Political Pedia  >   Πολιτικές δολοφονίες

Γιάννης Ζέβγος

Η ανάκριση γινόταν στο Γραφείο Α2 Γ’ Σώματος Στρατού. Στην ΕΣΑ ενώ μας περιόριζαν μέσα, μας έλεγαν να λέμε στον κόσμο ότι είμεθα ελεύθεροι. Παράλληλα μας έλεγαν αν δεν υπογράψουμε αυτά που μας λένε, δεν καθαρίζεται η θέση μας. Πρέπει να υπογράψετε γιατί έτσι θα σώσουμε την Ελλάδα από τους Σλάβους.

Ο Κύρου μας μίλησε προτού αρχίσει τις εργασίες η Επιτροπή: Παιδιά, εσείς θα σώσετε την Ελλάδα και θα έχετε ό,τι θέλετε από μας κ.λ.π. Μας πλήρωναν εκτός που τρώγαμε στην ΕΣΑ, το Γ’ Σώμα 10 χιλιάδες την ημέρα. Επίσης και εκτός του ημερομίσθιου μας δίναν και συγκεντρωμένα χρήματα π.χ. εμένα μου δώσαν δυο φορές από 50 χιλιάδες.

Το Γιώργη Ζαφίρη (μάρτυρα του Κύρου) είδα να τον δίνουν δυο φορές, μια φορά 100 χιλ. και άλλη φορά 150 χιλ. Εγώ δεν εξετάστηκα σαν μάρτυρας στον ΟΗΕ, αλλά υπάρχει η κατάθεσή μου που έγινε στο γραφείο Α2 Γ’ Σώματος Στρατού όπως ήθελε ο Κύρου και μου τη φέραν ύστερα από τρεις μέρες στην ΕΣΑ και την υπόγραψα. Επίσης μου ζήτησαν και τους έκανα σχεδιάγραμμα του Μπούλκες.

Ανακαλώ και διαψεύδω και τους άλλους ομοίους μου που εξετάστηκαν σαν μάρτυρες της ελληνικής Κυβερνήσεως μπροστά στον Ο.Η.Ε. και συγκεκριμένα οι Αννίβας, Ζαρίφης, Βαλταδώρος, Σοβαλίκης. Στο Μπούλκες δεν υπάρχουν σχολές στρατιωτικές, αλλά μονάχα σχολές για γράμματα και μαθήματα. Επίσης γινόταν σουηδική γυμναστική. Όπλα δεν είχαμε ποτέ. Η δουλειά μας ήταν να δουλεύουμε τα κτήματα για να ζήσουμε. Για το ότι μας επισκεπτότανε ξένοι αξιωματικοί είναι ψέμμα. Μας επισκέφθηκε μόνο μια επιτροπή από όλους τους συμμάχους και έρχονταν και από τα γειτονικά χωριά, όταν κάναμε συναντήσεις ποδοσφαίρου.

Στις 10.03.47 μας γράψανε στις εθνικόφρονες οργανώσεις πρώτον εμένα, 2) το Χρήστο Βλάχο (αυτόν που πυροβόλησε το Ζέβγο), 3) Παρτούλας Αθανάσιος, 4) Χαρίσης Πολυμέρης, 5) Λάζαρος Τσιαούσης, 6) Γκιαουρίδης Χαράλαμπος, 7) Ευστάθιος Μπαϊπουλτίδης. Την εγγραφή μας την έκανε ο δικηγόρος Καραγιάννης, που φέρεται και σαν Πρόεδρος. Αμέσως φρόντισε να μας οπλίσει με περίστροφα, πιστόλια και χειροβομβίδες. Εμένα με δώσαν ένα γερμανικό πλακέ. Στο Χρήστο Βλάχο ένα Γκολτς, στο Λάζαρο Τσιούση, Ναγκάν.

Τον οπλισμό μας τον έφερε ο Τάσος Τσάκωνας, που μένει στο συνοικισμό Νεαπόλεως, στο σπίτι του αδελφού του (ήταν ντυμένος πότε με πολιτικά και πότε με στρατιωτική στολή). Ο Τάσος ο Τσάκωνας είναι και ο αρχηγός μας. Ο Τσάκωνας και ο Χρήστος Βλάχος πήγαν δυο φορές στο Γ’ Σώμα Στρατού στις 12 και 13 Μαρτίου για την παραλαβή του οπλισμού μας. Στις 14 Μαρτίου το Γ’ Σώμα Στρατού ενέκρινε, όπως μου είπε ο Τσάκωνας, να μας δώσει τον παραπάνω οπλισμό.

Τα παραλάβαμε και μας τα έφερε ο Τσάκωνας, και ο Βλάχος και μας τα μοίρασαν για να σκοτώσουμε το Ζέβγο, το δικηγόρο Σακελλαρόπουλο (πρόκειται για τον Αλέκο Σακελλαρόπουλο, εξόριστο της χούντας κατά το 1967-1970, πρόεδρο τότε και μετά την πτώση της, του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών), το Δηλαβέρη και το γιατρό Πασαλίδη. Μας είπαν ο Τσάκωνας και ο Βλάχος να μη φοβόμαστε από τους χωροφυλάκους, γιατί ό,τι θα κάνουμε είναι εις γνώσιν της Ασφαλείας και του Σώματος.

