Political Pedia  >   Πολιτικές δολοφονίες

Ο εφιάλτης του Χορτιάτη

Το 1944 εντείνεται η δράση των ιδιότυπων Ταγμάτων Ασφαλείας. Κυρίαρχη προσωπικότητα των παραστρατιωτικών αυτών ομάδων, που εξοπλίστηκαν από τους Γερμανούς, ήταν ο συνταγματάρχης Γ. Πούλος, φανατικός αντικομμουνιστής.

Το τάγμα του Πούλου με το όνομα Ελληνικό Εθελοντικό Τάγμα, συγκροτήθηκε την άνοιξη του 1943. Είχε στη δύναμή του 400 φανατικούς αντικομμουνιστές. Ο Πούλος είχε ως κύριο συνεργάτη ένα λοχία της γερμανικής Μυστικής Αστυνομίας Στρατού GFP, τον Φριτς Σούμπερτ. Ο Σούμπερτ ήταν ένας αδίστακτος σαδιστής με προηγούμενη δράση στην Κρήτη και ιδιαίτερο μίσος κατά αθώων και αμάχων. Είχαν το αρχηγείο τους στην οδό Π. Μελά 32.

Ο Σούμπερτ είχε κι αυτός συγκροτήσει παρόμοιο σώμα στην Κρήτη από πρώην κατάδικους και εγκληματίες με στόχο τα αντίποινα εναντίον αμάχων. Οι Σουμπερτέοι φορούσαν περιβραχιόνια με τα γράμματα «ΕΑΚΚ» (Εθνικό Απόσπασμα Καταδίωξης Κομμουνιστών).

Οι δύο αυτές παραστρατιωτικές οργανώσεις ευθύνονται για σειρά εγκληματικών επιχειρήσεων στη Μακεδονία στη διάρκεια των οποίων δολοφόνησαν άγρια εκατοντάδες πολίτες, άνδρες, γυναίκες και παιδιά χωρίς διάκριση. Ανάμεσά τους οι ομαδικές εκτελέσεις σε Γιαννιτσά, Ασβεστοχώρι, Γοργόπη Κιλκίς και Χορτιάτη.

Το Σάββατο 2 Σεπτεμβρίου 1944, ένα γερμανικό στρατιωτικό όχημα με έναν αξιωματικό του Υγειονομικού και δύο στρατιώτες συνόδευαν δυο Έλληνες υπαλλήλους του Οργανισμού ‘Ύδρευσης του Δήμου Θεσσαλονίκης στο ρωμαϊκό υδραγωγείο έξω από την κοινότητα Χορτιάτη Θεσσαλονίκης.

Εκεί τους είχε στήσει ενέδρα μια διμοιρία ανταρτών του ΕΛΑΣ. Στη σύντομη συμπλοκή που ακολούθησε σκοτώθηκε ο Γερμανός αξιωματικός και ένας υπάλληλος του Οργανισμού Ύδρευσης. Ο άλλος Γερμανός στρατιώτης κατόρθωσε να διαφύγει τραυματισμένος και να φτάσει στο Ασβεστοχώρι.

Το μεσημέρι, έφτασε στον Χορτιάτη μια γερμανική φάλαγγα με επικεφαλής τον λοχία των «SS» Φριτς Σούμπερτ και τον καπετάνιο των Σουμπερτέων Γ. Καπετανάκη με ένα λόχο των Ταγμάτων Ασφαλείας. Οι κατακτητές και οι συνεργάτες τους όρμησαν στο χωριό και με φωνές, απειλές και βιαιοπραγίες ανάγκασαν όλους τους κατοίκους του χωριού – άνδρες, γυναίκες, γέρους, παιδιά, μάνες με βρέφη στην αγκαλιά – να συγκεντρωθούν στην πλατεία. Οι ταγματασφαλίτες είχαν αναπτυχθεί στις παρυφές του χωριού και σκότωναν επιτόπου όποιον προσπαθούσε να διαφύγει.

Ο Σούμπερτ άρχισε ανακρίσεις για το φονικό στο ρωμαϊκό υδραγωγείο από τις οποίες δεν προέκυψε τίποτα, παρά τα βασανιστήρια που υπέστησαν οι ανακρινόμενοι. Τότε εκείνος διέταξε την καταστροφή του χωριού και τον αφανισμό των κατοίκων του. Οι κάτοικοι του χωριού χωρίστηκαν σε δύο ομάδες και οδηγήθηκαν στους φούρνους των οικογενειών Ε. Ντακούδη και Α. Γκουραμάνη.

