Category Archives: Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Political Pedia  >  

Αβραμόπουλος Δημήτρης

Δημήτριος ΑβραμόπουλοςΕπίτροπος Μετανάστευσης και Εσωτερικών Υποθέσεων

Βουλευτής Α’ Αθηνών – Νέα Δημοκρατία

Υπουργός Εθνικής Άμυνας – Κυβέρνηση Σαμαρά 9.6.14

Υπουργός Εξωτερικών – Κυβέρνηση Σαμαρά Τρικομματική 21.6.12

Υπουργός Εθνικής Άμυνας – Κυβέρνηση Παπαδήμου

Στοιχεία Επικοινωνίας

Ιστοχώρος: avramopoulos.gr
Email: avramopoulos@otenet.gr
Διεύθυνση: Αθήνα, Λεωφ. Β. Κωνσταντίνου 2, ΤΚ 116 35, Τηλ.: 210-7010880, 210-7567188, Fax: 210-7516383.

Προσωπικά Στοιχεία

Τόπος και Ημερομηνία γέννησης: Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1953. Η καταγωγή του είναι από την Αρκαδία και την Ηλεία.

Οικογενειακή Κατάσταση: Είναι έγγαμος. Έχει δυο γιους.

Επάγγελμα: Διπλωμάτης καριέρας. Ως διπλωμάτης διετέλεσε εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών το 1992 και διευθυντής του Διπλωματικού Γραφείου του Πρωθυπουργού, Κωνσταντίνου Μητσοτάκη το 1993.

Σπουδές: Πτυχίο Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μεταπτυχιακή Εξειδίκευση στους Διεθνείς Οργανισμούς (Πανεπιστήμιο Βοστώνης / Βρυξέλλες) και License Speciale στα Ευρωπαϊκά Θέματα (Ινστιτούτο Ευρωπαϊκών Σπουδών – Université Libre des Bruxelles). Το 1980 αποφοίτησε από τη Διπλωματική Ακαδημία του Υπουργείου Εξωτερικών και ξεκίνησε επαγγελματική σταδιοδρομία στο Διπλωματικό Σώμα, η οποία ολοκληρώθηκε το 1993 με την ένταξή του στον πολιτικό στίβο.

Ξένες γλώσσες: Αγγλική, Γαλλική και Ιταλική

Κοινοβουλευτικές Δραστηριότητες

Εξελέγη Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στις εκλογές του 1993, 2004, 2007 και 2009.

Πολιτικές / Κοινωνικές Δραστηριότητες

Αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας από τον Ιούλιο του 2010. Τομεάρχης Εξωτερικών και Διεθνών Σχέσεων της Νέας Δημοκρατίας από τον Δεκέμβριο του 2009. Πρόεδρος του 8ου Συνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας τον Ιούνιο του 2010.

Υπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (2006 – 2009).
Υπουργός Τουριστικής Ανάπτυξης (2004 – 2006).

Εξελέγη Δήμαρχος Αθηναίων το 1994 και επανεξελέγη το 1998 με μεγάλη πλειοψηφία από τον πρώτο γύρο στην Α’ Αθηνών. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως Δήμαρχος Αθηναίων (1994 – 2002) εξελέγη Πρόεδρος της “Διάσκεψης Κορυφής των Δημάρχων του Κόσμου”.

Πρόεδρος της Κεντρικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδας (ΚΕΔΚΕ), Μέλος της Επιτροπής των Περιφερειών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και Αντιπρόεδρος του Εκτελεστικού Γραφείου της I.U.L.A. (1996 – 2000). Ιδρυτής, πρώτος Πρόεδρος της “Παγκόσμιας Ένωσης Ολυμπιακών Πόλεων”.

Κατέβηκε υποψήφιος με το Κόμμα της «Νέας Δημοκρατίας» και εκλέχτηκε στην τρίτη θέση της Α’ περιφέρειας Αθηνών. Την ίδια περίοδο εκλέχτηκε στην Κεντρική Επιτροπή της «Νέας Δημοκρατίας».

Διετέλεσε Γραμματέας της Ν.Δ. στην Ευρωπαϊκή Δημοκρατική Ένωση (EDU) και κατά την περίοδο 1993 – 1994 εξελέγη Πρόεδρος της ΟΚΕ Εξωτερικών της Νέας Δημοκρατίας (Σκιώδης Υπουργός Εξωτερικών).

