Political Pedia  >  

Τσίπρας Αλέξης

Wikis > Τσίπρας Αλέξης

Αλέξιος ΤσίπραςΒΟΥΛΕΥΤΗΣ Α’ ΑΘΗΝΩΝ – ΣΥΡΙΖΑ

Πρόεδρος της Κ.Ο. του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς
(ΣΥΡΙΖΑ- ΕΚΜ)

Στοιχεία Επικοινωνίας

Email: a.tsipras@parliament.gr, at@syn.gr
Διεύθυνση:
Πλ. Ελευθερίας 1 10553 Αθήνα,
Μητροπόλεως 1 Τ.Κ. 105 57 Αθήνα, 210 3378633-4, & 210 3709773 FAX: 210 3219614 & 210-3709771

Προσωπικά Στοιχεία

Τόπος και Ημερομηνία γέννησης: Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 28 Ιουλίου του 1974.

Οικογενειακή Κατάσταση: Είναι παντρεμένος και πατέρας δύο παιδιών.

Επάγγελμα: Πολιτικός Μηχανικός

Σπουδές: Φοίτησε στο τμήμα Πολιτικών Μηχανικών του Μετσόβιου Πολυτεχνείου (ΕΜΠ) και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Πολεοδομία και στη Χωροταξία.

Ξένες γλώσσες: Αγγλική

Κοινοβουλευτικές Δραστηριότητες

Εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής και επικεφαλής της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ το 2009 και επανεκλέχτηκε τον Μάιο και τον Ιούνιο του 2012. Είναι ο επικεφαλής της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

Πολιτικές / Κοινωνικές Δραστηριότητες

Εκλέχτηκε αντιπρόεδρος του Κόμματος της  Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ) τον Δεκέμβριο του 2010 και αναδείχθηκε υποψήφιος του κόμματος (ΚΕΑ) με ισχυρή πλειοψηφία για τη διεκδίκηση της θέσης του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, το Νοέμβριο του 2012.

Ο Αλέξης Τσίπρας είχε αναδειχθεί το 2008 πρόεδρος του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ, ως του μεγαλύτερου κόμματος – συνιστώσας που συμμετείχε στον Συνασπισμό της Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας (ΣΥΡΙΖΑ), μετά την αυτόβουλη αποχώρηση του Αλέκου Αλαβάνου από την προεδρία του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ. Εκλέχτηκε πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ στο 5ο Συνέδριο του κόμματος επίσης το 2008, με ποσοστό 70,41% έναντι του Φώτη Κουβέλη που συγκέντρωσε το 28,67%.

Ο ΣΥΡΙΖΑ αντιμετώπισε σοβαρά εσωκομματικά προβλήματα ιδεολογικού χαρακτήρα που οδήγησαν σε διάσπαση και στην αποχώρηση ομάδας κομματικών στελεχών και βουλευτών (προερχόμενων κυρίως από το παλιό ΚΚΕ εσωτ.) με επικεφαλής τον Φώτη Κουβέλη, από την οποία δημιουργήθηκε το κόμμα της Δημοκρατικής Αριστεράς (ΔΗΜΑΡ).

Ενώ, διάχυτη ήταν η άποψη ότι ο ΣΥΡΙΖΑ οδηγούνταν στη διάλυση, ο Αλέξης Τσίπρας επικράτησε ως πλειοψηφούσα πολιτική πλατφόρμα, κατόρθωσε να αναδιοργανώσει τον ΣΥΡΙΖΑ και να ηγηθεί του Αντι-Μνημονιακού Μετώπου στην Ελλάδα. Οδήγησε τον ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές της 6ης Μαΐου 2012 στο 16,78% (από 4,6% που είχε αποσπάσει στις εκλογές του 2009), επιτυγχάνοντας ένα ιστορικό ρεκόρ στα μεταπολιτευτικά εκλογικά χρονικά της Ελλάδας για κόμμα της Αριστεράς. Στις επαναληπτικές εκλογές τον Ιούνιο του 2012, υπό την προεδρία του κ. Τσίπρα, ο ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ αναδείχθηκε σε δεύτερο κόμμα με 26,89% και το νέο ρεκόρ των 71 βουλευτών και ανέλαβε επικεφαλής του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Πραγματοποίησε ταξίδια στο εξωτερικό και συναντήσεις με Προέδρους, Πρωθυπουργούς και σημαντικές ηγετικές προσωπικότητες της Αριστεράς διεθνώς, οι οποίες ενίσχυσαν το αρχηγικό του προφίλ στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Η εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ υπό την προεδρία του κ. Τσίπρα, του παρείχε την κοινωνική και εσωκομματική δύναμη, να προχωρήσει το 2013 σε συνέδριο αυτοδιάλυσης του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ αλλά και κατάργησης του ΣΥΡΙΖΑ ως κόμματος συνεργαζόμενων κομμάτων – συνιστωσών και την επανίδρυση του ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ ως ενιαίου πολιτικού κόμματος, στο οποίο επανεντάχθηκαν οι πολιτικές δυνάμεις που τον δημιούργησαν ως φυσικά πρόσωπα και εσωκομματικές μειοψηφούσες πολιτικές τάσεις.

Με τη στήριξη του τότε προέδρου του κόμματος Αλέκου Αλαβάνου, ήταν υποψήφιος στο Δήμο Αθηναίων στις δημοτικές εκλογές του 2006, επικεφαλής του συνδυασμού «Ανοιχτή Πόλη», που έλαβε ποσοστό 10,5%. Από πολύ μικρή ηλικία εντάχθηκε στο χώρο της Αριστεράς και ειδικότερα στην ΚΝΕ. Πρωτοστάτησε στις μαθητικές κινητοποιήσεις του 1990 και του 1991. Ως φοιτητής ανέπτυξε έντονη συνδικαλιστική δράση μέσω του σχήματος «Εγκέλαδος», το οποίο συμμετείχε στην ομοσπονδία των Εναλλακτικών Ριζοσπαστικών Αριστερών Σχημάτων (πρόγονος του σημερινού ΔΑΡΑΣ). Με τα ΕΡΑΣ εκλέχθηκε στο Κ.Σ. της ΕΦΕΕ την περίοδο 1995 – 1997. Την ίδια περίοδο ήταν Γραμματέας Σπουδάζουσας Αθήνας της Νεολαίας ΣΥΝ (τότε Ένωσης Αριστερών Νέων). Το 1999 εξελέγη Γραμματέας του Κεντρικού Συμβουλίου της οργάνωσης και διατήρησε τη θέση αυτή έως το 2003.

Πρωτοστάτησε στις προσπάθειες για την ίδρυση του Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ. Έλαβε μέρος στις διεθνείς διαδηλώσεις του κινήματος ενάντια στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση. Το Δεκέμβριο του 2004, κατά το 4ο συνέδριο του Συνασπισμού, αποχώρησε από τη Νεολαία και εξελέγη με το 42% των ψήφων των συνέδρων (πέμπτος σε σειρά) στην Κεντρική Πολιτική Επιτροπή του Συνασπισμού και εν συνεχεία στην Πολιτική Γραμματεία του κόμματος.