Εκεί με τη χρήση φλογοβόλων και εμπρηστικής σκόνης κάηκαν ζωντανοί. Παράλληλα, λεηλατείται και καίγεται το χωριό. Απολογισμός: 147 νεκροί και 300 κατεστραμμένα σπίτια, το κοινοτικό καφενείο και το ξενοδοχείο του χωριού. Από τους 147 νεκρούς 19 ήταν άνδρες ενήλικες και ηλικιωμένοι, 79 γυναίκες από 17 μέχρι 91 ετών και 49 παιδιά κάτω των 16 ετών.

Στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου Χορτιάτη, στο Μηνιαίο του Ιουνίου υπάρχει στη σελίδα 134 η ακόλουθη σημείωση:
«Η καταστροφή του χωργιού μας έγινε εις το 1944 κατά μήνα Σεπτέμβριο εις τας (2) δύο Σεπτεμβρίου εκάϊσαν δε και εφονεύθησαν 147 ούτοι δε οι περισσότεροι εψίθισαν εις τον φούρνον ζωντανοί υπό Γερμανών κατακτητών και Ταγματαλιτών οίτινες εξεπεριτούσαν τους Γερμανούς ούτοι δε ανήθικοι Έλληναις. Γ. Ψαρράς Ιεροψάλτης του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου».

Ο Σούμπερτ μετά την ολοκλήρωση του έργου του ανέφερε τηλεφωνικά στους ανωτέρους του:
«Καταδιώξαμε τους κατοίκους του Χορτιάτη μέχρι θανάτου!».

Στην υπ’ αριθ. 1329/ 25-9-45 απόφαση του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης διαβάζουμε:
«… Εν Χορτιάτη τη 2.9.44, άγνωστοι γερμανοί στρατιώται και άνδρες των Ταγμάτων Σούμπερτ, εκ προμελέτης, απεφάσισαν και εσκεμμένως εξετέλεσαν ανθρωποκτονίαν εναντίον 154 ανδρών και γυναικοπαίδων, κατοίκων του χωριού Χορτιάτη, ρίψαντες τους παθόντες εις αναμμένας πυράς ή πλήξαντες αυτούς δια πυροβόλων όπλων και αιχμηρών μαχαιριών εις διάφορα του σώματός των μέρη, εκ των πληγμάτων δε τούτων και μόνης ενεργού αιτίας επήλθεν ο θάνατος αυτών …».

Την 14 Σεπτεμβρίου 1944 τα τάγματα των Πούλου και Σούμπερτ εισέβαλαν στα Γιαννιτσά, που δύο μέρες πριν είχαν καταλάβει ένοπλα τμήματα ανταρτών. Οι ταγματασφαλίτες λεηλάτησαν την κωμόπολη, έκαψαν το 1/3 των σπιτιών και εκτέλεσαν 100 κατοίκους.

Την 24 Σεπτεμβρίου 1944 η ομάδα του ταγματασφαλίτη Αντ. Δάγκουλα πραγματοποίησε «μπλόκο» στην Τούμπα. Αποτέλεσμα, 7 πολίτες νεκροί.

Την 26 Σεπτεμβρίου 1944, μια ομάδα ανταρτών επιτέθηκε στο Σανατόριο Ασβεστοχωρίου Θεσσαλονίκης για να εξασφαλίσει φάρμακα. Στη συμπλοκή που ακολούθησε σκοτώθηκε ένας Γερμανός γιατρός και τραυματίστηκε ένας Γερμανός στρατιώτης. Στη συνέχεια, ισχυρές γερμανικές δυνάμεις με τη βοήθεια των ανθρώπων του Σούμπερτ περικύκλωσαν το Ασβεστοχώρι και ξέσπασαν στους άμαχους. Συνέλαβαν 19 Ασβεστοχωρίτες, που τους κατηγόρησαν ότι είχαν σχέση με την Αντίσταση. Τους εκτέλεσαν στην περιοχή Εξοχή και τους έθαψαν σε λάκκο που τους είχαν βάλει να σκάψουν οι ίδιοι.

Την 31 Σεπτεμβρίου 1944, άνδρες του Τάγματος του Δάγκουλα όρμησαν στην Ευκαρπία και εκτέλεσαν 14 πολίτες στο λατομείο της περιοχής. Τους τελευταίους μήνες της Κατοχής, η Θεσσαλονίκη και η ευρύτερη περιοχή βίωσε καταστάσεις σκληρής δοκιμασίας.

ΤΑ «ΤΑΓΜΑΤΑ ΕΥΖΩΝΩΝ» ή «ΤΑΓΜΑΤΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ»

Την 7 Απριλίου 1943 οι γερμανικές αρχές Κατοχής τοποθέτησαν νέα κυβέρνηση υπό τον Ι. Ράλλη, δεδηλωμένο «αντικομμουνιστή», που είχε την κάλυψη πολιτικών από διάφορα κόμματα και του αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού που τον όρκισε.

Μετάβαση σε: Επόμενη >>