Political Pedia  >   Πολιτικές δολοφονίες

Στυλιανός Βολάνης

Ο στρατηγός Καμμένος εκδίδει νέα προκήρυξι, στην οποία έλεγε:

“ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ
Προς τον δημοκρατικόν λαόν Μακεδονίας και Θράκης:

Το Δημοκρατικόν ημών πολίτευμα ετέθη εν κινδύνω απροκαλύπτως. Η κυβέρνησις των δολοφόνων, των δικτατόρων και των βασιλοφρόνων απεφάσισε να εγκαθιδρύση βασιλικήν δικτατορίαν, νομίζουσα ότι οι ΠΑΡΑΔΟΘΕΝΤΕΣ και ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΕΝΤΕΣ Έλληνες εκ της εθνοκτόνου πολιτικής, θα ανεχθώσι την επαναφοράν της βασιλείας. Αποφασισμένοι ν’ αμυνθώμεν μέχρις εσχάτων υπέρ της κινδυνευούσης Δημοκρατίας, καλώ άπαντας τους Έλληνας στρατιώτας της Δημοκρατίας να προσέλθωσι και καταταγώσιν εις τας τάξεις του στρατού, ίαν αγωνισθώμεν μαζή τον ιερόν αγώνα υπέρ των λαϊκών ελευθεριών.
Εν Καβάλα τη 4η Μαρτίου 1935
Ο Διοικητής του Δ’ Σώματος Στρατού
ΔΗΜ. ΚΑΜΜΕΝΟΣ
Αντιστράτηγος”».

Στην ανατολική Μακεδονία, οι χωρικοί, Πόντιοι οι περισσότεροι, άφησαν τις δουλειές τους, κατέβηκαν στις πόλεις και έτρεξαν στις αποθήκες επιστράτευσης. Ντύθηκαν, πήραν όπλα και μαζί με τους τακτικούς στρατιώτες κατευθύνθηκαν προς τον ποταμό Στρυμόνα, το σύνορο με την «Ελλάδα του Κονδύλη», κάτω από πρωτοφανή για την εποχή χιονοθύελλα.

Οι στρατιωτικοί της Θεσσαλονίκης πληροφορήθηκαν ότι οι υπό τον Καμμένο δυνάμεις διάβηκαν τον Στρυμόνα και βάδιζαν προς Θεσσαλονίκη. Τότε, ο Σωτ. Γκοτζαμάνης, υπουργός Προνοίας και Αντιλήψεως μέχρι τον Ιανουάριο 1933 που συνεργάστηκε αργότερα με την κατοχική κυβέρνηση Κων. Λογοθετόπουλου ως υπουργός Οικονομικών, πρότεινε στον Γεν. Διοικητή Μακεδονίας Περ. Ράλλη να επιστρατεύσει τους γηγενείς κατοίκους του νομού Θεσσαλονίκης. Ο Ράλλης ζήτησε και πήρε έγκριση από την Αθήνα να εφαρμόσει το σχέδιο επιστράτευσης του Γκοτζαμάνη.

Το διάταγμα της επιστράτευσης τοιχοκολλήθηκε σε όλα τα χωριά του νομού και συγκεντρώθηκαν στο στρατόπεδο του Γ’ Σώματος Στρατού περί τους χίλιους άνδρες. Αυτοί και η ταξιαρχία ιππικού μεταφέρθηκαν στις όχθες του Στρυμόνα όπου συγκρούστηκαν με τις προφυλακές των κινηματιών και τις απώθησαν. Η νίκη επισφραγίστηκε όταν στο μέτωπο έφτασε ο Γ. Κονδύλης με στρατεύματα από τη νότια Ελλάδα. Οι εφημερίδες έγραψαν ότι όταν οι στρατιώτες μπήκαν στις Σέρρες «προέβησαν εις ακροτήτας», χωρίς να αναφέρουν ότι ελληνικά αεροπλάνα βομβάρδισαν την πόλη με βόμβες που προμηθεύτηκαν από τη Γιουγκοσλαβία.