Από το 1997 που ανετέθη η οργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων στην πόλη των Αθηνών μέχρι το τέλος του 2002, ο Δημήτρης Αβραμόπουλος συνεργάστηκε με την Οργανωτική Επιτροπή και προσωπικά με την Γιάννα Αγγελοπούλου, για την προετοιμασία της πόλης. Επανεκλέχτηκε δήμαρχος τον Οκτώβριο του 1998 από τον πρώτο γύρο, συγκεντρώνοντας το μεγαλύτερο ποσοστό που έχει σημειωθεί σε δημοτικές εκλογές στην Αθήνα[1]. Κατά την τετραετία 1995 – 1999 ήταν Πρόεδρος της Κεντρικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδας (ΚΕΔΚΕ). Το 1995 ίδρυσε και ανακηρύχθηκε πρώτος Πρόεδρος της «Μόνιμης Διάσκεψης των Δημάρχων των Πρωτευουσών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης».

Τον Μάρτιο του 2001 ίδρυσε το «Κίνημα Ελεύθερων Πολιτών» (Κ.Ε.Π.), μία πολιτική κίνηση με ιδεολογικά και πολιτικά χαρακτηριστικά συγγενή με τη Νέα Δημοκρατία. Τον Ιούνιο του 2002 ανακοίνωσε τη διακοπή του Κ.Ε.Π. καθώς και την απόφασή του να μην διεκδικήσει ξανά το αξίωμα του δημάρχου το 2002 και να επανέλθει στην κεντρική πολιτική σκηνή επιστρέφοντας στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας.

Παράλληλα, προώθησε τις διεθνείς συνεργασίες της πόλεως των Αθηνών και ανακηρύχθηκε πρόεδρος της «Διάσκεψης Κορυφής των Δημάρχων του Κόσμου». Στη Σύνοδο των Αθηνών, το Σεπτέμβριο του 2002, η Διάσκεψη επικύρωσε μία πρωτοβουλία του Δημήτρη Αβραμόπουλου, το πρόγραμμα «Διπλωματία των Πόλεων», η οποία υιοθετήθηκε από το Γενικό Γραμματέα του Ο.Η.Ε. Το 2001 ίδρυσε το «Διεθνές Βραβείο των Αθηνών για τη Δημοκρατία», υπό την αιγίδα της UNESCO (Παρίσι) και το 2002 την «Παγκόσμια Ένωση Ολυμπιακών Πόλεων», υπό την αιγίδα της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (Λωζάνη).

Την ίδια περίοδο ίδρυσε το «Παγκόσμιο Ινστιτούτο για τη Διπλωματία των Πόλεων». Το 2004 και μετά από ένα χρονικό διάστημα ενός έτους, κατά τη διάρκεια του οποίου αποδέχτηκε προσκλήσεις και δίδαξε ως επισκέπτης καθηγητής στο Χάρβαρντ αλλά και σε άλλα μεγάλα πανεπιστήμια, ήταν υποψήφιος στις εκλογές με τη Νέα Δημοκρατία και εκλέχτηκε πρώτος Βουλευτής της Α΄ Περιφέρειας Αθηνών. Το 2004 ορκίστηκε υπουργός της νέας κυβέρνησης με χαρτοφυλάκιο την Τουριστική Ανάπτυξη. Μετά τον κυβερνητικό ανασχηματισμό του 2006, ανέλαβε καθήκοντα Υπουργού Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης. Στην κυβέρνηση που σχηματίστηκε μετά τις εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου 2007, ο Δημήτρης Αβραμόπουλος κατέλαβε τη θέση του Υπουργού Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, θέση που κατείχε μέχρι τις 7 Οκτωβρίου 2009.

Στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου εξελέγη και πάλι βουλευτής Α’ περιφέρειας Αθηνών, με τη Νέα Δημοκρατία, ερχόμενος 2ος με 34005 σταυρούς. Λίγες μέρες αργότερα (13 Οκτωβρίου) ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για τη θέση του αρχηγού του κόμματος. Στην πορεία της προεκλογικής περιόδου για την ανάδειξη του αρχηγού της ΝΔ και ενώ οι δημοσκοπήσεις τον έφεραν στην τρίτη θέση των προτιμήσεων, απέσυρε με δημόσια δήλωσή του την υποψηφιότητά του και στις επομενες ημέρες στήριξε την υποψηφιότητα του Αντώνη Σαμαρά, γεγονός που θεωρείται καθοριστικής σημασίας στην εκλογή του τελευταίου στην ηγεσία του κόμματος. Μετά την ανάληψη της προεδρίας της Ν.Δ. από τον Αντώνη Σαμαρά, διαφάνηκε αμέσως ότι ο Δημήτρης Αβραμόπουλος θα αναλάμβανε σημαντικούς ρόλους στο κόμμα.

