Political Pedia  >   Πολιτική Ιστορία

Νομοθετικά Σώματα, σημείωμα

ΓΕΡΟΥΣΙΑ
Εκλογές για Γερουσία έγιναν δύο φορές, το 1929 για 120 έδρες και το 1932. Το 1932 ανα-νεώθηκε το 1/3 των μελών της Γερουσίας.
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ
Ο αριθμός των εδρών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κυμαίνεται από 22 (07.06.2009) μέχρι 25 (12.06.1994 και 16.06.1999). Αναλυτικά:
22 έδρες: 1 περίοδος, μετά τις εκλογές 07.06.2009.
24 έδρες: 4 περίοδοι, μετά τις εκλογές 18.10.1981, 17.06.1984, 18.06.1989 και 13.06.2004.
25 έδρες: 2 περίοδοι, μετά τις εκλογές 12.06.1994 και 16.06.1999

ΙΙ. ΠΡΟΕΔΡΟΙ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ
Οι εργασίες των Νομοθετικών Σωμάτων, Βουλής και Γερουσίας, διευθύνονται από Προεδρεία. Κατά το Σύνταγμα του 1827, ενώ η βουλευτική περίοδος είναι τριετής, το προεδρείο της Βουλής εκλέγεται κάθε χρόνο. Αξίζει να σημειωθεί ότι όλα τα μέλη του προεδρείου πρέπει να έχουν την έγκριση της πλειοψηφίας του σώματος («των πλειόνων ψήφων των αντιπροσώπων»), αλλά μόνον ο Αντιπρόεδρος είναι υποχρεωτικό να είναι βουλευτής («εντός σώματος»). Οι Γραμματείς είναι υπηρεσιακοί («εκτός του σώματος») και ο Πρόεδρος μπορεί να είναι ή να μην είναι βουλευτής («εντός ή εκτός της Βουλής»).

Το Σύνταγμα του 1844 προβλέπει δύο Νομοθετικά Σώματα, Βουλή και Γερουσία και θέλει όλα τα μέλη του Προεδρείου της Βουλής βουλευτές. Η θητεία του διαρκεί όσο και Βουλευτική Σύνοδος. Ο αριθμός των Αντιπροέδρων και των Γραμματέων δεν καθορίζεται, αλλά από τη διατύπωσή του άρθρου προβλέπονται περισσότεροι του ενός για κάθε θέση.
Ο βασιλιάς κατά το Σύνταγμα του 1844 εξουσιάζει τη Γερουσία. Διορίζει, με τις προϋποθέσεις του άρθρου 72 τους Γερουσιαστές για ισόβια θητεία και απ’ αυτούς διορίζει τον Πρόεδρό της. Τα μέλη της Γερουσίας εκλέγουν από τους Γερουσιαστές Αντιπροέδρους και Γραμματείς (δύο σε κάθε θέση) σε κάθε Σύνοδο.

Τα Συντάγματα του 1864 (άρθρο 74) και του 1911 (άρθρο 74) επαναλαμβάνουν αυτούσιες τις διατάξεις του Συντάγματος του 1844 για την εκλογή του Προεδρείου της Βουλής. Το Σύνταγμα του 1927 προβλέπει δύο Νομοθετικά Σώματα, Βουλή και Γερουσία και θέλει, όπως και τα αμέσως προηγούμενα Συντάγματα, όλα τα μέλη των Προεδρείων Βουλής και Γερουσίας βουλευτές ή γερουσιαστές αντίστοιχα. Η θητεία του διαρκεί όσο και μια τακτική βουλευτική Σύνοδος. Αναβαθμίζει την πολιτική νομιμοποίηση των Προεδρείων απαιτώντας ειδική απαρτία («παρουσία των ένδεκα εικοστών του όλου αριθμού των μελών») και ακόμη περισσότερο αναβαθμίζει τη θέση των Προέδρων απαιτώντας, κατά την πρώτη τουλάχιστον ψηφοφορία, «απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών», ενώ για τους Αντιπροέδρους και τους Γραμματείς αρκούν «τα τέσσερα πέμπτα του κατωτάτου ορίου της απαρτίας».

Το Σύνταγμα του 1952 (άρθρο 74) επαναφέρει αυτούσιες τις διατάξεις των Συνταγμάτων του 1844, του 1864 (άρθρο 74) και του 1911 (άρθρο 74) για την εκλογή του Προεδρείου της Βουλής. Το Σύνταγμα του 1975/1985 περιγράφει αναλυτικά τις αρμοδιότητες του Προέδρου της Βουλής, ορίζει ότι η εκλογή του Προέδρου και των Αντιπροέδρων γίνεται στην αρχή της βουλευτική περιόδου (τα μέχρι τότε Συντάγματα όριζαν την εκλογή στην αρχή κάθε βουλευτικής συνόδου) χωρίς να γίνεται αναφορά στα υπόλοιπα μέλη του Προεδρείου, που τον τρόπο εκλογή τους, τον αριθμό τους και τη θητεία τους αφήνει στον Κανονισμό της Βουλής.

