Category Archives: Πολιτικές δολοφονίες

Political Pedia  >  

Αιματηρά γεγονότα στο Ενωτικό Εργατικό Κέντρο

Την 15 Φεβρουαρίου 1933, μετά την προεκλογική συγκέντρωση του Ενιαίου Μετώπου Εργατών – Αγροτών, εργάτες συγκεντρώθηκαν στο Ενωτικό Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης. Η αστυνομία περικυκλώνει το κτίριο και καλεί τους εργάτες που βρίσκονταν μέσα να το εκκενώσουν. Μέσα στον πανικό που δημιούργησαν οι πυροβολισμοί των χωροφυλάκων, οκτώ εργάτες πέθαναν από ασφυξία στη στενή σκάλα του κτιρίου, σύμφωνα με το επίσημο πόρισμα της νεκροψίας, ή, κατ’ άλλους, από πυρά αστυνομικών.

Με το πόρισμα της νεκροψίας διαφώνησαν ο γιατρός-εκπρόσωπος της Εργατικής Βοήθειας Μαν. Σιγανός και ο νομικός εκπρόσωπός της Ηλ. Κεφαλίδης. Γι’ αυτή τους διαφωνίας απειλήθηκαν με εξορία.

Τα αιματηρά γεγονότα κατήγγειλαν σωματεία και οργανώσεις της πόλης, ζητώντας την παραδειγματική τιμωρία των υπευθύνων. Την 18 Φεβρουαρίου 1933 απαγορεύτηκε να δημοσιεύοται ειδήσεις για τα γεγονότα και τις ανακρίσεις που διεξάγονταν γι’ αυτά.

Περισσότερα…

Political Pedia  >  

Βομβιστική επίθεση στο λεωφορείο της Αεροπορίας

Την 6 Απριλίου 1947 η αεροπορική επίθεση προκάλεσε πανωλεθρία σε τμήματα ανταρτών στο Λιοντάρι Δομοκού. Η εικόνα που είχαν μέχρι τότε για τους αεροπόρους θάμπωσε και αποφάσισαν ένα εκδικητικό χτύπημα εναντίον του προσωπικού της Αεροπορίας.

Το λεωφορείο της αεροπορίας στάθηκε στη “Στάση Μισραχή” να παραλάβει αεροπόρους για το αεροδρόμιο κατά τα καθιερωμένα. Ξαφνικά δύο τρομακτικοί κρότοι τράνταξαν τον τόπο και τον γέμισαν καπνό. Δύο χειροβομβίδες ενισχυμένες έπεσαν στο λεωφορείο. Η πρώτη έσπασε το μπροστινό κρύσταλλο και έσκασε στα πόδια του οδηγού που τον έκανε κομμάτια. Η δεύτερη ρίχθηκε από το πίσω μέρος, όπου ήταν και η έξοδος την στιγμή που αλαφιασμένοι οι Αξιωματικοί επιχείρησαν να πηδήξουν κάτω. Το αποτέλεσμα της βομβιστικής επίθεσης ήταν 5 νεκροί και 8 τραυματίες.

Περισσότερα…

Political Pedia  >  

Δολοφονία Γεωργίου του Α’

Ο Ελ. Βενιζέλος πίεσε το βασιλιά Γεώργιο Α’ να εγκατασταθεί στη Θεσσαλονίκη για να εδραιωθεί η ελληνική κατοχή της πόλης. Ο βασιλιάς Γεώργιος ήρθε στη Θεσσαλονίκη την 29 Οκτωβρίου 1912.

Οι στρατοκράτες Βιέννης και Βερολίνου προετοιμάζονταν για πόλεμο. Η Ανατολή ήταν ο αντικειμενικός σκοπός τους. Για να πετύχουν τα σχέδιά τους, έπρεπε να βγει από τη μέση ο αγγλόφιλος Γεώργιος.

Το μεσημέρι της 5ης Μαρτίου 1913, ο Γεώργιος, συνοδευόμενος από τον υπασπιστή του κατέβηκε στην αποβάθρα του Λευκού Πύργου για να επισκεφτεί τον Γερμανό ναύαρχο Γκόπφεν στο λιμάνι της πόλης. Περί ώρα 17.00, κάποιος Αλ. Σχινάς τον πυροβόλησε από πίσω και τον τραυμάτισε θανάσιμα.

Ο Αλ. Σχινάς ανακρίθηκε για μέρες. Ενώ η υπόθεση προχωρούσε, ο Σχινάς έπεσε από ένα παράθυρο του Διοικητηρίου, όπου κρατούνταν, και αυτοκτόνησε.
Η απολογία του Σχινά δεν ήρθε ποτέ στη δημοσιότητα. Στο πλοίο Ελευθερία, που μετέφερε άγνωστο άτομο με το φάκελο της δικογραφίας στην Αθήνα, εκδηλώθηκε πυρκαγιά και ο φάκελος αποτεφρώθηκε.