Διπλωματική Σταδιοδρομία

Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος μπήκε στη Διπλωματική Ακαδημία Υπουργείου Εξωτερικών το 1980 και από το 1981 μέχρι το 1983 υπηρέτησε στην Κεντρική Υπηρεσία Υπουργείου Εξωτερικών (Αθήνα). Από το 1983 έως το 1988 ανέλαβε καθήκοντα Προξένου της Ελλάδος στη Λιέγη (Βέλγιο).

Το 1989 ανακλήθηκε στην Ελλάδα και ανέλαβε Ειδικός Διπλωματικός Σύμβουλος του Προέδρου της «Νέας Δημοκρατίας», Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.

Το 1991 ορίστηκε εκπρόσωπος στη Διάσκεψη για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΔΑΣΕ / Βιέννη). Το 1992 ανέλαβε επίσημος εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών (Αθήνα), μέχρι το τέλος του ιδίου χρόνου, οπότε και τοποθετήθηκε ως Γενικός Πρόξενος της Ελλάδος στη Γενεύη (Ελβετία). Τον επόμενο χρόνο του ανατέθηκε η διεύθυνση του Διπλωματικού Γραφείου του Πρωθυπουργού, Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, και την ίδια χρονιά το μήνα Αύγουστο, παραιτήθηκε από τη Διπλωματική Υπηρεσία προκειμένου να συμμετάσχει ως υποψήφιος βουλευτής στις Εθνικές Εκλογές του Οκτωβρίου του 1993.

Διπλωμάτης Καριέρας από το 1980 έως το 1993, υπηρετώντας ως Πρόξενος της Ελλάδος στη Λιέγη (Βέλγιο), Εκπρόσωπος στη Διάσκεψη για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (Βιέννη) και Γενικός Πρόξενος της Ελλάδος στη Γενεύη (Ελβετία). Διπλωματικός Σύμβουλος του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας από το 1989 έως το 1991, εκπρόσωπος τύπου του Υπουργείου Εξωτερικών το 1992 και Διευθυντής του Διπλωματικού Γραφείου του Πρωθυπουργού το 1993.

Επίτιμος Διδάκτωρ Πανεπιστημίων Adelphi, Deree, Drexel, Kingston. Το 2003 Visiting Fellow, στο Kennedy School of Government, Institute of Politics, του Πανεπιστημίου Harvard. Επίτιμος Καθηγητής της Κρατικής Ακαδημίας Τεχνολογικών Επιστημών της Μόσχας. Καθηγητής-Σύμβουλος Πανεπιστημίου Πεκίνου.

Το 2014, αναλαμβάνει το χαρτοφυλάκιο Μετανάστευσης και Εσωτερικών Υποθέσεων ως Επίτροπος της Ε.Ε.

Τιμητικές Διακρίσεις

Έχει παρασημοφορηθεί και έχει λάβει ανώτατες τιμητικές διακρίσεις από πολλές χώρες: Αυστρία, Βουλγαρία, Κύπρο, Εσθονία, Φινλανδία, Γαλλία, Γερμανία, Καζακστάν, Λουξεμβούργο, Μάλτα, Πολωνία, Πορτογαλία, Ισπανία, Σουηδία, Βατικανό, Βενεζουέλα, Γιουγκοσλαβία, καθώς επίσης και από το Οικουμενικό Ορθόδοξο Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης, το Πατριαρχείο των Ιεροσολύμων και το Πατριαρχείο της Αλεξάνδρειας. Το 2006 τιμήθηκε στη Ρώμη με την ανώτατη διάκριση των Διεθνών Βραβείων «Giuseppe Sciacca».

Έχει, επίσης, τιμηθεί με τον τίτλο του Επίτιμου Δημότη, με επίδοση υψηλών διακρίσεων και μεταλλίων από πολλές ξένες πόλεις και δήμους: Αμμόχωστο, Βαρκελώνη, Ερεβάν, Πεκίνο, Βηρυτό, Βερολίνο, Βοστώνη, Βουκουρέστι, Καράκας, Σικάγο, Φλωρεντία, Γένοβα, Τζακάρτα, Αβάνα, Κωνσταντινούπολη, Κίεβο, Λουμπλιάνα, Λος Άντζελες, Μαϊάμι, Μόντρεαλ, Μόσχα, Νιου Τζέρσεϋ, Νέα Υόρκη, Λευκωσία, Παρίσι, Φιλαδέλφεια, Providence, Ρώμη, Σόφια, τις Πολιτείες του Ιλλινόις, Georgia, Rhode Islandτων Η.Π.Α., Σίδνεϋ, Τιφλίδα, Τίρανα, Τορόντο, Βαλέτα, Ουάσιγκτον, Xian.

