Political Pedia  >   Υπουργεία

Υπουργεία, Εισαγωγή

ΧΡΟΝΟΣ

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

ΓΕΓΟΝΟΣ

07.10.2010 Γ. Παπανδρέου [β] ● Ιδρύεται το υπουργείο Θαλασσίων Υποθέσεων, Νήσων & Αλιείας● Το υπουργείο Ανάπτυξης μετονομάζεται σε υπουργείο Περιφερειακής Ανάπτυξης & Ανταγωνιστικότητας
17.06.2011 Γ. Παπανδρέου [β] ● Καταργούνται το υπουργείο Θαλασσίων Υποθέσεων, Νήσων & Αλιείας, το υπουργείο Περιφερειακής Ανάπτυξης & Ανταγωνιστικότητας και το υπουργείο Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης● Ιδρύονται το υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας & Ναυτιλίας και το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης
21.06.2012 Αντ. Σαμαρά ● Καταργούνται το υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας & Ναυτιλίας, το υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών & Δικτύων, το υπουργείο Πολιτισμού & Τουρισμού και το υπουργείο Παιδείας, δια Βίου Μάθησης & Θρησκευμάτων● Επανιδρύονται το υπουργείο Μακεδονίας – Θράκης και το υπουργείο Τουρισμού● Ιδρύονται το υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών & Δικτύων, το υπουργείο Ναυτιλίας & Αιγαίου, το υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων, Πολιτισμού & Αθλητισμού και το υπουργείο Υγείας● Το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη μετονομάζεται σε υπουργείο Δημόσιας Τάξης & Προστασίας του Πολίτη● Το υπουργείο Εργασίας & Κοινωνικής Ασφάλισης μετονομάζεται σε υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης & Πρόνοιας

Το Διάταγμα της 3ης Απριλίου 1833 «Περί σχηματισμού των Γραμματειών» προέβλεπε ότι σε περίπτωση κωλύματος ή μακροχρόνιας απουσίας υπουργού (Γραμματέα Επικρατείας) αυτός θα αναπληρωνόταν από άλλον υπουργό (Γραμματέα Επικρατείας). Το 1953 η κυβέρνηση Αλ. Παπάγου θεσμοθετεί τη θέση Αναπληρωτή Υπουργού στο υπουργείο Συντονισμού με ευρύτατες αρμοδιότητες αναπλήρωσης του υπουργού (πρώτος αναπληρωτής υπουργός Συντονισμού διορίστηκε ο Αθ. Καψάλης).

Το 1964 ξαναδιορίζεται αναπληρωτής υπουργός Συντονισμού στην κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου [α] (αυτή τη φορά ο Ανδρ. Παπανδρέου). Την περίοδο της δικτατορίας των συνταγματαρχών (1967-1974) ο θεσμός του αναπληρωτή υπουργού επεκτάθηκε και σε άλλα υπουργεία, αλλά κατά την μεταπολίτευση η κυβέρνηση Κων. Καραμανλή [α] τον περιόρισε πάλι στο υπουργείο Συντονισμού.

Το 1985 (κυβέρνηση Ανδρ. Παπανδρέου) ο θεσμός του αναπληρωτή υπουργού επεκτάθηκε σε περισσότερα υπουργεία για να φτάσει η οικουμενική κυβέρνηση Ξεν. Ζολώτα να έχει, για να τηρηθούν πολιτικές ισορροπίες, αναπληρωτή υπουργό σχεδόν σε κάθε υπουργείο. Η κυβέρνηση Κων. Μητσοτάκη περιόρισε πάλι τον αριθμό των αναπληρωτών υπουργών και η κυβέρνηση Κων. Σημίτη (1996 – 2000) διατήρησε μόνον έναν. Στις κυβερνήσεις που ακολούθησαν μέχρι σήμερα ο αριθμός των αναπληρωτών υπουργών παρουσίασε σταδιακά αυξητική τάση.

Υφυπουργοί άρχισαν να διορίζονται από το 1918 (κυβέρνηση Ελ. Βενιζέλου). Δύο νόμοι προσδιόριζαν τα του θεσμού:
Ο πρώτος, Νόμος 1117/1918 «Περί θεσμού Υφυπουργού εν τω Υπουργείω των Στρατιωτικών» (ΦΕΚ 4/03.01.1918), όριζε ότι ο υφυπουργός
«έχων βαθμόν και αποδοχάς Υπουργού και λαμβάνων μέρος εις τας συνεδριάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου ως μέλος αυτού, διορίζεται και παύεται δια Βασιλικού Διατάγματος, επί τη προτάσει του Προέδρου του Υπουργικού Συμβουλίου».

Για τις αρμοδιότητές του υφυπουργού ο νόμος προέβλεπε ότι «ασκεί υπευθύνως όλα τα καθήκοντα του αρμοδίου Υπουργού, πλην εκείνων τα οποία ήθελε επιφυλάξει εαυτώ, αναπληρών και ολοκληρωτικώς τον Υπουργόν απόντα ή κωλυόμενον», για δε τη θέση του «ο Υφυπουργός έπεται κατά τάξιν των λοιπών Υπουργών».

Ανάλογα ήταν και τα προβλεπόμενα από το δεύτερο Νόμο 1429/1918 «Περί προσθήκης δευτέρου Υφυπουργού εν τω Υπουργείω Στρατιωτικών» (ΦΕΚ 71/19.05.1918).
Η κυβέρνηση Θεόδ. Πάγκαλου με το Ν.Δ. «Περί επεκτάσεως του θεσμού του Υφυπουργού εφ’ όλων των λοιπών Υπουργείων» (ΦΕΚ 346/06.11.1925) γενίκευσε τους διορισμούς υφυπουργών και από τότε διορίζονταν υφυπουργοί σε όλα τα υπουργεία. Στις αμέσως μετά τη γερμανική κατοχή κυβερνήσεις εμφανίστηκε το φαινόμενο διορισμού υπουργών Άνευ Χαρτοφυλακίου σε θέσεις υφυπουργών μέχρι ο Α.Ν. 1671/1951 «Περί Υπουργικού Συμβουλίου και Υπουργείων» (ΦΕΚ 33/28.01. 1951) να βάλει τέλος σ’ αυτό.

Μετάβαση σε: << Προηγούμενη Επόμενη >>