Category Archives: Πρωθυπουργοί της Ελλάδας

Political Pedia  >  

Καραμανλής Κώστας

Κωνσταντίνος Αλεξάνδρου Καραμανλής

τ. Πρωθυπουργός

ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ Α’ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Στοιχεία Επικοινωνίας

Email: karamanlis.office@gmail.com
Διεύθυνση:
Αθήνα, Π. Κυριακού 21, ΤΚ 115 21, τηλ.: 210-6459006.

Προσωπικά Στοιχεία

Τόπος και Ημερομηνία γέννησης:
Γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 14.9.1956.
Οικογενειακή Κατάσταση:
Έγγαμος με τη Νατάσα Παζαΐτη.Έχει ένα γιο και μία κόρη.
Επάγγελμα:
Δικηγόρος – Διεθνολόγος
Σπουδές:
Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Οικονομικά στο Κολέγιο Deree. Μεταπτυχιακές σπουδές στο Fletcher School of Law and Diplomacy του Πανεπιστημίου Tufts της Βοστόνης με πτυχία master’s στις πολιτικές και οικονομικές επιστήμες. Κάτοχος διδακτορικού διπλώματος στη διπλωματική ιστορία.
Ξένες γλώσσες:
Αγγλική, Γερμανική, Γαλλική

Κοινοβουλευτικές Δραστηριότητες

Εξελέγη βουλευτής της Α΄ Θεσσαλονίκης με τη Ν.Δ. στις εκλογές του 1989 (Ιουνίου και Νοεμβρίου), του 1990, του 1993, του 1996, του 2000, του 2004, του 2007 και του 2009. Το 1989 εξελέγη γραμματέας του Προεδρείου της Βουλής. Επανεξελέγη τον Νοέμβριο του ίδιου έτους. Διετέλεσε μέλος της ελληνικής κοινοβουλευτικής αντιπροσωπείας στο Συμβούλιο της Ευρώπης.

Πολιτικές / Κοινωνικές Δραστηριότητες

Διετέλεσε υπουργός Πολιτισμού από 10.03.2004 έως 14.02.2006.
Εξελέγη από το 4ο Συνέδριο της Ν.Δ. Πρόεδρος του κόμματος (21.3.1997). Μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου Φοιτητών Νομικής (1976 – 1978). Στέλεχος της Ο.Ν.ΝΕ.Δ. και της Ν.Δ. (1974 – 1979) στον οργανωτικό και ιδεολογικό τομέα (1984 – 1989). Υπηρέτησε στο Πολεμικό Ναυτικό (1977 – 1979). ?σκησε δικηγορία (1984-1989) και δίδαξε πολιτικές επιστήμες, διπλωματική ιστορία και δίκαιο των επιχειρήσεων στο κολέγιο Deree, και στο πρόγραμμα ανταλλαγής φοιτητών Study in Greece (1983-1989). Ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος της φιλειρηνικής κίνησης ΚΙ.Π.Α.Ε.Α. και του Ελληνικού Κέντρου Προώθησης της Ευρωπαϊκής Ενοποίησης “Ευρώπη ΄92″. Μέλος της Κ.Ε. της Ν.Δ. από το 1993 έως το 1997. Διετέλεσε Γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού, Προγράμματος και Ενημέρωσης της Νέας Δημοκρατίας και μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου (1993 – 1995). Συνέγραψε το βιβλίο “Ο Ελευθέριος Βενιζέλος και οι Εξωτερικές Σχέσεις της Ελλάδος 1928 – 1932″. Το 1987 επιμελήθηκε και προλόγισε τις εκδόσεις “Το Πνεύμα και η Εποχή του Γκορμπατσόφ” και “Ιμπεριαλισμός: Η Περίπτωση της Αγκόλα”. Συμμετείχε στη συγγραφή του συλλογικού έργου “Ευρωπαϊκή Ενοποίηση και Βαλκανική Πολυδιάσπαση. Ο ρόλος της Ελλάδος” με τη μελέτη του “Η Μετακομμουνιστική Αναστάτωση στη Ν.Α. Ευρώπη”. Συνεργάσθηκε με τον “Οικονομικό Ταχυδρόμο” (1987 – 1989).