Έχει ανακηρυχθεί Επίτιμος Δημότης 38 Ελληνικών πόλεων.

Political Pedia  >  

Γιούνκερ Ζαν-Κλοντ

Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ - ΒιογραφικόΠρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (2014-2017)

Ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, γεννημένος στο Ρένταγκε στις 9 Δεκεμβρίου του 1954, είναι πολιτικός από το Λουξεμβούργο και πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. O πατέρας του ήταν εργάτης σε εργοστάσιο χάλυβα και ο ίδιος ο Ζαν-Κλοντ σπούδασε αρχικά στο Βέλγιο. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου και απέκτησε τίτλο Μάστερ το 1979.

Υπηρέτησε ως πρωθυπουργός από το 1995 ως το 2013, υπουργός Οικονομικών από το 1989 έως το 2009. Διετέλεσε πρόεδρος του Χριστιανοκοινωνικού Κόμματος του Λαού, από το 1990 έως το 1995 αλλά και πρόεδρος του Eurogroup, από το 2005 έως το 2013. Έχει τιμηθεί με το Βραβείο Καρλομάγνος το 2006.

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής το 1984 και αμέσως υπουργοποιήθηκε στην κυβέρνηση του Ζακ Σαντέρ. Ο Γιούνκερ έγινε υπουργός Εργασίας. Λίγο πριν τις εκλογές του 1989, στις οποίες επανεξελέγη βουλευτής, τραυματίστηκε σοβαρά σε τροχαίο ατύχημα, κατάφερε όμως να ανανήψει και επέστρεψε στην πολιτική. Διορίστηκε στη θέση του διοικητή της Παγκόσμιας Τράπεζας, όπου υπηρέτησε από το 1989 ως το 1995. Έγινε Υπουργός Οικονομικών τον Ιούλιο του 1989. Εξελέγη άλλη μια φορά βουλευτής στις εκλογές του 1994. Στις 20 Ιανουαρίου του 1995, διαδέχθηκε το Ζακ Σαντέρ στην πρωθυπουργία του Λουξεμβούργου. Μέλος του Χριστιανοκοινωνικού Κόμματος του Λαού (CPSP), η κυβέρνησή του επανεξελέγη το 1999 τον Ιούνιο και τον Ιούνιο του 2004. Το CPSP κέρδισε 19 επί συνόλου 60 εδρών στο Κοινοβούλιο το 1999 και έφτασε τις 24 στις εκλογές του 2004.

Στις 10 Σεπτεμβρίου του 2004, έγινε ο ημιμόνιμος Πρόεδρος της ομάδας των 12 Υπουργών Οικονομικών από τις χώρες που υιοθέτησαν το ευρώ για νόμισμα των χωρών τους, δίνοντάς του το προσωνύμιο ο «κύριος ευρώ». Το 2005 διεξήχθη στις 10 Ιουλίου το κρίσιμο δημοψήφισμα στη χώρα του, στο οποίο το 56,5% των ψηφοφόρων ενέκριναν το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα.

Το 2009, καταδίκασε την άρση του αφορισμού στον αμφιλεγόμενο επίσκοπο Ρίτσαρντ Γουίλιαμσον, μέλος της Κοινωνίας του Αγίου Πίου Ι. Στις βουλευτικές εκλογές, που διεξήχθησαν στις 7 Ιουνίου του 2009, ταυτόχρονα με τις Ευρωεκλογές, το κυβερνών Χριστιανοσοσιαλιστικό Λαϊκό Κόμμα του Γιούνκερ κέρδισε άλλη μια νίκη, με 26 επί συνόλου 60 εδρών στη Βουλή.Στις 9 Ιουνίου, έλαβε νέα εντολή σχηματισμού κυβέρνησης συνασπισμού, από τον Μεγάλο Δούκα Ερρίκο.