Η βασίλισσα Όλγα επισκέφθηκε τον Σχινά στο κελί του, αλλά ποτέ δεν μίλησε.
Ο υπασπιστής του βασιλιά Φραγκούδης, δεν κλήθηκε στην ανάκριση. Τοποθετήθηκε στρατιωτικός ακόλουθος στην Ουάσιγκτον.

Περισσότερα…

Political Pedia  >  

Δολοφονία Γιάννη Ζεβγού

Την Πέμπτη 20 Μαρτίου 1947 ο Γιάννης Ζεύγος περπατούσε στο πεζοδρόμιο της οδού Αγίας Σοφίας Θεσσαλονίκης. Μόλις είχε γευματίσει και κατευθυνόταν πεζός στο ξενοδοχείο όπου διέμενε. Ο δολοφόνος-εκτελεστής Χρήστος Βλάχος, που παραφύλαγε με άλλους συνεργούς απέναντι, πυροβόλησε με περίστροφο πισώπλατα το θύμα, από απόσταση μόλις δύο μέτρων, πριν αυτό προλάβει να αμυνθεί.

Ο θάνατος του Ζέβγου επήλθε σχεδόν αμέσως από ακατάσχετη αιμορραγία. Ο Βλάχος κυνηγήθηκε από πολίτες και, στην οδό Αριστοτέλους έπεσε πάνω σ’ έναν περαστικό Άγγλο στρατιώτη, που, ακούγοντας τις φωνές των διωκτών του δολοφόνου, τον συνέλαβε.

Κίνητρό του ήταν η αγανάκτηση του δράστη για όσα είχε υποστεί στο Μπούλκες και για τη στάση του ΚΚΕ απέναντι στην πατρίδα του. Μία άλλη εκδοχή θέλει ο θυμός του να προέρχεται από άλλη αιτία: όταν γύρισε στην Ελλάδα έμαθε ότι η γυναίκα του τον απατούσε με κομμουνιστές.

Περισσότερα…

Political Pedia  >  

Δολοφονία Γιάννη Χαλκίδη

Ο Γιάννης Χαλκίδης, 27 χρονών, κατοικούσε στoν Επτάλοφο Θεσσαλονίκης. Ήταν οργανωμένος στο ΚΚΕ και διετέλεσε γραμματέας των Λαμπράκηδων της περιοχής του.

Αμέσως μετά την εκδήλωση του πραξικοπήματος της 21.04.1967 εντάχθηκε στο ΠΑΜ. Οι συνθήκες, κάτω από τις οποίες ενεργούσε, ήταν ιδιαίτερα δύσκολες και επικίνδυνες. Νοίκιασε κι ένα μικρό διαμέρισμα με το ψευδώνυμο Οδυσσέας, στην ανατολική Θεσσαλονίκη, στην οδό Φιλελλήνων 55, όπου διέμενε.

Τα χαράματα της 5ης Σεπτεμβρίου 1967 περίπου 100 ένοπλοι άνδρες από Ασφάλεια, Αστυνομία και ΚΥΠ περικυκλώνουν όλο το οικοδομικό τετράγωνο στην οδό Φιλελλήνων.

Ο Χαλκίδης επιχείρησε να διαφύγει από το παράθυρο του διαμερίσματος, αλλά τραυματίστηκε από ριπή πολυβόλου. Αιμορραγώντας, πήδηξε από το μπαλκόνι του διαμερίσματός του και κατευθύνθηκε προς μια μικρή αλάνα, που οδηγούσε στην οδό Κωνσταντινουπόλεως, για να σωθεί. Εκεί έπεσε στο έδαφος εξαντλημένος από την αιμορραγία και ένας ένοπλος αστυνομικός τον εκτέλεσε από απόσταση ενός μέτρου.

Περισσότερα…

Political Pedia  >  

Δολοφονία Γρηγόρη Λαμπράκη

Στις αρχές Μαΐου 1963, η Επιτροπή Ειρήνης Θεσσαλονίκης αποφάσισε να πραγματοποιήσει εκδήλωση για την Ειρήνη την 22 Μαΐου, στην αίθουσα (τελικά) του Δημοκρατικού Συνδικαλιστικού Κινήματος με ομιλητή τον Γρ. Λαμπράκη.

Έξω από το κτίριο βρίσκονταν 180 χωροφύλακες που υποτίθεται ότι φύλαγαν το κτίριο. Εκεί βρισκόταν και ολόκληρη η ηγεσία της Αστυνομίας.
Η παρουσία τέτοιας αστυνομικής δύναμης δεν εμπόδισε τους παρακρατικούς να επιτεθούν και να τραυματίσουν σοβαρά τον προσερχόμενο στην εκδήλωση βουλευτή της ΕΔΑ Γ. Τσαρουχά.