Political Pedia  >  

Παπαδήμος Λουκάς

Λουκάς ΠαπαδήμοςΠρωθυπουργός της Ελλάδας – Κυβέρνηση Παπαδήμου

O πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος ανέλαβε το δύσκολο έργο της επικύρωσης της Συμφωνίας της 26ης Οκτωβρίου, του Eurogroup και των διαπραγματεύσεων για την υπογραφή της δανειακής σύμβασης.
Γεννήθηκε στην Αθήνα και αποφοίτησε από το Κολλέγιο Αθηνών. Σπούδασε φυσική στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ). Ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές στην Ηλεκτρολογία – Μηχανολογία και έκανε διδακτορικό στα οικονομικά. Μέχρι το 1985 εργάστηκε ως βοηθός ερευνών και ειδικός επιστήμων στο ΜΙΤ και ως οικονομικός εμπειρογνώμων στην Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ.
Το 1985 ο Λουκά Παπαδήμος επέστρεψε στην Ελλάδα αναλαμβάνοντας οικονομικός σύμβουλος της Τράπεζας της Ελλάδος.
Το 1993 διορίστηκε υποδιοικητής της και τον επόμενο χρόνο διοικητής της Τράπεζας  της Ελλάδος, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2002. Το ίδιο έτος ανέλαβε αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και έμεινε σε αυτή τη θέση μέχρι το 2010.
Έχει διατελέσει μέλος του Συμβουλίου του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ιδρύματος (1994 - 1998), πρόεδρος της Υποεπιτροπής Νομισματικής Πολιτικής της Επιτροπής των Διοικητών των Κεντρικών Τραπεζών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (1993 - 1995) κ.α.
Αντίστοιχα σημαντική είναι και η ακαδημαϊκή του καριέρα. Την περίοδο 1975 - 1984 υπήρξε επίκουρος καθηγητής και στη συνέχεια αναπληρωτής καθηγητής στο Οικονομικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης ενώ το 1988 εξελέγη καθηγητής Οικονομικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το 2006 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Το 2010 τοποθετήθηκε άμισθος οικονομικός σύμβουλος του πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου.
Ο Λουκά Παπαδήμος θεωρείται, όπως και τα περισσότερα κορυφαία πολιτικά στελέχη των δύο κομμάτων εξουσίας, αλλά και ηγετικά στελέχη του χρηματοπιστωτικού συστήματος, μέλος της λέσχης Bildenberg.

Political Pedia  >  

Παπανδρέου Γιώργος

Γεώργιος Ανδρέα ΠαπανδρέουΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΑΧΑΪΑΣ – ΠΑΣΟΚ

τ. Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ

Στοιχεία Επικοινωνίας

Ιστοχώρος: papandreou.gr
Email: gap@politicalforum.gr
Διεύθυνση:
Αθήνα, Ιπποκράτους 22, TK 106 80, Τηλ.: 210-3665381.

Προσωπικά Στοιχεία

Τόπος και Ημερομηνία γέννησης:
Γεννήθηκε στο Saint Paul, Minnesota των Η.Π.Α. στις 16.6.1952, όπου ο πατέρας του και μετέπειτα πρωθυπουργός, Ανδρέας Παπανδρέου, κατείχε πανεπιστημιακή έδρα.
Οικογενειακή Κατάσταση:
Μητέρα του είναι η Μάργκαρετ Τσαντ από το Έλμχαρστ του Ιλινόις. Είναι εγγονός του πρώην πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου. Είναι παντρεμένος σε δεύτερο γάμο με την Άντα Παπαπάνου και έχει δύο παιδιά, τον 27χρονο Ανδρέα και την 19χρονη Μαργαρίτα-Έλενα.
Σπουδές:
Σπούδασε κοινωνιολογία στο Amherst College στη Μασαχουσέτη των ΗΠΑ, την περίοδο 1970 – 1975, πήρε μεταπτυχιακό δίπλωμα στην κοινωνιολογία της ανάπτυξης στο London School of Economics, Ηνωμένο Βασίλειο (1975 – 1977). Έχει πραγματοποιήσει μεταπτυχιακές σπουδές στη Στοκχόλμη και παρακολούθησε μεταπτυχιακά μαθήματα στο Κέντρο Διεθνών Σχέσεων στο αμερικανικό πανεπιστήμιο Χάρβαρντ. Έχει ζήσει και εργαστεί σε διάφορες χώρες (Η.Π.Α., Σουηδία, Καναδάς).
Ξένες γλώσσες:
Αγγλική, Γαλλική και Σουηδική.

