Political Pedia  >   Πολιτικές δολοφονίες

Οι “Βαρκάρηδες” της Θεσσαλονίκης

Το ξενοδοχείο Bosnak Han βρισκόταν στη γωνία των οδών Λέοντος Σοφού και Φράγκων, διαγωνίως απέναντι από την Οθωμανική Τράπεζα. Εκεί περίμενε ο Pingov. Μόλις έσβησαν τα φώτα πέταξε φυσίγγια δυναμίτιδας από το παράθυρο του ξενοδοχείου στον κήπο της Τράπεζας και στο κτίριο της Στοάς Λομβάρδου, που στεγάζονταν η Τράπεζα Μυτιλήνης και το Οθωμανικό Ταχυδρομείο. Πριν φύγει προσπάθησε, χωρίς επιτυχία, να βάλει φωτιά στο ξενοδοχείο.

Την ίδια ώρα δυο σιδεράδες πετούν βόμβες και φυσίγγια δυναμίτιδας από μια άμαξα που σταμάτησαν μπροστά την είσοδο της Τράπεζας. Μια βόμβα έπεσε μπροστά στο θυρωρό της Στοάς. Εκείνος, νομίζοντας ότι μπορούσε να αποσοβήσει τον κίνδυνο, αρπάζει τη βόμβα για να την πετάξει μακριά, αλλά έσκασε στα χέρια του και τον σκότωσε. Από τις άλλες βόμβες σκοτώθηκαν ένας χωροφύλακας της φρουράς της Τράπεζας και ένας περαστικός στρατιώτης και τραυματίστηκαν άλλοι δύο. Οι δράστες εξαφανίστηκαν μέσα στη γενική σύγχυση.

Ο Ortzeto μόλις άκουσε τις εκρήξεις άναψε το τριάντα μέτρων φιτίλι που ήταν συνδεδεμένο με τους γκαζοτενεκέδες με το δυναμίτη και το έβαλε στα πόδια.
Ο Christowe, ωραιοποιώντας την κατάσταση, γράφει στο βιβλίο του Heroes and Assassins ότι ο Ortzeto ειδοποίησε τον διευθυντή της Τράπεζας, J. Letayf, να φύγει με την οικογένειά του. Ο Letayf όμως περιγράφει διαφορετικά τα συμβάντα στην επιστολή του (3 Μαΐου) στη κεντρική διεύθυνση της Τράπεζας στην Κωνσταντινούπολη:

«… Είναι πραγματικό θαύμα το ότι γλίτωσα με την οικογένειά μου το βέβαιο θάνατο. Μου είναι αδύνατο να περιγράψω την αγωνία που έζησα για πάνω από μια ώρα που ήμουν στριμωγμένος με τα πέντε παιδιά μου, όλων των ηλικιών, και τη μητέρα τους. Από τη μεριά η φωτιά, οι τοίχοι που κατέρρεαν, ο καπνός, η σκόνη και η γη που κουνιόταν κάτω από τα πόδια μας, και από την άλλη μεριά οι πυκνοί πυροβολισμοί. Τρεις μέρες έχουν ήδη περάσει και η οικογένειά μου δεν έχει ακόμα συνέλθει…».

Μια ακριβής περιγραφή για τη βομβιστική επίθεση στην Τράπεζα υπάρχει στην 7σέλιδη έκθεση των ελεγκτών Sadoch και Cartali που υπεβλήθη την 3 Μαΐου στον γενικό διευθυντή της Τράπεζας στην Κωνσταντινούπολη:

«… Τη στιγμή που σβήσανε τα φώτα, ρίχτηκαν στην τράπεζα δύο βόμβες. Η μία προς το παράθυρο της Διεύθυνσης Πρακτορείων που χτύπησε στα κάγκελα και άλλαξε κατεύθυνση χωρίς να προξενήσει ζημιές και η άλλη προς το γραφείο Αλληλογραφίας όπου και εξερράγη. [...]

Την ώρα εκείνη δεν υπήρχε κανείς στα γραφεία της τράπεζας εκτός από τον κ. Guys που βρισκόταν στο τελευταίο γραφείο δίπλα στην πόρτα. Ο Guys έτρεξε προς το χωλ της εισόδου και πήρε τη σκάλα υπηρεσίας που οδηγούσε στο πρώτο πάτωμα, όπου έμενε ο κ. Letayf με την οικογένειά του. Τη στιγμή εκείνη έγινε και τεράστια έκρηξη με την ταυτόχρονη κατάρευση του τμήματος του κτιρίου πιο κοντά στην έκρηξη. Σχεδόν αμέσως έπιασε φωτιά και το εσωτερικό της τράπεζας.