Αναλυτικά παρατίθενται οι διατάξεις των Συνταγμάτων για τα Προεδρεία των Νομοθετικών Σωμάτων:
Το Σύνταγμα της Τροιζήνας του 1827 προβλέπει για το Προεδρείο Βουλής: «Η Βουλή έχει Πρόεδρον, Αντιπρόεδρον, Πρώτον και Δεύτερον Γραμματέα με τους αναγκαίους υπογραμματείς» (άρθρο 47). «Ο Πρόεδρος και Αντιπρόεδρος εκλέγονται από την Βουλήν δια των πλειόνων ψήφων. Εκλέγεται, ο μεν Πρόεδρος εντός ή εκτός της Βουλής, ο δε Αντιπρόεδρος, μόνον εντός» (άρθρο 48). «Ο Πρώτος και ο Δεύτερος Γραμματεύς εκλέγονται εκτός του σώματος δια των πλειόνων ψήφων των αντιπροσώπων» (άρθρο 49). «Ο Πρόεδρος προεδρεύει εις τας καθημερινάς συνεδριάσεις, διορίζει την ημέραν και ώραν της ενάρξεως αυτών, τας απολύει και, όταν η χρεία το καλή, συγκαλεί την Βουλήν εις έκτακτον συνεδρίασιν» (άρθρο 50). «Κατ’ αίτησιν είκοσιν από τους παρευρισκομένους βουλευτάς, ο Πρόεδρος χρεωστεί να συγκροτήση συνεδρίασιν» (άρθρο 51).

«Όταν ο Πρόεδρος λείπη, ο Αντιπρόεδρος εκπληρώνει τα χρέη εκείνου. Όταν όμως λείπωσι και οι δύο, τότε λαμβάνει την καθέδραν ο γεροντότερος των αντιπροσώπων» (άρθρο 52). «Όταν τύχη ν’ αποθάνη ο ένας από τους δύο ή πέση σε φυσικήν ανικανότητα, τότε αντικασταίνεται άλλος, κατά το 48 άρθρον» (άρθρο 53). «Η διάρκεια της προεδρίας και της αντιπροεδρίας είναι ενιαύσιος» (άρθρο 54). Το Σύνταγμα του 1844 προβλέπει για το Προεδρείο Βουλής: «Η Βουλή εκλέγει εκ των Βουλευτών κατά την έναρξιν εκάστης Βουλευτικής Συνόδου τον Πρόεδρον, τους Αντιπροέδρους και τους Γραμματείς αυτής» (άρθρο 65). και για το Προεδρείο της Γερουσίας προβλέπει: «Ο Βασιλεύς διορίζει τους Γερουσιαστάς ισοβίως.

Τα Διατάγματα του διορισμού των προσυπογράφονται παρά του Προέδρου του Υπουργικού Συμβουλίου» (άρθρο 70). «Ο Βασιλεύς διορίζει εκ των Γερουσιαστών τον Πρόεδρον της Γερουσίας κατά τριετίαν, αύτη δε κατά πάσαν Βουλευτικήν Σύνοδον εκλέγει εκ των ιδίων μελών δύο Αντιπροέδρους και δύο Γραμματείς» (άρθρο 78). Το Σύνταγμα του 1927 προβλέπει για το Προεδρείο της Βουλής: «Η Βουλή εκλέγει εκ των βουλευτών κατά την έναρξιν εκάστης τακτικής βουλευτικής Συνόδου τον Πρόεδρον, τους Αντιπροέδρους και τους Γραμματείς αυτής.

Δια να προβή η Βουλή εις την εκλογήν απαιτείται η παρουσία των ένδεκα εικοστών του όλου αριθμού των μελών αυτής.
Ο Πρόεδρος εκλέγεται δι’ απολύτου πλειοψηφίας του όλου αριθμού των βουλευτών. Αν αύτη δεν επιτευχθή, επαναλαμβάνεται η ψηφοφορία, οπότε αρκούν προς εκλογήν τα τέσσερα πέμπτα του κατωτάτου ορίου της απαρτίας.
Η τελευταία πλειοψηφία αρκεί προς εκλογήν των αντιπροέδρων και γραμματέων» (άρθρο 44). Για το Προεδρείο της Γερουσίας προβλέπονται όσα και για το Προεδρείο της Βουλής (άρθρο 66).
Το Σύνταγμα του 1975/1985 για το Προεδρείο της Βουλής προβλέπει:

Μετάβαση σε: << Προηγούμενη Επόμενη >>