Κοινοβουλευτικές Δραστηριότητες

Πρωθυπουργός της Ελλάδας από τις εθνικές εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009.

Η πολιτική του θητεία ξεκίνησε το 1981 όταν πρωτοεκλέχτηκε βουλευτής:

  • Βουλευτής Αχαΐας (1981 – 1996)
  • Βουλευτής Α’ Αθήνας (1996 – 2004)
  • Βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης (Μάρτιος 2004 – Σεπτ. 2007)
  • Βουλευτής Αχαΐας (Σεπτ. 2007)

Κυβερνητικές Δραστηριότητες

Η κυβερνητική εμπειρία του κ. Παπανδρέου μετρά ακριβώς 10 χρόνια. Οι δραστηριότητες που έχει αναλάβει στην κυβέρνηση ο τέως πρωθυπουργός είναι:

  • Υφυπουργός Πολιτισμού (Ιούλιος 1985 – Φεβρουάριος 1987)
  • Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (1988 – 1989)
  • Υφυπουργός Εξωτερικών (Οκτώβριος 1993 – Ιούλιος 1994)
  • Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (Ιούλιος 1994 – Σεπτέμβριος 1996)
  • Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών (Σεπτέμβριος 1996 – Φεβρουάριος 1999)
  • Υπουργός Εξωτερικών (Φεβρουάριος 1999 – Φεβρουάριος 2004)

Σημαντικές στιγμές ή παρεμβάσεις του Γιώργου Παπανδρέου στην πολιτική του σταδιοδρομία:

Ως υπουργός Εθνικής Παιδείας θέλησε να καθιερώσει το Εθνικό Απολυτήριο,το οποίο θα αντικαθιστούσε το υπάρχον απολυτήριο του Λυκείου. Ο επόμενος υπουργός Εθνικής Παιδείας, Γεράσιμος Αρσένης, έθεσε το Εθνικό Απολυτήριο στο ψυγείο.

Ως υπουργός Εξωτερικών δραστηριοποιήθηκε στην προσέγγιση και στην επίλυση των διαφορών ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία και πήρε πολλές ειρηνευτικές πρωτοβουλίες παγκόσμια όπως η προώθηση της ιδέας της Ολυμπιακής Εκεχειρίας.

Πολιτικές / Κοινωνικές Δραστηριότητες

Στις 8 Φεβρουαρίου 2004 εξελέγη πρόεδρος του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος – ΠΑΣΟΚ μετά από ψηφοφορία, στην οποία συμμετείχαν περισσότεροι από 1.000.000 πολίτες, μέλη και μη του ΠΑΣΟΚ, όντας ο μοναδικός υποψήφιος, και προσπάθησε να προωθήσει την ανασυγκρότηση του ΠΑΣΟΚ σε όλα τα επίπεδα.

Μετά την ήττα του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου 2007, ο Γιώργος Παπανδρέου δήλωσε το βράδυ της ίδιας μέρας ότι θα ζητήσει την ανανέωση της εμπιστοσύνης της βάσης του κόμματος. Λίγο αργότερα ο Ευάγγελος Βενιζέλος δήλωσε εμμέσως πλην σαφώς ότι θα είναι και αυτός διεκδικητής της προεδρίας του ΠΑΣΟΚ. Ο Γ. Παπανδρέου δέχτηκε πολλές πιέσεις, τόσο από στελέχη του κόμματος, τα οποία τον πίεσαν να μην διεκδικήσει εκ νέου την προεδρία του κινήματος, όσο και από τους πολίτες, οι οποίοι σύμφωνα με δημοσκοπήσεις τον θεώρησαν υπεύθυνο για το δυσμενές αποτέλεσμα των εκλογών, όμως αργότερα σε νέες δημοσκοπήσεις η δημοφιλία του επανέκαμψε. Τελικά αναδείχτηκε και πάλι πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές της 11ης Νοεμβρίου, με τον Ευάγγελο Βενιζέλο να βρίσκεται στη δεύτερη θέση και τον Κώστα Σκανδαλίδη στην τρίτη.