Του ζητήσαμε χρήματα και μας είπε ο Τσάκωνας να μη στενοχωριόμαστε, αρκεί να τελειώσουμε με το καλό τη δουλειά (δηλ. τους σκοτωμούς) και θα μας έχουν επάνου στα χέρια. Όσο για χρήματα, θα μας δώσει, ο γενικός διοικητής Ροδόπουλος, όσα θέλουμε.

Στην παρακολούθηση του Ζέβγου, που γινόταν με επί κεφαλής μας τον Τσάκωνα και το Βλάχο και με μας, δηλαδή εμένα, ο Παρτούλας, Πολυμέρης, Τσιούασης, Μπαϊπουλτίδης και Γκιαουρίδης, πήγαμε όλοι μαζί την Τετάρτη 18.3.1947 και παρακολουθήσαμε το Ζέβγο, τον οποίο κανένας μας δεν γνώριζε προσωπικά. Αλλά μας τον έδειξε τις προηγούμενες μέρες τμηματικά ο Μανώλης Κονιόρδος (βιομήχανος και της καταδιώξεως όπως έμαθα) που ερχότανε συχνά σ’ επαφή μαζί μας.

Διαταγή είχαμε το Ζέβγο να τον σκοτώσουμε νύχτα και κρυφά μέσα στο ξενοδοχείο. Εγώ πήρα μέρος μαζί τους από την Τρίτη το πρωί 18 του μηνός. Το βράδυ της ίδιας μέρας ώρα 8 μ.μ. ο Ζέβγος πήγαινε για το ξενοδοχείο του. Δεν μπορέσαμε να του ρίξουμε κανείς από όλους γιατί είχε κόσμο. Την Τετάρτη το πρωί της 19 Μαρτίου πάλι άρχισε η παρακολούθηση από όλους μας μέχρι αργά τη νύχτα. Ο Ζέβγος επάνω στο ξενοδοχείο μιλούσε με δημοσιογράφους, όπως μάθαμε από τον Τσάκωνα και Βλάχο και δεν μπορούσαμε να τελειώσουμε την αποστολή μας. Φύγαμε για ύπνο στην ΕΣΑ.

Την Πέμπτη το πρωί ήλθε ο Τσάκωνας ώρα 8.30 π.μ. και μας συγκέντρωσε και μας είπε να μείνουμε μέσα στην ΕΣΑ σε επιφυλακή μέχρι 10 π.μ. Ο Τσάκωνας πήρε το Βλάχο και πήγαν στον υπουργό Ζέρβα. Όταν επέστρεψαν ήταν η ώρα 10.30’ π.μ. με κάλεσαν ιδιαιτέρως εμένα και μου είπαν “τους βρήκαμε όλους μαζεμένους (Ζέρβα κλπ.) η δουλειά μας είναι εντάξει. Είπαν να τον σκοτώσουμε ιδιαιτέρως το Ζέβγο, όπου τον βρούμε, και όποια ώρα”.

Αμέσως φύγαμε την ίδια ώρα ο Τσάκωνας, ο Βλάχος, εγώ, ο Παρτούλας, Χαρίσης Τσιαούσης, Γκιαουρίδης και Μπαϊτουλίδης. Πήγαμε και πιάσαμε το δρόμο της Αγίας Σοφίας από το σχολείο μέχρι που στρίβει ο δρόμος για το ξενοδοχείο (δεν ξέρω τη Θεσσαλονίκη καλά γιατί δεν είμαι από δω). Η ώρα θα ήταν 11 π.μ. Ύστερα από αρκετή ώρα, ίσως 12 π.μ. (δεν είχα ρολόι για νάμαι ακριβής), ο Ζέβγος βγήκε από το ξενοδοχείο και πήγε στα γραφεία του “Αγωνιστή”. Εμείς τον παρακολουθήσαμε μέχρις εκεί. Έκατσε λίγη ώρα και ξαναβγήκε.

Όταν βγήκε, συνάντησε έναν άνθρωπο ηλικίας σχεδόν 40 – 45 χρονών, που φορούσε παλτό γκρι σκούρο. Μίλησαν δυο λεπτά μαζί και χώρισαν. Ο Ζέβγος πήρε πάλι το δρόμο της Αγίας Σοφίας. Ο Χρήστος Βλάχος τον ακολούθησε κατά πόδας. Ο Ζέβγος πήγε στο εστιατόριο και κάθησε να φάει. Ο Βλάχος επέστρεψε και ήρθε κοντά μου και μου είπε ότι έχει πλήθος και δεν μπόρεσα να τον χτυπήσω. Περιμέναμε. Ο Βλάχος πήγε και στάθηκε αντίκρυ στο εστιατόριο και παρακολουθούσε το Ζέβγο.

Μετάβαση σε: << Προηγούμενη Επόμενη >>