Μετά το τέλος της εκδήλωσης και ενώ ο Λαμπράκης με τους συνοδούς του έβγαιναν από το κτίριο ένα τρίκυκλο, που οδηγούσε ο Σπ. Γκοτζαμάνης, τρέχοντας ολοταχώς έπεσε επάνω τους. Παρέσυρε τον Λαμπράκη, τον έριξε κάτω και συνέχισε τον δρόμο του. Ένας άλλος άνθρωπος, εκτός του οδηγού, βρισκόταν στο αμάξωμα του τρίκυκλου.

Ο Λαμπράκης κτυπημένος σοβαρά στο κεφάλι μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ. Ο καθηγητής Ν. Καβαζαράκης, μετά τις πρώτες εξετάσεις, δεν άφησε καμιά ελπίδα για τη ζωή του.

Το πρώτο συμπέρασμα: ο Λαμπράκης δεν χτυπήθηκε θανάσιμα από το τρίκυκλο, αλλά έφερε βαθύ τραύμα στο κρανίο μάλλον από ρόπαλο…
Στον τόπο του εγκλήματος κανένας αστυνομικός καταδίωξε τους δράστες. Ο Μαν. Χατζηαποστόλου πήδηξε στην ανοιχτή καρότσα του τρίκυκλο και συνεπλάκη με ένα άτομο που βρισκόταν εκεί.

Στο νοσοκομείο εμφανίστηκε αυτόκλητος ο ιατροδικαστής Δ. Καψάσκης και εξέτασε τον τραυματία βουλευτή. Μετά την εξέταση αποφάνθηκε ότι το θανάσιμο χτύπημα επήλθε από την πτώση του στο πεζοδρόμιο

Την 27.05.1963 ο Γρ. Λαμπράκης έχασε τη μάχη με το θάνατο.

3.10.1966. Αρχίζει η δίκη για τη δολοφονία του Γρ. Λαμπράκη. Λίγοι από τους αυτουργούς (φυσικούς και ηθικούς) καταδικάζονται σε μικρές ποινές ενώ οι περισσότεροι αθωώνονται.

Περισσότερα…

Political Pedia  >  

Δολοφονία Δημήτριου Κωφίτσα

Τους πρώτους μήνες του 1945 η κατάσταση στη Θεσσαλονίκη θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί έκρυθμη. Καθημερινά καταγράφονταν συγκρούσεις στους δρόμους της πόλης μεταξύ εθνικοφρόνων και οπαδών της Αριστεράς στα όρια της πόλης.

Λίγο πριν τα μεσάνυχτα της 6 Οκτωβρίου 1946 μέλη της ΟΠΛΑ δολοφόνησαν την πλατεία Διοικητηρίου τον μοίραρχο Δημήτριο Κωφίτσα, υποδιοικητή της Εθνικής Ασφάλειας και εισηγητή του Έκτακτου Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης.

Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής κρατήθηκε σε απόσταση από τους κατακτητές και αρνήθηκε επανειλημμένως να τους δώσει πληροφορίες για καταζητούμενους κομμουνιστές.

Το βράδυ εκείνο επέστρεφε στο σπίτι του έπειτα από διασκέδαση. Τον συνόδευε ο επιθεωρητής δημοτικής. Στο ύψος της οδού Ιουστινιανού, τους πλησίασε ένας νεαρός και, πριν προλάβουν να αντιδράσουν, πυροβόλησε τον Κωφίτσα, σχεδόν εξ επαφής, στο κεφάλι. Ο δράστης κατάφερε να διαφύγει.

Οι ανακριτικές αρχές δεν μπόρεσαν να ανακαλύψουν τον δράστη και ποιους βρισκόταν πίσω του.

Περισσσότερα…

Political Pedia  >  

Δολοφονία Νίκου Νικηφορίδη

Ο Νίκος Νικηφορίδης γεννήθηκε το 1928 στην Αθήνα. Σε ηλικία 15 χρονών οργανώνεται στην ΕΠΟΝ.

Την 15 Μαρτίου 1950, πραγματοποιείται στη σουηδική πρωτεύουσα μια διεθνής συνδιάσκεψη για την ειρήνη, που έμεινε στην ιστορία ως «Συνδιάσκεψη της Στοκχόλμης». Στο τέλος της συνδιάσκεψης εκδίδεται η Έκκληση της Στοκχόλμης, που ζητούσε την πλήρη απαγόρευση των πυρηνικών οπλών και τον αφοπλισμό των δυο υπερδυνάμεων, ΗΠΑ και ΕΣΣΔ.