Στις 30 Ιουνίου του 2008 επανεξελέγη ομόφωνα πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, κατά το 23ο συνέδριο της οργάνωσης στο Λαγονήσι. Στις 7 Ιουνίου 2009 κέρδισε στις ευρωεκλογές με 36,7 % (4,4 μονάδες περισσότερο από την Νέα Δημοκρατία). Ήταν η πρώτη του νίκη στις αναμετρήσεις του με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή.

Έχει διατελέσει:

  • Πρόεδρος του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος
  • Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς
  • Αντιπρόεδρος του Διεθνούς Κέντρου Ολυμπιακής Εκεχειρίας
  • Συντονιστής της Επιτροπής για την ανάληψη της Ολυμπιάδας του 2004 από τη χώρα μας και Αρμόδιος για την διεκδίκηση των Ολυμπιακών Αγώνων του 1996 και του 2004.
  • Αντιπρόεδρος του Κέντρου Μελετών και Αυτομόρφωσης

Είναι μέλος των Δ.Σ:

  • Ίδρυμα Μεσογειακών Μελετών
  • Helsinki Citizen Assembly
  • Πρωτοβουλία για τη Συνεργασία στα Βαλκάνια
  • Ίδρυμα Μεσογειακών Μελετών
  • Ίδρυμα Γεωργίου Παπανδρέου

Βιβλία του: “1974-90: Στην Τροχιά της Ιστορίας” και “Το Δένδρο και το Δάσος” (1996)

Διακρίσεις:

  • Περού, Λίμα – Παρασημοφόρηση από τον ΥΠΕΞ Περού κ. Allan Wagner Tizon, με τον «Μεγαλόσταυρο» Ήλιος του Περού, 31 Οκτωβρίου 2003
  • ΗΠΑ, Ουάσιγκτον – Βραβείο: Υπερασπιστής της Δημοκρατίας του Parliamentarians for Global Action Κοινοβουλευτικοί για Παγκόσμια Δράση, 17 Σεπτεμβρίου, 2003
  • Ιταλία – Ο Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Αξίας (2003)
  • Ουγγαρία – Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος της Αξίας (2003)
  • Βράβευση του Υπουργού Εξωτερικών κ. Γιώργου Α. Παπανδρέου με το ανθρωπιστικό βραβείο «Jackie Robinson» από United States Sport Academy (U.S.S.A.) (26 Ιουλίου 2002)
  • Βατικανό – Ο Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Πίου ΙΧ από τον Πρέσβη της Αγίας Έδρας Mgr Paul Tabet, Εκπρόσωπο του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β’ (Αθήνα, 11 Νοεμβρίου 2002)
  • Πορτογαλία – Ο Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Infante dom Henrique (2002)
  • Βέλγιο – Ο Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Στέμματος (2001)
  • Ισπανία – Ο Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Ισαβέλλας της Καθολικής (2001)
  • Eastwest Institute 2000 Awards – Peace Building Awards . Βραβείο «Σημαίνων ανήρ του έτους 2000. Στον Υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Α. Παπανδρέου και στον Υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας Ismail Cem, για τις εξαιρετικές υπηρεσίες που προσέφεραν στην βελτίωση των διμερών σχέσεων (2 Μαΐου 2000)
  • Γερμανία – Ο Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Αξίας, πρώτης τάξεως (2000)
  • Αναγόρευση σε Μέγα ταυροφόρο του Τάγματος των Ορθοδόξων Σταυροφόρων του Παναγίου Τάφου και Απονομή του Μεγαλόσταυρου από τον Πατριάρχη της Αγίας Πόλεως Ιερουσαλήμ και πάσης Παλαιστίνης Διόδωρο Α’ (30 Σεπτ. 1999)
  • Σουηδία – Ο Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Πολικού Αστέρος (1999)
  • Αυστρία – Ο Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Τιμής, πρώτης τάξεως (1999)
  • Εσθονία – Ο Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Λευκού Αστέρος (1999)
  • Ισπανία – Ο Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Πολιτικής Αξίας (1998)
  • Έλαβε βραβεία από το Ίδρυμα Μπότση για τους αγώνες του υπέρ της ελεύθερης ραδιοφωνίας (1988)
  • Ειδικό Βραβείο Ειρήνης και Φιλίας Αμπντί Ιπεκτσί (Ιούνιος 1997) «για τη δραστηριότητά του υπέρ της Ελληνο-Τουρκικής Προσέγγισης κατά την περίοδο 1995 – 1996, ως Υπουργού Παιδείας»
  • Βραβείο από την Οργάνωση «SOS Ρατσισμός» για την προσφορά του στον αγώνα ενάντια στο Ρατσισμού και την Ξενοφοβία (1996)
  • Πολωνία – Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος της Πολωνικής Δημοκρατίας (1996)
  • Φινλανδία – Ο Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Λέοντος (1996)
  • Ουκρανία – Ταξιάρχης του Τάγματος του Yaroslav (1996)
Political Pedia  >  

