Political Pedia  >   Πολιτικές δολοφονίες

Γιάννης Ζέβγος

Μα ο Σολωμός υμνολογεί την ελευθεριά. Οι φλογεροί στίχοι του σαν πυρφόρα αστροπελέκια τινάζονται ενάντια στη σκλαβιά και στους τύραννους. «Σε γνωρίζω από την κόψη του σπαθιού την τρομερή, σε γνωρίζω από την όψη, που με βιά μετράει τη γη», έτσι αρχίζει ο «ύμνος προς την ελευθερία». Ο ποιητής γνωρίζει την ελευθερία απ’ την τρομερή κόψη του σπαθιού.
Όπου τρομερά χέρια αντρειωμένα και καρδιές άτρομες ανεμίζουν το σπαθί ενάντια στους τυράννους, εκεί ο ποιητής αναμετράει την ελευθερία που με βιά μετράει όλη τη γη. Ο ποιητής βροντοφωνάζει πως την ελευθεριά δεν τη ζητιανεύουν, ούτε την παίρνουν χάρισμα. Χαιρετίζει την ελευθεριά που βγαίνει από θυσίες: «απ’ τα κόκκαλα βγαλμένη – των Ελλήνων τα ιερά – και σαν πρώτα αντρειωμένη – χαίρε, ω, χαίρε ελευθεριά».

Σαλπίζει μεγαλόστομα πως η ελευθεριά βγαίνει από αγώνες τρανούς, που απαιτούν θυσίες και ηρωισμούς. Αυτές οι δύο πρώτες στροφές περικλείνουν σε ποιητική μορφή όλη την ουσία, όλο το νόημα της ιστορικής νομοτέλειας. Ο Μαρξ είπε κάποτε πως η επανάσταση είνε ατμομηχανή της ιστορίας. Κι ο Σολωμός που σ’ άλλα του ποιήματα είνε ιδεαλιστής, όμως εδώ συνεπαρμένος απ’ τον αντίλαλο των καρυοφυλλιών, που απόμακρος έφτανε στη Ζάκυνθο, αναφωνεί στον ύμνο πως η πρόοδο, η ελευθεριά καταχτιόνται με τη βία, εξαγοράζονται με εκατόμβες.

Τώρα τι κοινό έχει η ελληνική πλουτοκρατία με το μεγαλόστομο του Σολωμού ύμνο. Στα 1821 τον αγώνα για τη λευτεριά τον κίνησαν και σήκωσαν τις θυσίες του οι λαϊκές μάζες. Οι Έλληνες αστοί και κοτζαμπάσηδες πήραν από τα χέρια τους την υπόθεση της ελευθεριάς και την ανάθεσαν στα επίβουλα χέρια των τυράννων, της «Ιερής Συμμαχίας», ενώ ο ποιητής καταφέρεται ενάντια «στους βασιληάδες – που έχουν ένωση ιερή».

Οι Έλληνες αστοτσιφλικάδες δουλόπρεποι στους ξένους δυνάστες, τυραννικοί απέναντι στον ελληνικό λαό, έπνιξαν την ελευθεριά που βγήκε στα 1821 απ’ τα κόκκαλά του. Στην εσωτερική και εξωτερική τους πολιτική ενσαρκώνουν την τυραννία που ενάντιά της εξεγέρθηκε ο ποιητής. Σαν τύραννοι πιέζουν τις δημιουργικές ικανότητες του λαού και τον κρατούν στη φτώχεια, στην αμορφωσιά, στην εξαθλίωση.

Ρόλο τυράννου έπαιξαν εκστρατεύοντας στην Ουκρανία, για να πνίξουν την επανάσταση των Ρώσσων εργατών, που έσπαζαν τις αλυσσίδες τους. Ρόλο τυράννου έπαιξαν περνώντας στη Μικρασία για να υποδουλώσουν τους ξένους πληθυσμούς και για να εξανδραποδίσουν τους ελληνικούς.

Και σήμερα; Μεγαλύτερος σαρκασμός δεν μπορεί να γίνει ενάντια στο Σολωμό, από το να χρησιμοποιούν οι Έλληνες πλουτοκράτες τον «ύμνο στην ελευθεριά» εθνικό τους ύμνοκαι τις λίγες ελευθερίες που μένουν απ’ την κληρονομιά του 1821 στον ελληνικό λαό να ζητάν να τις αφαιρέσουν.

Ο Σολωμός στις θυελλώδικες στροφές του εξύμνησε τον ηρωικό αγώνα που διεξήγαγε το εργαζόμενο έθνος επιζητώντας «ή τη νίκη ή τη θανή». Απεικόνισε τη φριχτή του πάλη με τον τύραννο με ασύγκριτες σε έξαρση και παραστατικότητα στροφές «Ακούω κούφια τα τουφέκια – ακούω σμίξιμο σπαθιών – ακούω ξύλα, ακούω πελέκια – ακούω τρίξιμο δοντιών».

Ποιος δε νοιώθει πως ο ύμνος αυτός αναπαρασταίνει το μεγάλο λαϊκό αγώνα για τη λευτεριά, τον αγώνα που ωριμάζει και αναπτύσσεται σε ασύγκριτα πιο μεγάλες, πιο γιγάντιες, πιο επικές διαστάσεις. Ωστόσο η πλουτοκρατική ολιγαρχία όπως κλέβει τον ιδρώτα του ελληνικού λαού, όπως κλέβει και σφετερίζεται τις ένδοξες επαναστατικές του παραδόσεις, έτσι κλέβει και σφετερίζεται και την πνευματική δημιουργία που παρήγαγαν τα καλύτερα πνεύματα του ελληνικού λαού.

Ένα από τα πιο καλά πνευματικά δημιουργήματα του έθνους είνε ο «ύμνος στην Ελευθερία» του Σολωμού. Και η τραγική ειρωνεία για το Σολωμό και εγκληματική βεβήλωση για το έργο του είνε πως το χρησιμοποιεί η ελληνική πλουτοκρατία για να κρύψει το βαθειά ανελεύθερο χαρακτήρα της, την τυραννική της φύση και να εξυπηρετήσει την αντεθνική, την τυραννική της πολιτική.

Δημοσιεύτηκε στον «Ριζοσπάστη» της 21.03.1936

Το δεύτερο:

1821 ΚΑΙ ΞΕΝΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ

Η μεγάλη λαϊκή Επανάσταση του 1821 δεν ήταν τυχαίο και μεμονωμένο ιστορικό γεγονός. Πριν το 1821 σειρά ολόκληρη από επαναστάσεις έσπαζαν τις φεουδαρχικές σχέσεις κι’ άνοιγαν καινούργια περίοδο στην ιστορία της ανθρωπότητας. Η μεγάλη γαλλική επανάσταση του 1789 συγκλόνισε ολόκληρο τον κόσμο, ξαπόλησε τις συμπυκνωμένες επαναστατικές δυνάμεις και άνοιξε την περίοδο των εθνικών πολέμων και αστικοδημοκρατικών επαναστάσεων.

Το 1821 βρίσκεται στη γραμμή αυτών των επαναστατικών κινημάτων, απ’ αυτά πήρε τις οργανωτικές και ιδεολογικές αρχές και το ξέσπασμά της προκάλεσε το ενδιαφέρο των αντιμαχομένων κοινωνικών δυνάμεων σ’ ολόκληρη την Ευρώπη.

Μετάβαση σε: << Προηγούμενη Επόμενη >>