Ο Νικηφορίδης εντάσσεται στην κίνηση αυτή. Αυτό δεν περνά απαρατήρητο από την Ασφάλεια και στα τέλη του 1950 συλλαμβάνονται ο ιδεολόγος μαχητής της Ειρήνης μαζί με 14 ομοϊδεάτες του και παραπέμπονται στο Έκτακτο Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης για ανατρεπτική – αντεθνική δράση.

Ο Νίκος Νικηφορίδης καταδικάζεται με βάση τον περιβόητο ΑΝ 509 σε θάνατο και την 5 Μαρτίου 1951 εκτελείται, κατηγορούμενος μόνο για τις φιλειρηνικές του ιδέες, χωρίς να έχει διαπράξει κανένα έγκλημα.

Περισσότερα…

Political Pedia  >  

Δολοφονία Ντράγκουτιν Ντιμιτρίεβιτς

Ο Ντράγκουτιν Ντιμιτρίεβιτς ή Άπις ήταν Σέρβος αξιωματικός, φανατικός εθνικιστής.

11.06.1903: Αρχηγός ομάδας Σέρβων στρατιωτικών, εισβάλλει στα ανάκτορα του Βελιγραδίου και δολοφονεί τον βασιλιά Αλέξανδρο Οβρένοβιτς και τη σύζυγό του Δράγα. Στο θρόνο ανεβαίνει ο Πέτρος Καραγεώγεβιτς.

1906: Ο Δημητρίεβιτς και άλλοι κατηγορούνται για συνωμοσία, για την εκθρόνιση του βασιλιά Πέτρου.

1911: Ο Δημητρίεβιτς ιδρύει την μυστική οργάνωση «Ένωση ή Θάνατος» (γνωστή ως «Μαύρη Χειρ»). Οργανώνει και συνωμοσία για τη δολοφονία του Αυτοκράτορα της Αυστροουγγαρίας Φραγκίσκου Ιωσήφ.

Φεβρουάριος 1914: Οργανώνει συνωμοσία για τη δολοφονία του βασιλιά της Βουλγαρίας Φερδινάνδου.

18.06.1914: Ο διάδοχος της Αυστροουγγαρίας Φραγκίσκος-Φερδινάνδος και η σύζυγός του Σοφία Χότεκ δολοφονούνται στο Σεράγεβο. Η δολοφονίας θεωρείται ότι οργανώθηκε από την οργάνωση Μαύρη Χείρα.

1916: Οργανώνει στη Θεσσαλονίκη συνομωσία για τη δολοφονία του βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄. Μετά από παρακολούθηση, Έλληνες στρατιωτικοί τον συλαμβάνουν μαζί με Σέρβους στρατιωτικούς.

13.06.1913: Έπειτα από μια παρωδία δίκης ο Δημητρίεβιτς και επτά σύντροφοί του καταδικάζονται σε θάνατο και εκτελέστηκαν στη Θεσσαλονίκη. Ο τόπος ταφής τους κρατείται μυστικός.

1953: ο Τίτο αποκαθιστά τον Δημητρίεβιτς.

Περισσότερα…

Political Pedia  >  

Δολοφονία Στέφανου Βελδιμίρη

Η εσκεμμένη αδράνεια της υπηρεσιακής κυβέρνησης Δόβα συγκάλυπτε την τεράστια επιχείρηση της βίας και της νοθείας. Κρούσματα βιαιοπραγιών και τρομοκρατικών πράξεων σε βάρος υποψηφίων και οπαδών του Κέντρου και της Αριστεράς σημειωνόταν σε όλη τη χώρα.

Το όργιο της βίας εντάθηκε την τελευταία προεκλογική βδομάδα.
Την Πέμπτη 26 Οκτωβρίου 1961, τρεις μέρες πριν τις εκλογές της 29ης Οκτωβρίου, τα επεισόδια εντάθηκαν. Στο συνοικισμό Επταλόφου Θεσσαλονίκης άγνωστοι πυροβόλησαν εναντίον των Στέφανου Βελδεμίρη και Μόρφη Σεκούδη, ενώ τοιχοκολλούσαν προκηρύξεις του ΠΑΜΕ. Ο πρώτος τραυματίστηκε σοβαρά στο κεφάλι και μεταφέρθηκε στο Λαϊκό Νοσοκομείο. Ο Στέφ. Βελδεμίρης άφησε την τελευταία του πνοή στο νοσοκομείο την επομένη.

Και ενώ η αστυνομία βρισκόταν στα ίχνη των άγνωστων τρομοκρατών γίνεται γνωστό, μετά τις εκλογές, ότι ο άνθρωπος που πυροβόλησε τους δυο νέους ήταν ο χωροφύλακας Σπύρος Φιλίππου.

Περισσότερα…