Πικραμμένος Παναγιώτης

Πρωθυπουργός Πικραμμένος Παναγιώτης - Υπηρεσιακή Κυβέρνηση

Γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι γιός του Όθωνα Πικραμμένου, ιδιοκτήτη της “Εταιρίας Ελληνικού και Ξένου Τύπου”, με καταγωγή από την Πάτρα. Από την πλευρά του πατέρα του παππούς του είναι ο Τάκης Πικραμμένος, ιδρυτής της εταιρείας, ενώ από την πλευρά της μητέρας του κατάγεται από την παλιά οικογένεια Χαιρέτη.

Αποφοίτησε το 1963 από την Γερμανική Σχολή Αθηνών και σπούδασε νομικά στην Νομική Σχολή Αθηνών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές με θέμα το Δημόσιο Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο Παρισίων ΙΙ.

Ακολούθησε καριέρα δικαστικού διοριζόμενος στις 5 Ιουνίου 1976 εισηγητής του Συμβουλίου της Επικρατείας. Το 1978 προήχθη σε πρωτοδίκη, το 1981 σε πάρεδρο, το 1993 σε σύμβουλο και το 2007 σε αντιπρόεδρο υπαγόμενος στο Ε΄ τμήμα του Σ.τ.Ε. Το 2010 επελέγη για την προεδρία του Συμβουλίου της Επικρατείας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τον Μάϊο του 2012 οπότε και έλαβε εντολή σχηματισμού υπηρεσιακής κυβέρνησης ως πρωθυπουργός της Ελλάδας σύμφωνα με το άρθρο 37 του Συντάγματος.

Την περίοδο 2005 – 2010 διετέλεσε γενικός διευθυντής της Εθνικής Σχολής Δικαστών. Έχει συμμετάσχει σε αρκετές νομοπαρασκευαστικές επιτροπές ενώ την περίοδο 1992 – 1993 εργάστηκε στο νομικό γραφείο του πρωθυπουργού. Ως δικαστικός έχει εκδόσει σημαντικές αποφάσεις. Έκρινε αντισυνταγματική την προσωποκράτηση για χρέη ενώ ήταν εισηγητής στην υπόθεση του δασικού νόμου (2003), στην υπόθεση του Μουσείου της Ακρόπολης και στην υπόθεση του γηπέδου της Α.Ε.Κ. απαγορεύοντας την κατασκευή του.

