαιολογίες, πραγματοποιήθηκε στο Κακουργιοδικείο Θεσσαλονίκης την 16 Μαΐου 1979, έντεκα χρόνια μετά το θάνατό του.

Ο εισαγγελέας της έδρας, Σπ. Κανίνιας, ζήτησε να κηρυχθούν ένοχοι όλοι οι κατηγορούμενοι. Ο εισαγγελέας έκλεισε τη αγόρευσή του ως εξής: «… Ο φάκελος Τσαρουχά συμβολίζει τον πόνον ενός ανθρώπου που συνελήφθη και κακοποιήθηκε από την δικτατορία και πεθαίνει μέσα στα χέρια από τα χέρια της δικτατορίας… Με την δύσιν του ηλίου ο Τσαρουχάς ενταφιάζεται στην ελληνική γη. Όμως την ώρα εκείνη ηθικώς ενταφιάζεται η δικτατορία».

Οι ποινές που επεβαλε το δικαστήριο ήταν οι εξής:
στον Στ. Καραμπέρη, 9 χρόνια και 10 μέρες κάθειρξη για ηθική αυτουργία στο έγκλημα.
στον Φωκ. Καραπάνο, 5 χρόνια κάθειρξη για κατάχρηση εξουσίας
στον Στ. Αναστασιάδη, 22 μήνες φυλάκιση για θανατηφόρες σωματικές κακώσεις
στους Δημ. Τασόπουλο και Δημ. Σταματόπουλο 12 μήνες φυλάκιση για συνέργια στην κατάχρηση εξουσίας και ηθική αυτουργία.

Μετάβαση σε: << Προηγούμενη