Political Pedia  >  

Μπαρόζο Ζοζέ Μανουέλ

Πρόεδρος Ευρωπαϊκής Επιτροπής (2009-2014)

O Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο (José Manuel Durão Barroso), γεννημένος στη Λισσαβώνα, στις 23 Μαρτίου του 1956, είναι πορτογάλος πολιτικός και 11ος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Διετέλεσε πρωθυπουργός της Πορτογαλίας από τις 6 Απριλίου του 2002 ως τις 29 Ιουνίου του 2004, όταν παραιτήθηκε για να αναλάβει την προεδρία της Επιτροπής. Ανέλαβε επίσημα την προεδρία της Επιτροπής στις 22 Νοεμβρίου 2004. Η θητεία του ανανεώθηκε το 2009 με την επανεκλογή του από τους ευρωβουλευτές στις 16 Σεπτεμβρίου 2009.

Μαοϊκός στα νεανικά του χρόνια, έγινε πρωθυπουργός ως ηγέτης του κεντροδεξιού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος στο οποία συνεχίζει να ανήκει.

Έχει σπουδάσει νομικά και πολιτικές επιστήμες.

 

 

Political Pedia  >  

Σχοινάς Μαργαρίτης

Σχοινάς Μαργαρίτης

Eκπρόσωπος Ευρωπαϊκής Eπιτροπής (2014-2017)

Στοιχεία Επικοινωνίας

Ιστοσελίδα: www.mschinas.gr
Email: margaritis@mschinas.gr

Προσωπικά Στοιχεία

Ο Μαργαρίτης Σχοινάς είναι ∆ιευθυντής, Επικεφαλής του Γραφείου της Γενικής ∆ιεύθυνσης Οικονοµικών και Χρηµατοδοτικών Υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Αθήνα.

Εργάζεται ως ανώτερο στέλεχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1962 και σπούδασε Νομικά στο ΑΠΘ, Δημόσια Διοίκηση και Πολιτική στο London School of Economics και Κοινοτική Διοίκηση στο Κολέγιο της Ευρώπης στη Bruges με υποτροφία του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας. Υπήρξε ερευνητικός υπότροφος Robert Schuman στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Πολιτική Δραστηριότητα

Εργάστηκε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή από το 1990 και έχει υπηρετήσει σε θέσεις ευθύνης στα Ιδιαίτερα Γραφεία ξένων Επιτρόπων:

  • 1993-1994: Μέλος του γραφείου των επιτρόπων Matutes και Oreja.
  • 1999-2004: Αναπληρωτής Διευθυντής στο γραφείο της αντιπροέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Loyola de Palacio.
  • 2004-2007: Διευθυντής του γραφείου του πρώτου Επιτρόπου της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, κ. Μάρκου Κυπριανού.

Από το 1994-1999 διετέλεσε Διευθυντής Ενημέρωσης στην Αντιπροσωπεία της ΕΕ στην Ελλάδα. Υπηρετώντας τις παραπάνω θέσεις ασχολήθηκε με θέματα μεταφορών, ενέργειας, ενημέρωσης, πολιτισμού και επικοινωνίας, καταναλωτών και δημόσιας υγείας.

Τον Σεπτέμβριο του 2007, εξελέγη Ευρωβουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία.

Ο κ. Σχοινάς υπήρξε τακτικό μέλος της Επιτροπής Προϋπολογισμών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, μέλος της Μικτής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής ΕΕ-Τουρκίας και αναπληρωματικό μέλος της Επιτροπής Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων. Μετά την ολοκλήρωση της θητείας του τον Ιούλιο του 2009, επανήλθε στην οργανική του θέση στην Κομισιόν ως Κύριος Σύμβουλος και Αναπληρωτής Διευθυντής του Γραφείου Συμβούλων Ευρωπαϊκής Πολιτικής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Μιλάει αγγλικά, γαλλικά και ισπανικά. Το Μάιο του 2013 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τον διόρισε στο βαθμό του Διευθυντή, Επικεφαλής του Κλιμακίου στην Αθήνα της Γενικής Διεύθυνσης “Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων” (ΓΔ ECFIN), συντονιστή, επί τόπου στην Αθήνα, τόσο το έργο των στελεχών της ΓΔ ECFIN, όσο και της Ομάδας Δράσης της ΕΕ για την Ελλάδα (Task Force GR), στο πλαίσιο της εφαρμογής του Μνημονίου και της παροχής τεχνικής βοήθειας για την στήριξη των προσπαθειών της Ελλάδας ώστε να επιστρέψει στη βιώσιμη ανάπτυξη και στη δημιουργία θέσεων εργασίας.