Στις 16 Μαΐου 2012, έλαβε από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια την εντολή σχηματισμού Υπηρεσιακής Κυβέρνησης για να οδηγήσει την χώρα σε Εκλογές. Το βράδυ της ίδιας ημέρας ορκίστηκε Πρωθυπουργός, ενώ η δεκαεπταμελής κυβέρνησή του ορκίστηκε υπό τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, στο Προεδρικό Μέγαρο, στις 17 Μαΐου 2012.

Political Pedia  >  

Σαμαράς Αντώνης

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ – ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ 9.6.14

ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ

Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας

Στοιχεία Επικοινωνίας

Ιστοχώρος: antonis-samaras.gr
Email: asamaras@parliament.gr
Διεύθυνση:
Αθήνα, Ρηγίλλης 18, ΤΚ 106 74, Τηλ: 210-7418230, 210-7418232, Fax: 210-7418235

Προσωπικά Στοιχεία

Τόπος και Ημερομηνία γέννησης: O εγγονός του παλιού βουλευτή Θεσσαλονίκης Αλέξανδρου Ζάννα και ανηψιός του πρώην βουλευτή Μεσσηνίας της ΕΡΕ Γεωργίου Σαμαρά από το γένος της μητέρας του Ελένης Ζάννα δισέγγονος της συγγραφέως Πηνελόπης Δέλτα γεννήθηκε στην Αθήνα στις 23.5.1951.

Οικογενειακή Κατάσταση: Έγγαμος με τη Γεωργία Κρητικού. Έχουν δύο παιδιά, την Ελένη και τον Κωνσταντίνο.

Επάγγελμα: Οικονομολόγος

Σπουδές: Το 1969, αποφοίτησε από το Κολλέγιο Αθηνών και στη συνέχεια σπούδασε οικονομικά στο αμερικανικό πανεπιστήμιο Αμχερστ και Διοίκηση Επιχειρήσεων στο Χάρβαρντ. Το 1974, ολοκλήρωσε τη διδακτορική διατριβή του με θέμα “Σχέσεις Πολυεθνικών Εταιρειών και Κυβερνήσεων”.

Ξένες γλώσσες: Αγγλικά άρτια, Γαλλικά άρτια και Ιταλικά μέτρια

Κοινοβουλευτικές Δραστηριότητες

Από το 1977 έως το 1993 εκλέγεται συνεχώς Βουλευτής Μεσσηνίας στο ψηφοδέλτιο της Ν.Δ. Το 1993 εκλέγεται Βουλευτής Μεσσηνίας με την Πολιτική Άνοιξη, της οποίας υπήρξε Πρόεδρος έως το 2004. Στις βουλευτικές εκλογές της 22ας Σεπτεμβρίου 1996, πήρε μέρος για δεύτερη φορά ως αρχηγός της ΠΟΛΑΝ, αλλά το κόμμα του δεν συγκέντρωσε το απαραίτητο όριο 3% και έμεινε εκτός Κοινοβουλίου.

Κατά την περίοδο 2004 – 2007 διατελεί μέλος:

  • στην Επιτροπή Προϋπολογισμού
  • την Επιτροπή Ελέγχου του Προϋπολογισμού
  • την Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής
  • την Επιτροπή Κοινοβουλευτικής Συνεργασίας Ε.Ε. – Ρωσίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Το 2007 επανεκλέγεται Βουλευτής Μεσσηνίας της Νέας Δημοκρατίας.

Κυβερνητική Δράση

  • Υπουργός Οικονομικών (2.7.1989 – 12.10.1989)
  • Υπουργός Εξωτερικών (23.11.1989 – 16.2.1990)
  • Υπουργός Εξωτερικών (11.4.1990 – 8.8.1991)
  • Υπουργός Εξωτερικών (8.8.1991 – 14.4.1992)
  • Υπουργός Πολιτισμού (8.1.2009 – 7.10.2009)

Πολιτικές / Κοινωνικές Δραστηριότητες

Το 1976, υπήρξε υπεύθυνος του Σπουδαστικού Τμήματος και μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΟΝΝΕΔ.

