Political Pedia  >   Πολιτικές δολοφονίες

Γιάννης Ζέβγος

Όταν βγήκε, ο Βλάχος πήγε αμέσως πίσω του, έβγαλε το περίστροφο και τον πυροβόλησε από απόσταση δυο μέτρα. Με την πρώτη σφαίρα που δέχτηκε ο Ζέβγος γύρισε το κεφάλι του και κοίταξε προς τα πίσω. Ο Βλάχος συνέχισε, έρριξε άλλες τρεις σφαίρες στην πλάτη του Ζέβγου, ο οποίος μόλις προχώρησε δυο βήματα έπεσε στην άκρη του τοίχου σιγά-σιγά. Εμείς αμέσως φύγαμε σκορπισμένοι κι ένας-ένας συγκεντρωθήκαμε στην ΕΣΑ. Εκεί μάθαμε ότι ο Βλάχος πιάστηκε από την αστυνομία!

Έλειπε ο Τσάκωνας ο οποίος ήρθε κατά τις 5 μ.μ. και είπε να ετοιμαστούν τα ρούχα του Βλάχου (τρεις κουβέρτες της ΕΣΑ, μια βραχεία, ένα κοστούμι, στρατιωτικά ρούχα κλπ.) για να του τα πάμε. Από κει μας πήρε ο Τσάκωνας όλους πλην του Μπαϊπουλτίδη και πήγαμε στο 5ο Τμήμα. Μόλις πήγαμε ένας ενωμοτάρχης ψηλός, μελαχροινός, γεμάτος, άνοιξε ένα παράθυρο που είναι προς το δρόμο της Εγνατίας και μας έδειξε το γραφείο του Σακελλαρόπουλου, που φαινόταν πίσω από την κόκκινη η γωνία του.

Ο φόνος του Σακελλαρόπουλου θα γινόταν ως εξής: θα μας ενίσχυε το Ε’ Τμήμα μ’ ένα αυτόματο, το οποίο, μου είπε ο Τσάκωνας, θα πάρεις εσύ. Ο Τσάκωνας θα έμπαινε μέσα στο γραφείο και θα τον σκότωνε και μας είπε, εάν είναι άλλος μέσα θα τον σκοτώσω με σφαίρα και αν είναι μόνος, με μαχαίρι. Ενώ όμως βρισκόμαστε στο Ε’ Τμήμα ήρθε κι ο βουλευτής Παπαδόπουλος του Κιλκίς (μου το πληροφόρησε ο Τσάκωνας), τον οποίο συνόδευε ένας άλλος.

Κατόπιν από λίγα λεπτά της ώρας, ήρθε ένας άλλος με στρατιωτική στολή και καλπάκι στο κεφάλι. Όλοι τους μπήκαν στο γραφείο του διοικητή. Ταυτόχρονα καλέσανε και τον Τσάκωνα μέσα και κλείσαν την πόρτα. Δεν ξέραμε τι λέγαν μέσα. Άκουσα μόνον ύστερα από 10 λεπτά της ώρας να ομιλεί ο Τσάκωνας στο τηλέφωνο. Δεν κατάλαβα τι έλεγε, αλλά διέκρινα τη φωνή του.

Μετά ο Τσάκωνας βγήκε έξω και μας είπε: πάμε παιδιά. Κατεβαίνοντας από το Τμήμα, στην είσοδό του ανταμώσαμε το δικηγόρο Καραγιάννη. Όλοι μαζί από κει περάσαμε τη γραμμή του τραμ και πήγαμε αντίκρυ στο πάρκο. Σχεδόν είχε σκοτεινιάσει. Εκεί ο Τσάκωνας μας είπε: “Παιδιά, έχουμε διαταγή να αναβληθούν για δυο-τρεις μέρες οι εκτελέσεις”. Ο Καραγιάννης από κει μας είπε δυο-δυο να φύγουμε και να πάμε στην ΕΣΑ και να μη βγούμε έξω.

Κατόπιν μας ήρθαν ο Καραγιάννης και ο Τσάκωνας και πήραν τα ρούχα του Βλάχου (κουβέρτες κλπ.) από την ΕΣΑ και τα πήγαν στην Ασφάλεια όπου κρατιόταν ο Βλάχος.

Δέχομαι αυτά που λέω να τα καταθέσω και μπροστά σε οποιαδήποτε επιτροπή, αρκεί να υπάρχουν εγγυήσεις, πως δεν θα πάθω τίποτε. Όλα αυτά τα καταγγέλλω μπροστά στον ελληνικό λαό για να μάθει την αλήθεια και δεν δέχτηκα να γίνω εγκληματίας.
Σας στέλνω και μια φωτογραφία μου, που είμαι με έναν της ΕΣΑ απάνου στη μοτοσυκλέττα. Αυτά για την αλήθεια και ακρίβεια.
Με εκτίμησιν
Νικόλαος Σιδηρόπουλος».