Ο κ. Leitmar βρισκόταν στον δρόμο, κοντά στην τράπεζα, τη στιγμή που έσκασε η πρώτη βόμβα. Στράφηκε αμέσως προς την τράπεζα και βρισκόταν μπροστά στην εξωτερική σκάλα της εισόδου τη στιγμή της έκρηξης. Η έκρηξη τον πέταξε προς τα πίσω και τον τραυμάτισε ελαφρά.

Ο καβάσης Κασίμ, που κατέβαινε την κεντρική σκάλα προς το ισόγειο τη στιγμή που αυτή κατέρρεε από την έκρηξη, βρέθηκε σκεπασμένος ως το λαιμό με συντρίμμια, απ’ όπου τον ανέσυρε ο υπηρέτης της τράπεζας Αλή.

Ο κ. Letayf με τη γυναίκα του, και τα παιδιά του και τον κ. Guys, κατέβηκαν γρήγορα τη σκάλα υπηρεσίας στο ισόγειο, και πήγαν προς την έξοδο της τράπεζας στο πλαϊνό δρομάκι. Η πόρτα όμως ήταν κλειδωμένη και για να μη χάσουν χρόνο έβγαλαν τα παιδιά από το παράθυρο. Όταν η αστυνομία γκρέμισε από έξω την πόρτα βγήκαν και οι υπόλοιποι, και όλοι μαζί βρήκαν καταφύγιο στο νοσοκομείο των “Αδελφών του Ελέους” δίπλα στην τράπεζα. […]

Μόλις έγινε γνωστή η απόπειρα εναντίον της τράπεζας οι αρχές έστειλαν αμέσως τους πυροσβέστες αλλά παρ’ όλες τις προσπάθειες το κτίριο κάηκε ολοσχερώς εκτός από την πτέρυγα που ήταν το ταμείο. Επίσης δεν έπαθε καμιά ζημιά το θησαυροφυλάκιο στο υπόγειο αν και βρισκόταν κάτω από το καμένο τμήμα…».

Και ο Δέλιος περιγράφει στο Δοκιμασία:
«Απόβραδο ήταν που θαρρείς έξω από το κέντρο “Κρυστάλ” κοντά στο λιμάνι, ακούστηκε ένας κρότος αληθινά συνταρακτικός. Κ’ ένας άλλος, κ’ αμέσως κατόπι ένας άλλος που αντήχησε ως πάνω στα Κάστρα, κ’ ως πέρα στ’ αμπελοχώραφα της Καμπουτζίδας και τους ερημότοπους του Σέδες. Έτριξαν τα τζάμια, αλαφροσείστηκαν τα χαμόσπιτα, αναστατώθηκαν οι πάντες, και περίφοβοι πάντα, αναρωτιούνταν “Τι τρέχει, τι γίνεται, τι είταν πάλι αυτό, μήπως μάθατε πούθε ήρθε το κακό, τι νάναι τάχα;”».

Ο δυναμίτης είχε τοποθετηθεί κάτω από τη μεσοτοιχία της Τράπεζας με τη Γερμανική Λέσχη. Η κατάρρευση της Λέσχης προς τον κήπο του ξενοδοχείου Colombo προκαλεί σοβαρές ζημιές στο ξενοδοχείο. Όρθιοι μένουν μόνο οι εξωτερικοί τοίχοι της Τράπεζας προς την οδό Φράγκων και το Γαλλικό Νοσοκομείο. Θύματα της καταστροφής ήταν: νεκροί ο διευθυντής του Γερμανικού Προξενείου, ένας Ελβετός έμπορος και βαριά τραυματισμένοι δύο Ιταλοί, ένας τσαγκάρης, ένας ράπτης που υπέκυψαν τελικά στα τραύματά τους. Ακόμη ανασύρθηκε από τα ερείπια νεκρός ο καπνοπώλης της γειτονιάς.

Ο Pingov έφυγε από Bosniak Han για να συναντήσει τους Metchev και Trutchkov. Μπροστά στην πύλη του Τοπ Χανέ τον σταμάτησε περίπολος για έλεγχο. Εκείνος αντιστάθηκε, πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε. Ήταν το πρώτο θύμα των Βαρκάρηδων.

Ο Kirkov αφού ανατίναξε τον αγωγό γκαζιού κατευθύνθηκε προς το Βαρδάρη. Στην Εγνατία άκουσε την έκρηξη στην Τράπεζα και άρχισε να πετά φυσίγγια δυναμίτιδας. Ένα απ’ αυτά έσκασε μπροστά στο Grand Hotel και ένα άλλο στο θέατρο Eden. Δεν προκλήθηκαν ζημιές. Ο Kirkov καταφέρνει να φτάσει στο δωμάτιό του.

Μετάβαση σε: << Προηγούμενη Επόμενη >>