Η καταστολή του κινήματος της 1ης Μαρτίου 1935 πήρε μορφή πογκρόμ εναντίον των προσφύγων. Ο Α. Βαζούρας, αντιεισαγγελέας Θεσσαλονίκης, γράφει:
«Το κίνημα του 1935 και παντοκρατορία της βασιλικής παρατάξεως που επακολούθησε, έδωσε την ευκαιρία να εμφανιστεί με ωμές πλέον εκδηλώσεις η φαρμακερή εκείνη αντίθεση [...] ο κυβερνητικός στρατός, αποτελούμενος από ειδικά επιστρατευμένες κλάσεις παλιοελλαδιτών, αφέθηκε σε πολλές περιπτώσεις από αξιοθρήνητους ηγέτες, να ξεσπάσει σαν μπουλούκι αγρίων εις βάρος του πληθυσμού.

Λεηλασίες, δαρσίματα, βιασμοί γυναικών έδωσαν στην προέλαση εκείνη την μορφή εισβολής βάρβαρου στρατού σε εχθρική χώρα [...] Στα καλά καθούμενα, χωρίς αφορμή, σαν να υπήρχε κάποιο οργανωμένο σχέδιο εκδικήσεως ή τρομοκρατήσεως του εχθρικού για την κυβέρνηση πληθυσμού, τα κυβερνητικά όργανα ξεχύθηκαν από τον Μάρτη και μετά έξαλλα εναντίον του. Οι συλλήψεις έδιναν κι έπαιρναν.

Τα μπουντρούμια των αστυνομικών τμημάτων γέμισαν ασφυκτικά. Ξυλοδαρμοί, τραυματισμοί, βασανιστήρια, ήταν το αντικείμενο εκατοντάδων δικογραφιών, που πέρασαν απ’ το εισαγγελικό γραφείο. Φυσικά, πολύ περισσότερες όμοιες περιπτώσεις δεν καταγγέλθηκαν καν μέσα στο χάος και την τρομάρα που είχε μ’ όλα αυτά σκορπισθεί».
Την 10η Μαρτίου, ο αρχηγός του στόλου, Αλ. Σακελλαρίου, επικεφαλής μοίρας αποτελούμενη από τα πολεμικά «Σπέτσαι», «Ύδρα» και «Ναύαρχος Κουντουριώτης» φτάνει στην Καβάλα και βομβαρδίζει την πόλη και το αντιτορπιλικό «Έλλη» που ναυλοχούσε στο λιμάνι.

Οι φιλοκυβερνητικές εφημερίδες θριαμβολογούσαν για τις 888 βολές των πλοίων του Σακελλαρίου, που ανάγκασαν τον στρατηγό Καμένο να εγκαταλείψει τον αγώνα και να φύγει στη Βουλγαρία, χωρίς να αναφέρουν τίποτα για τις ζημιές και τα θύματα των οβίδων.

Την 11η Μαρτίου οι αρχηγοί του κινήματος στην ανατολική Μακεδονία κατέφυγαν στη Βουλγαρία (Καμμένος, Μπακιρτζής, Βεντήρης, Βλοχαϊτίδης, Ροδόπουλος, Μπουζάνης, Γεωργουλόπουλος, Μπουρδάρας, Παπασταματίου, Γερακόπουλος κ.ά.) και στην Τουρκία (Αναγνωστόπουλος και Βλάχος) εγκαταλείποντας στην εκδικητική μανία των νικητών τους προδομένους κατώτερους αξιωματικούς και στρατιώτες. Αξιόπιστες μαρτυρίες μιλούν για εξευτελισμούς, ξεγυμνώματα και ξυλοκοπήματα των συλληφθέντων κινηματιών.

Την 5η Απριλίου, στο στρατόπεδο του Γ΄ Σώματος Στρατού έγινε η καθαίρεση του συνταγματάρχη Λιναρδάκη, δέκα κατώτερων αξιωματικών και ενός λοχία. Στο χώρο της τελετής οδηγήθηκαν υποχρεωτικά οι στρατιώτες των λόχων του στρατοπέδου. Οι καθαιρούμενοι αξιωματικοί δέχτηκαν με σκυμμένο το κεφάλι το ξήλωμα των επωμίδων τους. Μόνο ο λοχίας ξήλωσε μόνος του από τα μανίκαι του και τα πέταξε στο σακκίδιο με τις χρυσές επωμίδες των ανωτέρων του, φωνάζοντας «Ζήτω η Δημοκρατία!»

Μετάβαση σε: << Προηγούμενη