Το γράμμα αυτό έφτασε στα χέρια του Ν. Ζαχαριάδη την 24 ή 25 Μαρτίου με τη μεσολάβηση του Ι. Χαρατσίδη. Δεν δημοσιεύτηκε όμως αμέσως. Σε ειδική συγκέντρωση στελεχών ο Ν. Ζαχαριάδης απέδωσε τη δολοφονία του Ζέβγου στην κυβέρνηση και ιδιαίτερα στον υπουργό Δημόσιας Τάξης που βρισκόταν τότε στη Θεσσαλονίκη.

Την 29 Μαρτίου έγινε δολοφονική επίθεση, από παρακρατικούς με αυτόματα όπλα και χειροβομβίδες, στα γραφεία και τυπογραφεία της εφημερίδας Αγωνιστής. Από την επίθεση σκοτώθηκαν 3 και τραυματίστηκαν 10 τυπογράφοι. Οι δράστες έφυγαν ανενόχλητοι παρ’ ό,τι στο τυπογραφείο υπήρχε αστυνομική φρουρά. Η επίθεση στα γραφεία της εφημερίδας συνδυάστηκε με την παρουσία του Κων. Τσαλδάρη στη Θεσσαλονίκη, που είχε έρθει για τον εορτασμό της πρώτης επετείου της εκλογικής νίκης του κόμματός του την 31 Μαρτίου 1946.

Η τρομοκρατική αυτή ενέργεια προκάλεσε έντονες διαμαρτυρίες. Η Ένωση Συντακτών Αθηνών μαζί τους εργάτες Τύπου και το προσωπικό των εφημερίδων αποφάσισε εικοσιτετράωρη απεργία διαμαρτυρίας, που ωστόσο αναβλήθηκε επ’ αόριστον (διάβαζε απαγορεύθηκε).

Το γράμμα του Σιδηρόπουλου δημοσιεύτηκε στον Ριζοσπάστη την 3 Απριλίου 1947. Η απόφαση για τη δημοσίευση φαίνεται ότι πάρθηκε όταν έφτασε στην Αθήνα ένα παρόμοιο γράμμα από τον Χαρ. Γκιαουρίδη, μέλος της ίδιας ομάδας, που επιβεβαίωνε τις καταγγελίες του Σιδηρόπουλου και έριχνε νέο φως στα παρασκήνια της υπόθεσης. Αναφερόταν και σε κάποιους γνωστούς για το σκοτεινό ή προδοτικό τους ρόλο στη διάρκεια της Κατοχής, ανάμεσά τους και αστυνομικοί και πολιτικοί, που είχαν ολοφάνερη σχέση με τη δολοφονία του Ζέβγου.

Οι αντιδράσεις του αντίπαλου στρατοπέδου ήταν πολλές. Η Ακρόπολις της 4ης Απριλίου χαρακτήριζε τα καταγγελλόμενα υπό του αναρχικού Ν. Σιδηρόπουλου ως μυθιστόρημα νοσηράς φαντασίας. Το Έθνος της 5ης Απριλίου δημοσίευσε ανακοίνωση του Γ’ Σώματος Στρατού, με την οποία προσπαθούσε να δικαιολογήσει την παραμονή των φυγάδων του Μπούλκες στους θαλάμους του για την προστασία τους από τους αναρχικούς.

Η ανακοίνωση επιβεβαίωνε ότι τη συντήρησή τους αλλά και των οικογενειών τους από το κράτος. Διέψευδε όμως ότι τους είχε εξοπλίσει και διαβεβαίωνε ότι θα υπέβαλαν μήνυση κατά των σκηνοθετών της επιστολής δια τας αναισχύντους συκοφαντίας των κομμουνιστών. Δήλωνε ακόμη ότι ο Σιδηρόπουλος και η οικογένειά του είχαν απαχθεί από αναρχικούς.

Αν δεχτούμε τις πληροφορίες αυτές, του Σιδηρόπουλου, σαν σωστές, ο Ζέβγος σκοτώθηκε από ομάδα και όχι από έναν εκτελεστή, μόνο που οι υπόλοιποι ήταν συνεργοί στο φόνο. Τα στοιχεία που εκθέτει ο Σιδηρόπουλος δείχνουν συναλλαγή ανάμεσα σε όσους επιλέγησαν για τις δολοφονίες και στα όργανα του επίσημου κράτους, που όλοι μαζί λειτουργούσαν σαν παρακράτος. Μέσα στο αλισβερίσι μπλέκεται η αστυνομία, ο στρατός και η ΕΣΑ.

Μετάβαση σε: << Προηγούμενη Επόμενη >>