Στις 8 Δεκεμβρίου 1989, στις εκλογές που διεξήγαγε η Κοινοβουλευτική Ομάδα για την ανάδειξη των βουλευτών που θα πλαισίωναν την Κεντρική Επιτροπή της Ν.Δ., εξελέγη πρώτος με 95 ψήφους. Τον Ιούλιο του ίδιου έτους, αναλαμβάνει για πρώτη φορά κυβερνητικό αξίωμα ως υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση Τζαννή Τζαννετάκη, ενώ την περίοδο 1990 – 1992 διατελεί Υπουργός Εξωτερικών των κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας.

Στις 13 Απριλίου 1992, ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης, τον απέπεμψε από το αξίωμα του υπουργού Εξωτερικών, εκτιμώντας ότι η αδιάλλακτη στάση του σχετικά με την αναγνώριση της ΠΓΔΜ, διασπούσε την ενιαία γραμμή της κυβέρνησης και έπληττε την διαπραγματευτική της ικανότητα.

Στις 21 Οκτωβρίου 1992, μετά τη σύνοδο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Ν.Δ., παραιτήθηκε από βουλευτής λόγω της διαφωνίας του με την κυβερνητική πολιτική στο θέμα της ΠΓΔΜ και αντικαταστάθηκε από τον πρώτο αναπληρωματικό βουλευτή Μεσσηνίας, Π. Φωτέα.

Στις 30 Ιουνίου 1993, ίδρυσε το νέο πολιτικό φορέα Πολιτική Ανοιξη (ΠΟΛ.ΑΝ.), ο οποίος σύμφωνα με τη διακήρυξή του εξέφραζε την υπέρβαση του διπολισμού στην πολιτική ζωή της χώρας και άνοιγε μια νέα σελίδα στην αξιοποίηση των δυνάμεων του ελληνικού έθνους πέρα από τεχνητά ιδεολογικά σύνορα. Στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 10 Οκτωβρίου 1993, πήρε μέρος ως αρχηγός της ΠΟΛΑΝ η οποία συγκέντρωσε 4,88% και εξέλεξε 10 βουλευτές.

Την 1η Ιουνίου 1997, στο 1ο συνέδριο της ΠΟΛΑΝ, επανεξελέγη δια βοής πρόεδρος του κόμματος.

Τον Ιανουάριο του 1998, ως αρχηγός της Πολιτικής Άνοιξης, υπήρξε συνιδρυτής του ευρωπαϊκού κόμματος “Ενωση για την Ευρώπη” μαζί με τους αρχηγούς άλλων τεσσάρων ευρωπαϊκών κομματων (Φιλίπ Σενγκέν-Γαλλικό Γκολικό Κόμμα, Σίλβιο Μπερλουσκόνι-Φόρτσα Ιτάλια, Μπέρτιε Αχέρν-Fianna Fail, Μανουέλ Μοντέιρο-Πορτογαλικό Λαϊκό Κόμμα).

Στις 18 Φεβρουαρίου 2000, ανακοίνωσε ότι η “Πολιτική Άνοιξη” θα απόσχει από τις εκλογές της 9ης Απριλίου του 2000, αλλά θα συνέχιζε να υπάρχει και να παρεμβαίνει στην πολιτική ζωή του τόπου.

Στις εκλογές του Μαρτίου του 2004 με δήλωσή του υποστήριξε την ψήφο στη Ν.Δ. και στις 13 Μαϊου του ιδίου χρόνου, ανακοίνωσε την αναστολή λειτουργίας της Πολιτικής Άνοιξης. Λίγες ημέρες μετά την αναστολή της λειτουργίας της Πολιτικής Άνοιξης, επανεντάχθηκε στη Ν.Δ. και στις ευρωεκλογές του Ιουνίου, εξελέγη για πρώτη φορά ευρωβουλευτής. Στις 13.6.1999 δεν εξελέγη ευρωβουλευτής με τη ΠΟΛ.ΑΝ., ενώ στις 13.6.2004 εξελέγη με τη Ν.Δ. και την 1η Οκτωβρίου 2007 παραιτήθηκε από ευρωβουλευτής, επειδή εξελέγη βουλευτής στο εθνικό κοινοβούλιο